Εσύ σε ποια ενεργειακή (σ)κατάσταση βρίσκεσαι;

• Είδε κανένας σας το ντοκυμαντέρ "Ζωή" του BBC που προβάλλεται τελευταία που το ΡΙΚ1; Έννεν τέλειο;!
  
  Τωρά μπορεί ένα λογικό πλάσμα να μου εξηγήσει τζαι γιατί το δείχνει η ώρα 23:45;!; Την ώρα που ο εργαζόμενος ποκλονίζει τζαι -ακόμα χειρότερα- τα μωρά τζοιμούνται;
  
  
• Τζαι τι δείχνεις κύριε ΡΙΚ την ώρα που εν όξυπνα τα κοπελλούθκια; Μεταγλωττισμένα καρτούν της... δεκάρας, ούλλο βία τζαι βλακείες.
  
  
• Επίσης μπορεί ένα λογικό πλάσμα να μου εξηγήσει γιατί κάποια που τα μεταγλωττισμένα καρτούν της δεκάρας που λέγαμε προβάλλουνται μεν η ώρα 2 το μεσημέρι, αλλά είναι κατάλληλα για ηλικίες 12 και άνω; Επειδή τα γυμνασιόπουλα εν μπορούν να διαβάζουν υπότιτλους;
  Σημείωση: τα πρώτα μου αγγλικά τα έμαθα διαβάζοντας υποτίτλους και συσχετίζοντας με αυτά που άκουα.
  
  
• Εν κανεί, μετά την παιδική ζώνη (που ο Θεός να την κάμει παιδική, εν παραπάνω ζώνη για να κρεμμαστείς που το τταβάνι), το ΡΙΚ2 συγκεκριμένα δείχνει 4:35 Αυτός, αυτή και τα παιδιά, 5:00 Ζάκ και Κότι: Σκανδαλιές στο ξενοδοχείο, και 5:30 Χάνα Μοντάνα. w t f
  
  
  
  
• Θυμούμαι που ήμουν Γ' Λυκείου έδειξε το ΡΙΚ δύο σειρές ντοκυμαντέρ του BBC, το ένα ήταν για το DNA τζαι το άλλο για τη θάλασσα. Εσχόλαννα που το φροντιστήριο η ώρα 8 τζαι εκάθουμουν όπως το ζόμπι τζαι ερούφουν το ντοκυμαντέρ. Πολλά πράματα ακόμα θυμούμαι τα (ειδικά που τη σειρά για το DNA). Τόσες μαλακίες επαναλήψεις εδείξαν τες, ως τζαι Μανώλη τζαι Κατίνα, ως τζαι το Καφενείο με τον Τάκην τον Σβηστό, τζείνα τα ντοκυμαντέρ ΟΥΔΕΠΟΤΕ. Τζαι όχι μόνο τα ντοκυμαντέρ του BBC. Ήμουν δημοτικό θυμούμαι τζαι έδειχνε κάτι αρχαία ντοκυμαντέρ τζαι εκαθούμασταν με τον παπά μου τζαι εβλέπαμεν τα. Τζαι όσοι προβάλλουν το επιχείρημα ότι επειδή εν αρχαία εν θα τα προτιμήσει ο κόσμος, προκαλώ σας να ρωτήσετε πόσος κόσμος βλέπει και απολαμβάνει ένα αρχαίο ΚΑΙ μεταγλωττισμένο ντοκυμαντέρ με θκυό αρφούες, που προβάλλεται που το κανάλι Plus.
  
  
• Θκυό πάτσους στο ΡΙΚ. Τζαι θκυό που τον τοίχο.
  
