Μια absolutely katapliktik τραγουδάρα από Florence and the Machine!
Δυναμώστε ηχεία, κλείστε τα μάτια, ταξιδέψτε εκεί που σας πάει το μυαλό και ρουφήξτε όλη την ενέργεια της κοσμικής σκόνης που αφήνει πίσω του το τραγούδι!!
Η παύση που παρατηρείται στην Ατομική μου Ενέργεια ωφείλεται στη μετακόμιση που παλεύουμε να κάνουμε. Αφ'ενός γιατί ο λιγοστός ελεύθερος διαθέσιμος χρόνος ημερισίως αναλώνεται στο να κάμουμε τζαι κανένα μπάνιο και αφ'ετέρου γιατί όταν στη CYTA σε ρωτούν αν "θέλετε να διακοπεί η υπηρεσία από τώρα ή να περιμένουμε μέχρι να γίνει η πλήρης μεταφορά;" τζαι πεις τους "να την κρατήσουμε μέχρι να γίνει η πλήρης μεταφορά" εννούν ότι θα σου αφήκουν μόνο τη γραμμή του τηλεφώνου που ένηγουέη εν χρησιμοποιείς τζαι το ίττερνε θα σου το κόψουν. Στο μεταξύ εγώ πληρώνω τη CYTA για το ίττερνε κι αυτό κάθεται υπομονετικά πίσω που τη γραμμή μέχρι να κλείσουμε ραντεβού με τον τεχνικό της CYTA να έρτει να του βάλει το σύρμα και να μπορέσει αυτό να shιονωστεί και πάλι μες στο computer μου.
Oh well..
Κατά τα άλλα οι μέρες έχουν αρκετό πακετάρισμα και λιγότερο χρόνο για ξεπακετάρισμα.
Κι ενώ ευχόμουν η μετακόμιση να είναι κάπως έτσι
Εν κανούν ούλλα τα άλλα (η Πολιτική Άμυνα που τωρά εθυμήθηκε να μας ξανακαλέσει, η ΚΟΕ που τωρά εθυμήθηκε να μας βραβεύσει τους εθελοντές, ο κόσμος που τωρά εθυμήθηκε να χαρτωθεί, η μαστόρισσα μου που τωρά εθυμήθηκε να κάμει διακοπές τζαι εν μπορώ να πιάσω ιδιαίτερη άδεια, οι φίλοι που που τωρά εθυμηθήκαν να θέλουν βοήθεια ποτζεί ποδά) βουρώ να χώνω και το παιδί μου γιατί εν ενημέρωσα τον σπιτονοικοκύρη ότι έβαλα σκύλο μες στο διαμέρισμα του. Και πριν να πείτε οτιδήποτε, νομίζω ότι αυτό ήταν το δίκαιο δεδομένου ότι εν τόσο γύφτουλας που στον ένα χρόνο που μεινίσκω στο διαμέρισμα του τζαι ακριβοπληρώνω του το ενοίκιο έφερα τον μια (1) φορά να μου σάσει τρία (3) πράματα τζαι: το ένα εν το έσασε, το άλλο εχάλασεν το τέλια τζαι το τρίτο όχι μόνο δεν το έσασε αλλά εσφόντζησε τα αγιώματα του πας στην άσπρη μου πετσέτα γαμώντας μου την φορ έβερ. Οπότε καμία διάθεση για συζήτηση με τον σαγλόσαγλο και άρα κινηματογραφικό τρέξιμο και χώσιμο του παιδιού όπου να'ναι όμως...
Αυτά προς το παρόν.
Σας αφήνω με δύο πολύ αγαπημένα τραγουδάκια από matisse!
Το πιο πάνω τραγουδάκι είναι από την τελευταία συλλογή της Άννας Αναστασίου, Lilies & Rainbows, και την οποία για την τελευταία μισή ώρα προσπαθώ να δω πως θα πάρω στα χέρια μου *τριψ τριψ*.
