Εσύ σε ποια ενεργειακή (σ)κατάσταση βρίσκεσαι;

Ήταν ένα βράδυ Κυριακής του 1993 ή άτε του 1994 (ήμουν στες σάντουιτς τάξεις του δημοτικού). Επιστρέφαμε από παππούδες-γιαγιάδες κι εγώ έκοβα φλέβα στο αυτοκίνητο μέχρι να τελειώσει η 20λεπτη διαδρομή. Απόψε Είχε ολόκληρο φεγγάρι στην αγκαλιά του ποιος να σ'είχε πάρει και λίγα σύννεφα στον ουρανό. Ούσες οι μόνες ουσιαστικές εικόνες που μπορούσα να δω, μιας τζαι ήταν θεοσκότεινα γυρώ, τις παρατηρούσα ώρα και πρόσεξα ότι τα σύννεφα κινούνταν. Μάλιστα πριν να ανοίξω το στόμα μου να πω τίποτε, "εσιούρεψα" την παρατήρηση βάζοντας ως σημείο αναφοράς το φεγγάρι, που ήξερα (τότε) ότι δεν κινούνταν. Τότε και μόνο τότε ανάφερα την παρατήρησή μου στη μάνα μου, η οποία με έκοψε λέγοντας μου ότι "δεν κινούνται τα σύννεφα. Εν εμείς που κινούμαστε τζαι νομίζεις το τούτο." Ναι μα αφού...

Κάποια χρόνια μετά το σκηνικό με τα κινούμενα σύννεφα τζαι το ολόκληρο φεγγάρι επαναλήφθηκε, αλλά πλέον η γνώμη μου εβάρεν.

And there it was...

Η δικαίωση.


H μικρή Λένη εβρέθηκε πάλε μες στο αυτοκίνητο να θωρεί τα φεγγαροφωτισμένα σύννεφα... ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΝΑΙ, ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ! (απίστευτο;;)
 
Καλά, δέος εν ήταν, αλλά ήταν (ακόμα μια) απόδειξη ότι εν που μιτσιά που είχα σωστή επιστημονική σκέψη!

Τζι άλλη δικαίωση! Άρα ΕΝ ήταν λαφαζανιά η κουβέντα μου, απλώς η μάνα μου είχε λάθος που δεν εσιουρεύτηκε ότι τζείνο που επαρατήρησα ήταν όντως παρανόηση, όπως ενόμισε!

Πάντως, το ομολογώ, δεν είναι λίγες οι φορές που θέλω να της τρίψω την ιστορία στα μούτρα για να της αποδείξω ότι εν πολλές φορές που είχα δίκαιο στες διαφωνίες μας, ακόμα τζαι όταν ήμουν ροκώλα, αλλά φροντίζω να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι είμαι ενήλικας πλέον. Αλλά είχα δίκαιο!!

Τζαι μιας τζαι μιλούμε για σύννεφα, ονειρεύκουμαι τη μέρα που εν να δω ένα πασιουρτί βορτί αφράτο άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι cumulonimbus calvus, θα πάρω φόρα τζαι εν να βουττττήσω μέσα, κατά προτίμηση ελαφρώς πλευρωτά, προτάσσοντας τον αγκώνα. Bliss :D

*Μιαν τζαι εν οι μέρες προσφοράς ποστ από τη Σάικ, την ευχαριστώθερμά που μου δάνεισε το template της για το μίνι ποστ που υποσχέθηκα. Ευχαριστώ αγαπημένη! ^_^ 

http://www.onemotion.com/flash/spider/

Δεν είχα ιδέα ότι οι αράχνες έχουν τόσα πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά (ή εν έκατσα ποτέ να το σκεφτώ). Πολύ χάζι άμα αλλάξετε τον τρόπο μετακίνησης της σε bouncy. Χεχε

Speaking of which, εδώ το itsy bitsy spider, animated.

(...η συνέχεια)


Το θυμήθηκε όταν έγινε η Μεγάλη Έκρηξη. Τότε όμως πια ήταν πολύ αργά παρόλο που είχε περάσει μόνο ένα δευτερόλεπτο. Το Σύμπαν είχε δημιουργηθεί όπως ακριβώς είχαν υπολογίσει Όλοι οι Μάγοι του Χάους αλλά η σούπα για το βράδυ είχε εξαφανιστεί μαζί με το καπάκι και την κατσαρόλα ολόκληρη. Η Μάγισσα κοίταξε γύρω της και όταν συνειδητοποίησε τι είχε συμβεί γέλασε με την καρδιά της και το γέλιο της πέρασε την γκαραζόπορτα και τον διάδρομο και ακούστηκε ως κάτω στο ισόγειο και από εκεί ταξίδεψε σε ολόκληρο το Σύμπαν με τις ταχύτητες που Όλοι οι Μάγοι του Χάους είχαν πολύ σωστά υπολογίσει και όταν έφτασε στη γη έγινε αεράκι, πέρασε απαλά από μια μικρή ζεστή λιμνούλα, ρίγησε την επιφάνεια της και κάτι πολύ μικρό μικρούτσικο αναδεύτηκε μέσα της.