  

---

---

Eco-Stockholm
Κατά παρόμοιο τρόπο, όλη η πόλη ζει οικολογικά. Απ' ό,τι φαίνεται, δεν είναι απλώς μια μόδα ή ένα trend που έχει συνεπάρει τους κατοίκους της. Συνολικά οι ενέργειες που γίνονται έχουν ως αποτέλεσμα ο κάθε κάτοικος της Στοκχόλμης να είναι υπεύθυνος για την έκλυση 50% λιγότερων αερίων του θερμοκηπίου από τον εθνικό μέσο όρο. Την περιβαλλοντική τους ευαισθησία οι Σουηδοί φαίνεται πως την έχουν υιοθετήσει και στα καθημερινά τους ψώνια. Ιδανικός οδηγός ο πράσινος χάρτης της πόλης (www.stockholmgreenmap.se), με περισσότερες από 213 οικοκαταχωρίσεις. Σε αυτόν θα βρείτε από λεπτομέρειες για εστιατόρια και σούπερ μάρκετ με βιολογικά προϊόντα μέχρι σταθμούς για ποδήλατα και καγιάκ.

Ήσυχη πόλη νότιας Αγγλίας, Μάρτης 2008:

Τέσσερις μαννοκίκκιρες κυπραίες εκατεβήκαν μόλις στην πανεπιστημιούπολη τζαι βαδίζουν για να παν στην αίθουσα τους να κάμουν εκπαιδευτική έρευνα. Έμεινεν τους να διασταυρώσουν μια πάροδο τζαι φτάνουν. Εν πολλοκοιτάζουν αν έρκεται κανένας, γιατί έτσι κι αλλιώς εν πάρα πολλά λλία τα αυτοκίνητα στην πόλη τους και δει σε τζείνη την περιοχή του πανεπιστημίου. Έτσι, βουττά το κοπάδι να διασταυρώσει. Παρολίο να τους πατήσει ένας εγγλέζος συμφοιτητής τους, ο οποίος μετά τες αποκαλεί χαϊδευτικά μεν αλλά μπηχτικά δε "dangerous pedestrians".

Κκιάορκα, έχει δίκαιο.

Ταραμένη Λευκωσία, Μάρτης 2009:

Τζείνη η κουβέντα στριφογυρίζει που τότε μες το νου της μιας. "Dangerous pedestrians". Ε ναι κουμπάρε. Διότι στην Αγγλία οι πεζοί σέβονται τους οδηγούς όπως οι οδηγοί σέβονται τους πεζούς. Τζαι στην Κύπρο συμβαίνει το ίδιο, μόνο που τα επίπεδα σεβασμού εν σχεδόν ανύπαρκτα.

"Ε όι, δε θα γίνω ένα με τους πολλούς", σκέφτεται η αφελής κορασίδα, καθώς παρκάρει στο ππάρκι του Φράηντέης. "Θα κατεβώ στη Μακαρίου σαν ευσυνείδητος πεζός".

Κούνια που την κούναγε....

Πάει να διασταυρώσει τζιαμέ στα Φράηντεης, τωρά που "εσάσαν" τα πεζοδρόμια εν επρονοήσαν για διασταύρωση πεζών σε τζείνα τα φώτα. Εν πειράζει, εκάμαν φωτοελεγχόμενη διασταύρωση λλίο πιο πίσω. Εν να περπατήσει λλίο παραπάνω τζαι εν να φροντίσει να αναπληρώσει ύστερα τες θερμίδες που εν να χάσει (χαρ χαρ). Περπατά μέχρις εκεί, μόνο για να διαπιστώσει ότι έχει μια πάρα πολλά ακριβή Μερσεντές ππαρκαρισμένη πας στη διασταύρωση. Πρέπει να εν κάποιου γάρου που το μαγαζί τζιαμέ, γιατί θωρεί την πάρα πολλά συχνά. Τέλοσπαντων, λέει, τζαι πάει να διασταυρώσει, μόνο για να διαπιστώσει ότι η φωτοελεγχόμενη διάβαση εν ελειτούργησε ακόμα. Εν πειράζει. Καρτερά υπομονετικά να την αφήκει κάποιος. Επεράσαν θκυό λεπτά τζαι ακόμα εν εσταμάτησε κανένας, μόνο εθωρούσαν την τζαι εβουρούσαν. ΚΑΛΑ ΡΕ, ΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ BAD HAIR DAY??? Σε κάποια φάση η αφελής κορασίδα εκατάφερε τζαι επέρασε απέναντι! Όχι επειδή την άφηκε κάποιος, αλλά επειδή εν έρκετουν κανένας τζαι επέρασε γλήορα γλήορα.