Τελικά η Άννα Αναστασίου του Bestradio είναι πέραν πάσης αμφιβολίας η αγαπημένη μου μουσική παραγωγός. Για να πάρετε μια γεύση συνδεθείτε εδώ Δευτέρα με Παρασκευή, 12:00-14:00. Έτσι promotion, ούτε να πληρώνουμουν. :)
Στο μεταξύ ονειρεύομαι τη μέρα που στο αυτοκίνητο μου θα μπορώ να ακούω internet radio...
Το άκουγα συχνά στο ράδιο, αλλά αγνοούσα ποιοι είχαν κάνει το cover. Σήμερα επιτέλους θυμήθηκα να ψάξω. Το αποτέλεσμα με εξέπληξε, ενώ μετά απόρησα πως και δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα. Τώρα που το ξανασκαλίζω, συνειδητοποιώ ότι το είχα κιόλας το τραγούδι (μην το σχολιάσετε, άστε το να το πάρει το ποτάμι).
Από ένα συγκρότημα που είχε έρθει στην πόλη που φοίτησα πέρσι και πήγα έτσι στο άσχετο να το δω (γι'αυτό έχω να ευχαριστώ τους Ελλαδίτες συμφοιτητές που το εντόπισαν), έχει αρχίσει να γίνεται ένα από τα πολύ αγαπημένα μου. Βρίσκω τη δουλειά τους εξαιρετική. Εν ολίγοις, η φιλοσοφία του γαλλικού αυτού συγκροτήματος είναι να κάνουν διασκευές (και όχι επανεκτελέσεις) γνωστών punk και new wave τραγουδιών. Οι διασκευές τους κινούνται κυρίως σε bossa nova στυλ, σε ακουστικές ρυθμικές εκτελέσεις.
Τι σου είναι το facebook α; Ακόμα και αν το ειδησεογραφικό πρακτορείο που θκιαβάζεις δεν το έχει φκάλει ακόμα, τα νέα ταξιδεύουν γλήορα.
Επέθανε, λέει, που καρδιακή ανακοπή. Τωρά γιατί έπαθε καρδιακή ανακοπή, εν το ξέρουν ακόμα. Αν την είδηση την μετέδιδε κυπριακό κανάλι, "τα ακριβή αίτια του θανάτου του θα διακριβωθούν κατά τη νενομισμένη νεκροψία". Αναρωτιούμαι που τι εν να έβρουν ότι επήε. Που τα ναρκωτικά; Που τα φάρμακα για να διατηρείται; Που τες θεραπείες που έκαμε αρνούμενος τη φύση του; (που ήταν τζαι πολλά ωραία αν με ρωτάς;) Που τες πρόβες για να φκει στην O2 Arena για 50(?!) συναυλίες του βασιλιά της ποπ που εν έσωννε να φκει έξω που το σπίτι του γιατί έππεφτε η μούττη του που τες πολλές πλαστικές; Αη γουόντερ.
Ο άνθρωπος ήταν πολλά κρίμα. Σκέφτου, είχε έτσι ωραίο πρόσωπο, ήταν κούκλος μαύρος τζαι επήε τζαι εξάσπρισε. Ειδικά τα τελευταία χρόνια ήταν γουόλκιν' ντέτ . Τζαι φατσικώς, τζαι σωματικώς (βλέπε φωτό που μοιάζει με το Σκριμ). Ψυχολογικά εν το συζητώ καν, οι κατηγορίες εναντίον του λεν αρκετά.
Ότι και να ήταν όμως, εν ο θάνατος ενός θρύλου. Μόλις το άκουσα εσκέφτηκα ότι παρόμοιες στιγμές εβίωνε ο κόσμος στο άκουσμα του θανάτου του Έλβις, μόνο που τζείνος ήταν πιο δημοφιλής τζαι ενεργός όταν επέθανε.