Εντωμεταξύ στο Ρεστωράν στο Τέλος του Σύμπαντος, η Μάγισσα σταμάτησε να γελάει όταν είδε πώς την κοιτούσαν Όλοι οι Μάγοι του Χάους. Ε καλά εντάξει, είπε, ήμουν λίγο αφηρημένη αλλά δε χάθηκε ο κόσμος και θα σας φτιάξω αμέσως τώρα μιαν άλλη σούπα. Δεν πρόλαβε να τελειώσει τη φράση της και Όλοι οι Μάγοι του Χάους πετάχτηκαν όλοι μαζί συγχρόνως και είπαν με μια φωνή όχι δε θέλουμε άλλη σούπα και την παρακάλεσαν να καθήσει κάτω. Έβαλαν μπροστά της μιαν άσπρη κόλλα χαρτί, της έδωσαν ένα μολύβι και της ζήτησαν να γράψει όλα αυτά που είχε βάλει μέσα στη σούπα. Κοιτάξτε, είπε η Μάγισσα, είχα πάρα πολλές δουλειές σήμερα, δεν πρόλαβα να ψωνίσω και είπα να φτιάξω μια σούπα από το τίποτα με ό,τι υπήρχε πρόχειρο. Όλοι οι Μάγοι του Χάους που άλλες φορές ήταν όλο υποδείξεις για το τι έπρεπε να βάλει ή να μη βάλει στη σούπα που έτρωγαν, αυτή τη φορά συμφώνησαν χωρίς κανένα σχόλιο περίμενοντας με αδημονία τη συνέχεια. Λοιπόν, είπε η Μάγισσα, υπήρχε μόνο ένα ξερό κομμάτι τυρί στο ψυγείο, λίγο μπαγιάτικο ψωμί στη ψωμιέρα και υπήρχαν τρία αυγά με τα οποία μπορώ να σας φτιάξω μια ομελέτα αν θέλετε, αλλά Όλοι οι Μάγοι του Χάους είπαν όχι δεν ήθελαν, το μόνο που ήθελαν γρήγορα, αμέσως και σαφέστατα ήταν όλα τα υλικά που υπήρχαν μέσα στη σούπα και οι ακριβείς αναλογίες τους. Η Μάγισσα που είχε αρχίσει να βαριέται την γκρίνια τους, πήρε το χαρτί και το μολύβι και έγραψε: 2 κύβοι κοτόζουμο 1,5 λίτρο νερό 1 κουταλιά της σούπας βούτυρο 1 κουταλιά της σούπας αλεύρι 2 κουταλιές της σούπας τυρί τριμμένο 1 κουταλιά της σούπας άνηθο. Όλοι οι Μάγοι του Χάους που διάβαζαν σκυμμένοι επάνω από το κεφάλη της αυτά που έγραφε, τα ξαναδιάβασαν προσεκτικά όταν τελείωσε και την ρώτησαν αν αυτά ήταν όλα και μόνο αυτά. Η Μάγισσα έγνεψε καταφατικά αλλά δε φαινόταν και πολύ σίγουρη και μετά θυμήθηκε και φωτίστηκε το πρόσωπό της. Όλοι οι Μάγοι του Σάους κρεμόντουσαν απ' τα χείλη της. Ε λοιπόν είχε βάλει και κάτι άλλο μέσα στη σούπα, κάτι που είχαν ξεχάσει χτες βραδυ στο τραπέζι που έτρωγαν Όλοι οι Μάγοι του Χάους, οι οποίοι κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και αναστέναξαν με απόγνωση. Διότι χθες το βράδυ στο τραπέζι είχαν αραδιάσει όλα τα στοιχειώδη σωματίδια, το φωτόνιο και τα νετρίνα το ηλεκτρόνιο το μιόνιο και τα π μεσόνια το πρωτόνιο και το νετρόνιο και όλα τα κουάρκς, το κόκκινο, το άσπρο και το μπλε, και τώρα δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά ούτε το ίδιο το τραπέζι στη θέση που ήταν χθες βράδυ. Ρώτησαν ξανά την Μάγισσα αν μπορούσε τουλάχιστο να τους πει πόσο είχε βάλει και εκείνη σήκωσε τους ώμους της και είπε όσο χρειαζόταν η σούπα αλλά ίσως είχε πέσει λίγο περισσότερο. Για πολλή ώρα δε μίλησε κανείς και ύστερα κάποιος άρχισε να μιλάει και να λέει ότι "νομίζω πως εδώ χρειάζεται να κάνουμε μια στάση και να δούμε πού ακριβώς βρισκόμαστε. Η συνταγή για την κατασκευή του Σύμπαντος πιθανότατα είναι απλή. Φαίνεται πως χρειαζόμαστε κουάρκ, ηλεκτρόνια, ίως και λίγα ακόμη πράγματα, όπως και μετικά είδη δυνάμεων για να τα συγκρατούν με διαφορετικούς βαθμούς έντασης. Οπωσδήποτε η συνταγή είναι ακόμη αρκετά περίπλοκη και ανεπαρκής " (P. W. Atkins, Η Δημιουργία, σελ. 33).