Συνεχίζει λοιπόν η κορασίδα προς Μακαρίου, στρίφκει που το κατάστημα με τα αθλητικά είδη και προχωρά ευθεία. Η επόμενη διασταύρωση εν σε φώτα τροχαίας που εν one way. Δηλαδή τα αυτοκίνητα παν μόνο δεξιά όπως τα θωρεί. Εν έχει κουμπί να ζητήσεις τον Γληόρη γιατί έρκεται μόνος του. Καρτερά λοιπόν η κορασίδα υπομονετικά να άψει ο Γληόρης. Εμπορούσε να βουττήσει πενήντα φορές ως τωρά, αλλά εν θέλει να γίνει "dangerous pedestrian". Στα άλλα θκυό λεπτά έρκεται ο Γληόρης, οι οδηγοί περιορίζονται πίσω που τη γραμμή τους τζαι η κορασίδα περνά απέναντι. Θέλει να του πει πόσο τον επεθύμησε, αλλά μόλις φτάνει ο Γληόρης εξαφανίζεται. "Εν πειράζει, εν να τον έβρω υστερόττερα".

Τωρά η κορασίδα πρέπει να ζητήσει να διασταυρώσει. Κουμπά το τσιλλούι τζαι καρτερά τον Γληόρη. Ο Σταμάτης της λαλεί ότι ο Γληόρης επήε να κάμει ένα τσιάρο σε κλειστό δημόσιο χώρο τζαι έρκεται. Αν θέλει, μπορεί να την "βοηθήσει" τζείνος.
"Ευχαριστώ", λαλεί του, "εν να καρτερώ τον Γληόρη".

Περνά μισό λεπτό,

περνά αλλο-μισό.

"Άτε, μεν μου κάμνεις κούτζια.", μιτσοκαμμά με νόημα ο Σταμάτης. "Έλα τωρά που εν έρκεται κανένας τζαι κανονίζω σε τζαι'γώ."
"Ρε Σταμάτη, κόψε τα μουσκουρούθκια. Είπα σου εν να καρτερώ!"
"Ρα, μεν είσαι παλαβή, εν να πάθεις όπως την Πηνελόπη τζαι τους ανεμιστήρες. Που ο Οδυσσέας ήρτε ύστερα που 10 γρόνια τζαι στο μεταξύ επήρεν την τζαι εσήκωσεν την"
"Να λείπουν οι εξυπνάδες ρε Σταμάτη. Εν έμεινε τζαι πολλή ώρα. Α, που'σια έρκεται τζαι ο Γληόρης."

Αλλά ο Γληόρης έννε τζιαμέ που έρκετουν. Ήρτε για τα αυτοκίνητα.

Ο Σταμάτης κάμνει ένα σατανικό-I-told-you-so χάχανο, τζαι την κορασίδα άρκεψε όντως να την παίρνει τζαι να την σηκώνει. Αλλά πλέον πεισματώνει. Θα τον καρτερά τον Γληόρη, ό,τι τζαι να γινεί.

Με την πάροδο άλλων θκυό αιώνων, ο Γληόρης εποσπάστην που που τον ηδονισμό του με τα αυτοκίνητα τζαι έρκεται για την κορασίδα. Ο Σταμάτης κιστά τζαι φέφκει προς αναζήτηση άλλων κορασίδων. Τότε η αφελής κορασίδα, χαρούμενη και ανακουφισμένη, σπεύδει να διασταυρώσει, μόνο για να δει ότι οι οδηγοί έχουν σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της προς τον αγαπημένο της Γληόρη. Τζαι μάλιστα ζιγκ-ζαγκ, άμπα τζαι εν δυσκολευτεί έξτρα να διασταυρώσει.

Η κορασίδα κάμνει τους ένα μίνι-χέσιμο-ρεζίλεμα-μπηχτές τζαι λαλεί τους ότι έννε σωστό να στέκονται εμπόδια στην αγάπη της με τον Γληόρη. Κάποιοι την θωρούν αλαφκιασμένοι, άλλοι χαχανίζουν γιατί ερεζίλεψε τον παρέα τους τον οδηγό, τζαι άλλοι εχεστήκαν. Οι πιο πίσω μουρμουρίζουν ότι εγύρισεν της που το καρτέρα καρτέρα μες στον λάλαρο. Ο ΣΙΚ όμως θα ήταν πολλά περήφανος για την εκτελεστική του γραμματέα.