Ψάχνω εδώ και μέεεεεεερες να βρω πληροφορίες για ένα χορευτικό τραγουδάκι που παίζει πάρα πολλά τελευταία.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι η μελωδία του με συνεπαίρνει και το κύριο θέμα του το παίζει ακκορντεόν.
Χρήσιμες πληροφορίες για το τραγούδι θα αμειφθούν με κέρασμα.
Φενκς.
Και επίσης έχει κάτι χρόνια που οραματίζομαι ένα music search engine, στο οποίο το input είναι η μελωδία και το output είναι οι πληροφορίες του τραγουδιού.
*Update1 (12:50) : το κύριο θέμα μοιάζει με αυτό του That's my name από Akcent.
*Update2 (24/06): ευχαριστώ τα μάλα τον Aslan που όχι μόνο μου υπέδειξε το τραγούδι, αλλά έδωσε και download link!!
Τωρά people, πηγαίνετε σε μια παραλία, πιάστε ένα mojito στο χέρι και απολαύστε το τραγούδι μαζί μου!
Όσοι δραστηριοποιούνται στο χώρο της εκπαίδευσης θα ήξεραν ότι εχτές είχε ΕΤΣΙ συνέδριο με θέμα τις πολλαπλές νοημοσύνες και το ρόλο των νέων τεχνολογιών. Όπως ακόμα καμιά 450αριά άλλοι (κυρίως) εκπαιδευτικοί, έτσι κι εμείς εν εχάναμε έτσι πράμα, όχι τόσο για το θέμα -που ήταν πολύ ενδιαφέρον, θα ξηγηθώ πάρακατω- αλλά κυρίως για τον ομιλητή, τον Howard Gardner. Ναι, ΤΟΝ Howard Gardner.
Έτσι, επληρώσαμε για το Συνέδριο μας πριν τρεις μήνες (και ίσια που προλάβαμε να γραφτούμε) και ξεκινήσαμε τσούκου τσούκου με την Τόντα μου και την Μπριτούλα μου να πάμεεεε.
Το Συνέδριο ήταν σε high ξενοδοχείο της πρωτεύουσας. Αρκετά λογικό, δεδομένου του βεληνεκούς του επιστήμονα που ήταν να έρτει να μιλήσει τους γιουροσύπριους εκπαιδευτικούς.
Ξεκίνησε την παρουσίαση του ο Gardner, μας εντυπωσίασε η απλότητα και η αμεσότητα του. Επίσης ελάτρεψα το αμερικάνικο του το χιούμορ. Ειδικά όταν από την δίπλα αίθουσα (την οποία χώριζαν με τη δική μας πόρτες-ξύλινο παραβάν τεραστίων διαστάσεων) άρχισαν να ακούγονται μουσικές τζαι παναΰρκα από μια χορωδία. Ξέρετε τι στυλ χορωδίες. Τετράφωνες, που απαρτίζονται που μεγάλης ηλικίας κυρίες τζαι κύριους που εν το χόμπυ τους τζαι απολαμβάνουν το παίζοντας τις μεγάλες σοπράνους/άλτους/τενόρους/μπάσσους. Στη φάση που αρκέψαν, άρκεψε να παρανοεί ο καημένος ο Gardner: "Does anybody else hear music??"
Φαίνεται επήαν δίπλα οι διοργανωτές τζαι εσσιωπήσαν τους λλίο.
Ο Gardner εσυνέχισε χωρίς ιδιαίτερες παρεμβολές. Εκτός που μια κυρία από δίπλα που ενίοτε έκαμνε ανακοινώσεις που το μικρόφωνο.
Όταν όμως άρκεψε ο καημένος ο Υπουργός, ο οποίος ήταν εκεί πρώτιστα με την ιδιότητα του ψυχολόγου, το πάρτυ ζωντάνεψε, η χορωδία πήρε φόρα και ο Υπουργός αντίκρουσε τη θεωρία του Gardner με μουσική υπόκρουση πολλά κλασσικά ελαφρολαϊκά άσματα, τύπου "Κόκκινο γαρύφαλλο" (εκεί ήταν που νόμιζα ότι εφκαίναμε που το τελευταίο "Καλημέρα ζωή"), κ.ά.