Έτσι ακριβώς έγιναν όλα και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Οι γυναίκες να βουλιάζουν κάθε πρωί με τη σκέψη τι θα φάμε σήμερα, όλοι οι επιστήμονες να ψάχνουν ακόμη να βρουν τι προκάλεσε τη Μεγάλη Έκρηξη και Εκείνος να ισχυρίζεται πάντα ότι έφτιαξε τον κόσμο σε εφτά ημέρες. Παρόλα αυτά ο κόσμος αυτός είναι όμορφος. Αλλά παρόλη την ομορφιά του και ενώ η βασική επιδίωξη όλων είναι η ευτυχία, το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό. Αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος πολέμους, ανταγωνισμούς και αδικίες, φτώχεια αρρώστειες και πείνα. Έτσι άρχισε να διαδίδεται η ιδέα ότι αυτός ο κόμος δεν είναι αληθινός, ότι ο παράδεισος υπάρχει σε μια άλλη ζωή, ότι υπάρχουν αλλού σε άλλους κόσμους άλλα τέλεια όντα που μας παρακολουθούν και μας προσέχουν και μας επισκέπτονται κιόλας ενίοτε. Επειδή όμως όλα αυτά άπτονται της επιστημονικής φαντασίας δεν είναι φυσικά του παρόντος, όπου θα μπορούσαμε να ζήσουμε όλοι καλά και μερικοί καλύτερα.