Μέχρι να φτάσει όμως η αφελής κορασίδα στην απέναντι πλευρά του δρόμου, ο Γληόρης έφυε ήδη βουρητός για μια Porsche Cayenne τελευταίο μοτέλλο παρατώντας την κορασίδα στην άκρη του δρόμου σαν την στραντζισμένη ποσφίχτρα του λεμονιού, ο Σταμάτης εστράφην πίσω τζαι εθώρεν την περιπαιχτικά τζαι μουαχαχιασμένα που εν τον έφτασε, τζαι το αυτοκίνητο της τελευταίας λωρίδας επέρασε που δίπλα της ξυστά.

Που τότε η κορασίδα όποτε δει τον αγαπημένο της Γληόρη, βουρά να τον φτάσει, αλλά τούτος φλερτάρει ασύστολα με τα αυτοκίνητα τζαι πάντα γλιάζει της τζαι φέφκει πριν να φτάσει τούτη απέναντι. Τζαι πλέον η κορασίδα καταλάβει τζείνους τους παρεξηγημένους που εγινήκαν "dangerous pedestrians". Δεν είναι επειδή φκιάζουνται, δεν είναι επειδή βαρκούνται να περπατήσουν θκυό βήματα ως τη διάβαση. Είναι επειδή επληγωθήκαν τζαι τζείνοι που τον Γληόρη, τζαι εκουραστήκαν πλέον να εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε ένα έρωτα που it's just not meant to be.

Ε κανεί ρε κουμπάρε!

Με αυτό το κκουλ ψαρούδιν με το σι-θρου κεφάλι θέλω να σας ευχηθώ μουshhιεμένο κατακλυσμό!



(όσοι εν να μουshhιέψετε εκτός παραλίας, σκεφτείτε το κακομάζαλο το υδατικό μας ισοζύγιο τζαι μουshhιέψτε μετρημένα, φενκς)

Παίρνοντας την ανακύκλωση του γραφείου στον κάδο ανακύκλωσης που είναι απέναντι, με μεγάλο νευροτάραμα έβλεπα σκουπίδια μέσα και αναρωτιούμουν ποιος μαλάκ@ς ήταν, δεδομένου ότι δίπλα ακριβώς έχει κάδο για σκουπίδια. Τζαι να πεις εβάλλαν τα σε σακούλι; Εσιωνώνναν τα μέσα τζαι όποιον πάρει ο χάρος.

Πριν κανένα-ενάμιση μήνα τα ανακυκλώσιμα (?) εγεμώσαν τον κάλαθο και τα σκουπίθκια εφκήκαν ως πάνω. Και εμπόρεσα και είδα ποιος ήταν ο μαλάκ@ς που τα επέτασσε. Η περιπτερού next door. Διότι εκτός που ούλλα τα σκουπίθκια που φκάλλει ένα περίπτερο, εκεί κείτονταν και οι αποδείξεις του περιφτέρου της! Εφουρκίστην, ετριβιτζιάστην, αλλά επόκατσα τα νεύρα μου, εφόρησα το ευγενικό-αγγελικό μου ύφος και το θεϊκό μου χαμόγελο και εμπήκα στο βρωμερό-από-καπνούς-τσιγάρων περίπτερο της να της το πω.