Εμείς είχαμε παρανοήσει κανονικά λόγω του ότι:
επροσπαθούσαμε να ακούσουμε τίποτε τζαι εν τα καταφέρναμε
ήταν το απόλυτους ρεζίλικους για την γιουροσάιπρους
ο Υπουργός είχε παρανοήσει
ο Υπουργός εφώναζε μάταια πέρκι ακουστεί
ο Υπουργός ήταν πολλά κρίμα
οι διοργανωτές εφκάλλαν σπυρκά αλλά εν εμπορούσαν να κάμουν τίποτε
οι της φιλοξενίας του ξενοδοχείου, που εξέραν καλύτερα ότι η ηχομόνωση μεταξύ των δύο αιθουσών εν ανύπαρκτη, εν επρονοήσαν να μεν βάλουν δίπλα δίπλα τα δύο events
μετά που κάθε τραγούδι ακούετουν χειροκρότημα
το τραγούδι εκορυφώθηκε όταν ο Υπουργός ετέλειωννε την παρουσίαση του
εκείνη τη φάση ο κύριος που κάθετουν μπροστά μας είχε τόσο παρανοήσει που έφκαλε ένα μαντηλούι τζαι έσουσεν το στο ρυθμό του τραγουδιού (τζιαμέ έκλαψα που το γέλιο)
εν εμπορούσαμε να είμασταν δίπλα που είχε γλέντια και χαρές
εν είπαν τα αγαπημένα μας τραγούδια
Πάντως πρέπει να είμαι ειλικρινής και να πω ότι έτσι κέφι σε συνέδριο δεν εξανακάμαμε.
Η διδασκαλία, διεύθυνση και εναρμόνιση των τραγουδιών έγινε από το Μάριο Λυσάνδρου, πολλά πολλά συγχαρητήρια. Ήταν πραγματικά delightful, ένας ακουστικός οργασμός, μια απόλαυση για να κλείσει ευχάριστα μια δύσκολη μέρα.
Highlight της βραδιάς ήταν κατ'εμένα το "τι σου'κανα και πίνεις", σε μουσική Μίμη Πλέσσα (εδώ αγαπημένη εκτέλεση, από την πολύ αγαπημένη Πόλυ Πάνου).
Αυτό που με εξέπληξε ευχάριστα ήταν η προσέλευση! Και χάρηκα που ο κόσμος πηγαίνει σε τέτοιες εκδηλώσεις. Τις βρίσκω έμμεσα διαδραστικές. Παίρνεις και δίνεις. Εισπράττεις ποιότητα, δίνεις ψυχή στο χειροκρότημα.
Να είχε περισσότερες τέτοιες εκδηλώσεις..
Όσοι πιστοί περάστε δίπλα για πολύ αγαπημένο από Γλυκερία/ Ζιώγαλα -->
Πόσοι από'σάς ήταν φανς του Μιχάλη Ρακιντζή; Μιλώ ειδικά για τα παλιά του τραγούδια.