Της Βάσως Σινοπούλου

Μια φορά και έναν καιρό και πριν από όλα ήταν το χάος. Μια μέρα λοιπόν που τίποτε δεν ήταν στη θέση του και όλα ήταν άνω κάτω, μια κανονική μέρα δηλαδή Όλοι οι Μάγοι του Χάους είπαν και συμφώνησαν ότι τέλος πάντων πρέπει να μπει μια τάξη στο σύμπαν να ξέρουμε από πού ερχόμαστε που βρισκόμαστε και πού πάμε. Να βρουν οι γαλαξίες τη θέση τους και τα άστρα τις τροχιές τους, ο ήλιος τους δορυφόρους του και η γη τις θάλασσες και τις οροσειρές το φως και το σκοτάδι. Κάποιος είπε ότι μπορεί να τα κάνει όλα αυτά μέσα σε μια εβδομάδα αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία γιατί η όλη υπόθεση ήταν πραγματικά εξαιρετικά περίπλοκη. Διότι εκτός από τους Γαλαξίες, τους Πλανήτες και τους Απλανείς Αστέρες που τέλος πάντων όλος ο κόσμος τους ξέρει, έπρεπε ακόμη να βρουν τη θέση τους μέσα στο σύμπαν τα Διαλυτά και τα Σφαιρωτά Σμήνη των Αστέρων, οι Σφαιρικοί και οι Σπειροειδείς Γαλαξίες για να μη μιλήσουμε για τις Μαύρες Τρύπες μέσα στις οποίες πετούσαν ό,τι δεν τους χρειαζόταν ή τους περίσσευε αλλά καθώς κανείς δε θυμάται πια ούτε σημείωσαν πουθενά τι πέταξαν, ψάχνουν τώρα όλοι να βρουν τι υπάρχει εκεί μέσα. Αυτοί όλοι λοιπόν αφού ολόκληρη την ημέρα τριγύριζαν πέρα δώθε μετρώντας και υπολογίζοντας τη Σκοτεινή Ύλη και την Κοσμική Ακτινοβολία, το βραδάκι έπαιρναν όλοι τον ίδιο δρόμο που κατέληγε στο Ρεστωράν στο Τέλος του Σύμπαντος. Αυτό ήταν το μόνο που υπήρχε επειδή δεν είχαν ακόμη ανακαλυφθεί οι πιτσαρίες και τα φαστ φουντ και αυτό το ρεστωράν το είχε μια Μάγισσα που της άρεσε να φτιάχνει σούπες. Ήταν πολύ ψηλή και αδύνατη και είχε την ικανότητα να ανεβαίνει πέντε πέντε τα σκαλιά και να βρίσκεται στο τρίτο πάτωμα ενώ ακόμη οι άλλοι περίμεναν το ανσανσέρ να κατεβεί στο ισόγειο και όταν γελούσε και η γκαραζόπορτα ήταν ανοιχτή, το γέλιο της αντηχούσε σε ολόκληρο το διάδρομο. Της άρεσε λοιπόν να φτιάχνει σούπες, αλλά επειδή ήταν εξαιρετικά πολυάσχολη και λίγο αφηρημένη τής ήταν αδύνατον να φτιάξει δύο φορές την ίδια ακριβώς σούπα ακόμη και αν χρησιμοποιούσε τα ίδια υλικά. Εκτός αυτού, ήταν επίσης δύσκολο να προσδιορίσουν Όλοι οι Μάγοι του Χάους ποια ακριβώς σούπα εννοούσαν όταν της έλεγαν φτιάξε μας ξανά εκείνη τη σούπα που φάγαμε τότε διότι παρόλη την μαγεία και την σοφία τους δεν μπορούσαν να καθορίσουν το τότε αφού δεν είχε δημιουργηθεί ακόμη ο κόσμος και οι μέρες της εβδομάδας και δεν μπορούσαν παραδείγματος χάριν να πουν φτιάξε μας ξανά εκείνη την ωραία σούπα που φάγαμε την Δευτέρα ή την Παρασκευή. Επδιή όμως αυτή ήταν μια καλή Μάγισσα τους άκουγε όλους, δε θύμωνε ποτέ και ύστερα έφτιαχνε μια καινούργια σούπα χωρίς να λαμβάνει υπόψη της αυτά που έλεγαν Όλοι οι Μάγοι του Χάους. Οι οποίοι εξάλλου παραμέριζαν τα πιάτα τους και ξεχνούσαν τι είχαν φάει αμέσως μόλις τελείωναν τη σούπα τους, αράδιαζαν επάνω στο τραπέζι όλα τα στοιχεία που είχαν και άρχιζαν τους υπολογισμούς τους συνδυασμούς και τις υποθέσεις προσπαθώντας να φτιάξουν μια καλή θεωρία για την Αρχή του Σύμπαντος και να βάλουν μια τάξη στο χάος. Μαζί τους ήταν πάντα Εκείνος που έλεγε πως μπορεί να φτιάξει όλο τον κόσμο σε εφτά ημέρες, αλλά Όλοι οι Μάγοι του Χάους είπαν πως ακόμη και αν κατάφερνε να το κάνει αυτό, κανείς δε θα τον πίστευε. Εκείνος δεν είπε τίποτε και κανείς δεν πρόσεξε το περίεργο χαμόγελο του καθώς χάιδευε την μακριά λευκή γενειάδα του.

Τέλος πάντων με τα πολλά τα μαγικά και τα άλλα κατάφεραν να τα μετρήσουν και να τα υπολογίσουν και να τα εξηγήσουν όλα. Γιατί το κάθε τι μέσα στο σύμπαν έπρεπε να βρίσκεται εκεί ή λίγο πιο εκεί, καθόρισαν τις θέσεις τις τροχιές και τις ταχύτητες και τις αποστάσεις, βρήκαν και ανακάλυψαν όλα τα στοιχεία και από τι αποτελείται το καθένα και πώς συνδυάζονται με όλα τα άλλα και έφτασαν πάρα πάρα πολύ κοντά στην αρχή. Τόσο κοντά που η επόμενη κίνηση έπρεπε να γίνει με ακρίβεια χιλιοστού του δευτερολέπτου γιατί σε αυτό το πρώτο δευτερόλεπτο επρόκειτο να κριθούν όλα. Για τον λόγο αυτό ήσαν πολύ προσεκτικοί και συνοφρυωμένοι το βράδυ που μαζευόντουσαν στο Ρεστωράν στο Τέλος του Σύμπαντος και ούτε πρόσεχαν τι έτρωγαν. Ένα τέτοιο βράδυ λοιπόν η Μάγισσα που δεν της άρεσε καθόλου να τους βλέπει κατηφείς, έβαλε την κατσαρόλα με τη σούπα στο μάτι της κουζίνας και μετά πήγε δίπλα και ξέχασε να χαμηλώσει τη φωτιά.