Λ - Λένη
ΑΠ - Αμπάλατη περιπτερού

Λ: Γεια σας, τι κάνετε;
ΑΠ: Γεια σου μάνα μου.
Λ: Είμαι εδώ δίπλα στο τάδε γραφείο και όταν επήρα την ανακύκλωση μας επρόσεξα ότι είχατε βάλει σκουπίδια στον κάδο για την ανακύκλωση. Είπα να σας το πω επειδή μπορεί να μην το προσέξατε, ο μπλε κάδος είναι για πλαστικές και μεταλλικές συσκευασίες. Για σκουπίδια είναι ο πράσινος κάδος δίπλα. (θεϊκό χαμόγελο)
ΑΠ: Ναι, αλλά εν πάντα γεμάτος ο πράσινος κάδος. (αδιάφορο ύφος)
Λ: Ναι, αλλά ο μπλε είναι για την ανακύκλωση. (θεϊκό χαμόγελο)
ΑΠ: Τες κάshιες σπάζω τες, εν τες βάλλω έτσι. (καμουφλαρισμένο αδιάφορο ύφος)
Λ: (ΤΟΥΤΟ ΕΛΕΙΠΕ!!) Εν είναι ούτε για τες κάshιες ο κάδος εκείνος.. (μουδιασμένο θεϊκό χαμόγελο-αζινοβόλο ύφος)
ΑΠ: Ε πού εν να πετάσσω τα σκουπίθκια μου; (αζινοβόλο ύφος)
Λ: Στον (πεντάμετρο χτιστό) χώρο της (τεράστιας) πολυκατοικίας;
ΑΠ: Κάμνει μας παρατήρηση ο κύριος τάδε (διαχειριστής) γιατί γεμώννουμεν τον.
Λ: Αλήθεια;! Όποτε επήα να πετάξω σκουπίδια εν πάντα άδειος!
ΑΠ: Εε, κάμνει μας παρατήρηση.
Λ: ΟΚ, θα πάω να του πω να αξιοποιείτε και το χώρο που δικαιούμαστε εμείς γιατί τα σκουπίδια μας εν ελάχιστα, φκάλλω τα κάθε 10 μέρες απλά για να πω ότι τα έφκαλα (ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ POWER). Αλλά μεν τα πετάσσετε μες στον κάδο τον μπλε τζαι εν κρίμα.

Εδώ ήταν η φάση που το μμάτι μου είχε αρχίσει να αλληθωρίζει τζαι εμύριζε μαλλιοτράβημα.
Ευτυχώς ήθελε με κάτι άλλο η μάνα της περιπτερούς τζαι ετράβησε με τζαι επήαμε έξω για να μου πει.




ΕΧΤΕΣ αγαπητά μέλη του ΣΙΚ επήα και πάλι να πετάξω την ανακύκλωση τζαι η περιπτερού πάλε έσυρε τα σκουπίθκια της μες στον κάδο τον μπλε. Τζαι εκοίταξα μες στον πράσινο τζαι είχε μόνο 1-2 σακούλες μικρές. Απόδειξη ότι ούτε καν έλεγξε εάν ήταν γεμάτος, απλά ο μπλε είναι ΕΝΑ ΦΑΚΚΙΝΓΚ ΜΕΤΡΟ πιο μπροστά που τον πράσινο.

Και σας ερωτώ λοιπόν

Τι θα κάμουμε με τούτη; Η αναισθησία της με σκοτώνει.

Εσκέφτηκα ήδη να κάμω όπως το φίλο το Διάσπορο, να της πετάξω τα σκουπίθκια που έσυρε μες στον κάδο μπροστά που το περίφτερο της.

Μόνο που το πρωί αννοίει η υπάλληλος της, που εν μια χαρά η γεναίκα. Τζαι λυπούμαι την να έχει να τα καθαρίσει εκείνη.

Ακούω ιδέες λοιπόν.

Επίτροπε, μπόρουμε να κάμουμε κάτι;

Χωρίς λόγια.



ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!

(εν άντεξα)

Μαγαζί 1:

Κατηγορία: εστιατόριο-φαστφουντάδικο.
Τοποθεσία: κέντρο της Λευκωσίας.
Περιγραφή: Τα υγιεινά, ελαφριά γεύματα είναι η φιλοσοφία του.
Εμπειρία: Όση ώρα τρώγαμε το κατά τα άλλα νοστιμότατο σαντουιτσάκι μας εισπνεύσαμε και γύρω στα 10 τσιγάρα από τουλάχιστο τρία τραπεζάκια που μας περιέβαλλαν. Και η κουζίνα ήταν σε ανοιχτή θέα στα τρία μέτρα. Και το salad bar στο ενάμιση μέτρο. Πολλά υγιεινό τούτο.