Τυχερούλα (Σε σκέφτομαιιιιιι, μόνος σε σκέφτομαιιιιιιι, σ' ένα στρατόπεδοοο στου κόοοοοσμου την άαακρηηηηηη)
(Δεν τελειώνει μια αγάπη τόσο απλά, ας πούμε γεια προσωρινά. Κράτα με και) Κάνε (τώρα) μια ευχή (του χρόνου να'μαστε μαζί)
Εγώ και ο Πουφ (Μήπως έχει δει, κάποιος την αγάπη μου, πόσο θα ‘θελα να σε ‘χω τώρα πλάι μου)
Καρδούλα μου εγώ κι εσύ(υυυυυ, πάλι μείναμε μόνοιιιιιι)
Μωρό μου φάλτσο (μωρό μου φάλτσο, είσαι το Σι μπεμόλ ακόρντο στην καρδιά μου, αν και φάλτσο)
Προκαλείς (σου το λέω προκαλείς, κι από φίλο αν στριμωχτείς σε καμιά γωνιά μην εκ-πλα-γείς) [εδώ η εκτέλεση του 2008. not bad at all]
(Απόψε που'χει) Ολόκληρο φεγγάρι (ιιιιιι, στην αγκαλιά του ποιος να σ'έχει πάρειιιιι)
Δικός σου για πάντα (Γι' αυτό πιες, σ' ό,τι είχαμε ζήσει μέχρι χτες, Σ' όλες τις ωραίες μας στιγμές, βρίσε με ακόμα αν το θες. Μην κλάψεις μόνο και πες, πες πως δεν με γνώρισες ποτέ ήταν οι καλύτερες στιγμές, που θα μείνουν πάντα ζωντανές)
Το φίλο σου ζηλεύω (Και θέλω να του τρίψω τη μούρη να πω "πώς φέρεσαι σε μάγκα σ'ενά μπιμπελό, αυτό είναι για βιτρίναααα με τέτοια μάτια φίνααα") χεχε
Kουνέλι (Μην αλλάξεις χρώμα στα μαλλιά, Ούτε και να ντύνεσαι τρελά, Ν' αλλάξεις πρόσωπο μη προσπαθείς, Σου το πα πως μ' αρέσεις εξαρχής. [...] Είσαι σα κουνέλι, είσαι σα κουνέλι, Και γλυκιά σα μέλι δώσε μου το χέρι. Είσαι για μένα το πιο όμορφο όνειρο, Το πιο γλυκό πλασματάκι) Μα τι ωραίο τραγουδάκι!!
(Μα είναι τόσο καλή η μικρή μου η) Νανά (που'χει μάτια γαλανά μα ποτέ κανείς δε θέλησε να τα προσέξει)
Τι σου λείπει (τι σου λείπει. Και πιστεύεις πως θα βρείς όλα αυτά που θες να πιείς.Και σε πίνουν, σε διαλύουν, σε σκοτώνουν,πες μου τι,τι σου λείπει. Τι σου λείπει, και δεν βλέπεις πως
σαπίζεις, γκρεμίζεις ότι χτίζεις. Που είσαι εσύ, δεν είσαι εσύ)
..και η λίστα συνεχίζεται.
Ξέρω τι θα πείτε. Tι στο καλό ήταν το S.A.G.A.P.O give the password, the password, the password,the password. Ελυπήθηκα που επήε (με) τζείνο το τραγούδι, εκατέστρεψεν τον τέλια.
Αλλά σοβαρά τωρά, έχουν λάθος τα παλιά του;;
Θυμούμαι το καλοκαίρι που είχα τελειώσει τη Β' Γυμνασίου ήταν να έρθει ο Ρακιντζής στη Σκάλα για συναυλία. Επήρα την άδεια που τους δικούς μου και ήταν να πάω με τη Ν. και μια φίλη της. Ήταν να έρτει να μας έβρει και ο τότε μπου.φφου. και εννοείται ότι επαρέλειψα να αναφέρω αυτή τη λεπτομέρεια στους δικούς μου. Χεχ Έκαμα το μπάνιο μου, έβαλα στα μαλλιά μου το νέο προϊόν για wet look που είχα αγοράσει πρόσφατα από την κομμώτρια μας και έκαμα την πρώτη μου απόπειρα για επιμελώς ατημέλητο στυλ στο φρεσκοκομμένο μου μαλλούδι. Όταν ετοιμάστηκα πήγα στη βεράντα όπου καθόταν ο παπάς και ο μακαρίτης ο άντρας της θείας μου και λέει μου ο παπάς μου: -Μα έτσι εν να πάεις; -Ναι, γιατί τι έχω; -Αχτένιστη;; Και ο Κούλλης εφύρτηκε που το γέλιο.. (ακόμα πονώ σε ρε Κούλλη μας...)
Όπως και να'χει, επήγα στη Ν. και επήραν μας οι δικοί της στο Παττίχειο. Είχαμε πάει μιάμιση-δυο ώρες ΠΡΙΝ τη διαφημιζόμενη ώρα έναρξης της συναυλίας γιατί "ήταν να έχει πολύ κόσμο τζαι θα επιάναμε γρήγορα σειρά".
ΧΑΧ
Ήταν ούλλα κλειδωμένα, κανένα σημάδι ότι θα είχε συναυλία, μόνο οι αφίσες το επιβεβαιώναν.Ήμασταν μόοοοοοονες μας, τρία μαννννά μες στο Παττίχειο τζαι εκάτσαμε πας στο παγκάκι (εννοώ πας στην πλάτη του) πόξω που την είσοδο του αμφιθεάτρου, εκουβεντιάζαμε τζαι επεριμέναμε.
Ξαφνικά, κι εκεί που καμιά μας δεν το περίμενε (απλούστατα γιατί είχαμε κόψει φλέβα), κάνουν την εμφάνιση τους 6-7 πλάσματα, που ΜΕΣ στο αμφιθέατρο. Και ΝΑΙ, ήταν ΕΚΕΙΝΟΣ!! Είχε βγει για μια βόλτα στο πάρκο, πριν τη συναυλία! (Είδετε ρε; Εν επήαμε μόνο εμείς πιο γλήορα.!) Μας χαμογέλασε, μας μιτσοκάμμησε (περνά του το μιτσοκάμμημα) και μας είπε "Γεια σας κορίτσια!"
Εμείς, αποστομωμένες από τη συγκίνηση, περιοριστήκαμε στο να χαμογελάσουμε και να γνέψουμε αμήχανα.
Ύστερα που επροχωρήσαν αρκετά τζαι εν μας ακούαν: -Εν θα φύω ποττέ που τούντο παγκάκι, -Εν θα πλύνω ποττέ τούντα ρούχα, -Άξιζε που ήρταμε πιο γρήγορα τελικά, κλπ κλπ, τζαι να σπάσουν ούλλοι οι άλλοι που εν τον είδαν που τόσο κοντά.
Ahhh, good old times. Φυσικά στη συναυλία, στην οποία είχε αρκετό κόσμο(!), επέρασα χάλια γιατί οι φίλοι του μπου.φφου. είχαν φέρει ποτά τζαι ενευρίασα πάρα πολλά, τζαι ύστερα εκάμαν αρκετές ζημιές στο ολοκαίνουριο διπλοκάμπινο κάτι τύπων με τους οποίους ετσακωθήκαν μετά τη συναυλία.
Εδώ, στο Προκαλείς, με τη Μενεγάκη στο ξεκίνημα της "καριέρας" της. (Εννοείται είμαι πιο φαν του Ρακιντζή παρά της Μενεγάκη)
Τούτον τον πούρεκκο ανακάλυψα τον όταν με έπιασε η πελλάρα να μάθω ακκορντεόν (ακόμα κρατά με αλλά εν έχω ώρες) και έβλεπα συνέχεια σχετικά φιλμάκια. Ονομάζεται Hunter Hayes και στο φιλμάκι ήταν τεσσάρων.
Η πεντάχρονη Κορεάτισσα Yoo Ye Eun γενήθηκε τυφλή και στην ηλικία των τριών μπορούσε να παίξει στο πιάνο κομμάτια που άκουγε για πρώτη φορά.
Ο μικρός λέγεται Sungha Jung, είναι επίσης από την Κορέα και είναι κάπου 11 χρονών στο φιλμάκι . Μου αρέσει το παίξιμο του και τα μπλε του μαλλιά.
Ταλεντάκια, όχι επειδή εν λίγο το ταλέντο τους, αλλά επειδή εν μωρά και ταλεντάρες!
Enjoy!
Ξεκινώ με τον αγαπημένο μου, Segen Max. Στο φιλμάκι που ακολουθεί είναι δύο χρονών και δίνει το ρυθμό στο συγκρότημα του (πούρεκκου) θείου του, ο οποίος παίζει τη μπότα γιατί απλούστατα τα πόθκια του μωρού εν φτάνουν. Τι γίνεται όμως όταν του πέφτει η μπαγκέτα στο μέσο του κομματιού;
από την Giusy Ferreri, μια κοπέλλα που διαγωνίστηκε και κέρδισε τη δεύτερη θέση σε X-Factor.
Το τραγουδάκι το άκουσα πρώτη φορά σήμερα και έπαθα την πλάκα μου γιατί έχει καταπλητική μελωδία. Γιατί δε μπορώ να πω άκουσα τρομερές μελωδίες σε ιταλικά τραγούδια. Για να μη συζητήσω για τους στίχους που ήταν η μεγάλη μου απογοήτευση όταν τους μεταφράζαμε στα μαθήματα ιταλικών. Και εγώ ΛΑΤΡΕΥΩ♥ τα ιταλικά! Πραγματικά όμως, πιστεύω ότι είναι από τις πιο όμορφες γλώσσες στον κόσμο και από τις πιο ευχάριστες στ'αυτί.
Όπως και να'χει, πίσω στο θέμα μας, το τραγούδι αυτό έχει και καταπληκτικό στίχο.
Παραθέτω μετάφραση,
εύχομαι καλή ακρόαση
και καλά ταξίδια όπου σας πάει ο νους!
Διάσπορε μου εδώ θα βρεις και μια εκτέλεση του στο πιάνο, αν και ξέρω ότι είσαι μάστρος εσύ και δε χρειάζεσαι κάτι τέτοια :)
Se fossi qui con me questa sera Αν ήσουν μαζί μου απόψε
Sarei felice e tu lo sai. Θα ήμουν ευτυχισμένη και το ξέρεις. Starebbemeglioanchelaluna, Ακόμα και το φεγγάρι θα ήταν καλύτερα orapiù piccolachemai. τώρα που είναι πιο μικρό από ποτέ. Fareiancheamenodellanostalgia Θα ξεφορτωνόμουν τη μελαγχολία Chedalontano που από τόσο μακρυά Tornaperportarmivia επιστρέφει για να με πάρει μακρυά Delnostroamoresolounascia από την αγάπη μας, μόνο ένα ξύπνημα Cheiltempopoicancellerà που τότε ο χρόνος θα σβήσει Enullasopravviverà. και τίποτα δε θα επιβιώσει.
Nontiscordarmaidime, Μη με ξεχάσεις ποτέ, diognimiaabitudine, ούτε καμιά από τις συνήθειες μου. infondosiamostatiinsieme Στο κάτω κάτω ήμασταν μαζί enon è unpiccoloparticolare. και αυτό δεν είναι ασήμαντη λεπτομέρεια. Nontiscordarmaidime, Μη με ξεχάσεις ποτέ dellapiù incantevolefiaba ούτε το πιο όμορφο παραμύθι cheabbiamaiscritto, που έχω γράψει. unlietofineeraprevistoeassaigradito. Ένα χαρούμενο τέλος είχε προβλεφτεί και το απολαύσαμε.
Forse è anchestataunpo' colpamia Ίσως να ήταν και λίγο δικό μου το φταίξιμο Credere fosse per l'eternità. που πίστευα πως θα διαρκούσε για πάντα. A volte tutto un po' si consuma, Κάποιες φορές όλα σβήνουν σιγά σιγά senza preavviso se ne va. και φεύγουν μακριά απροειδοποίητα.
(διάλεξε πχ το βυσσινούδι στη θέση 8 κάθετα x 5 οριζόντια. Και μετά πχ πρόσθεσε το κιτρινάκι στη θέση 5 κάθετα x 10 οριζόντια και απόλαυσε το αποτέλεσμα)