Μαγαζί 2:

Κατηγορία: καφεστιατόριο.
Τοποθεσία: κέντρο της Λευκωσίας.
Περιγραφή: στενοκόπημα του άλλου κόσμου, ας όψονται τα νερά που δεν επέτρεψαν να κατευθυνθούμε προς εγγυημένες οάσεις. Ξιμαρισμένα τζάμια που δικαιολογώ μόνο λόγω της βροχής λάσπης των τελευταίων ημερών.
Εμπειρία: Ο διαμπερής αερισμός του χώρου ενδείκνυται, όχι όμως όταν έξω είναι ψόφος του κερατά. Το φραπέ πληρώνω το €4 και εφόσον θα το πιώ στον άριστα αεριζόμενο χώρο θα το προτιμούσα σε γυάλινο ποτήρι. Όπως και το νερό. Το οποίο συμπληρωματικά θα προτιμούσα να μεν εβρώμεν. Φυσικά ίσια που το εμυρίστηκα, διότι ο καπνός από τα δύο τραπεζάκια που μας περιέβαλλαν είχε κάμει κατάληψη στα υπερευαίσθητα (και) λόγω PMS ρουθούνια μου.


Μαγαζί 3:

Κατηγορία: bar-pub
Τοποθεσία: δε θα το έλεγες κέντρο της Λευκωσίας.
Περιγραφή: ωραίο στέκι σε στυλ αγγλικής pub.
Εμπειρία: αν και τίγκα το μαγαζί, ο εξαερισμός δούλευε έτσι για να λεν ότι δουλεύει γιατί "κάμνει πολλή φασαρία". Ε σάσ'τον τζαι ύστερα να το ανοίξεις το μαγαζί! Αφού τα έξοδα έκαμες τα που τα έκαμες.



Κύριοι μαγαζάτορες,

η βλακεία και η αναισθησία πληρώνεται. Αν ήθελα να εισπνέω καπνούς, εκάπνιζα τζαι μόνη μου. Η κατάσταση ίσως αλλάξει όταν καταλάβετε ότι η ζημιά εν πρώτα της πούγκας σας.

Until then,

Πέρασα από την Τόντα μου να της πω ένα γεια. Δεν τη βλέπω και πολύ τελευταία. Εκείνη όμως έπρεπε να πάει στην αισθητικό κι εγώ έπρεπε να πάω να πάρω το καινούριο μου λαπτοπάκι (νιώθω πολύ συγκινημένη που σας γράφω από εδώ!), έτσι την έκανα γρήγορα γρήγορα.

Διασταυρώνω, που λέτε, το δρόμο κουνιστή και λυγιστή για να πάω στο χώρο στάθμευσης και να πάρω τη λιμουζίνα μου. Το μυαλό μου ταξιδεύει, είναι μια όμορφη (ανοιξιάτικη) μέρα και εντός δεκαλέπτου θα έχω στα χέρια μου κάτι που περίμενα εδώ και πολύ καιρό. Όταν ξαφνικά παίρνει τ'αυτί μου τρεχούμενα νερά.

Μήπως είμαι σε όαση;

Μήπως είμαι στα χαμάμ;

Διασταυρώνοντας γυρνάω το κεφάλι μου και το μυαλό μου ζζζζζιουπ επαναφέρεται στην πραγματικότητα. Στυλλομμαδιάζω και το στόμα μου στραβώνει από το μικρό εγκεφαλικό που παθαίνω:

Μια 45+ κυρία, με τις φόρμες της, τις λαστιχένιες μπότες ωσάν εργάτρια σε ρυζοφυτεία (μόνο που τούτης οι γαλότσες της ήταν πολυτελείας) και το mesh ισιωμένο μαλλί κάνει τις δουλειές εξωτερικού χώρου, Παρασκευή που ήταν. Τη συγκεκριμένη στιγμή φρόντιζε το σπίτι της να είναι λαμπίκος και απ'έξω, πλυνίσκοντας το δρομάκι προς το πάρκινγκ, την μπροστινή της αυλή αλλά και τα πεζοδρόμια. Με το λάστιχο.

Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν ήταν τελείως ασυνείδητη. Πάνω στο λάστιχο είχε εγκαταστήσει και ένα πιστολάκι νερού, για έλεγχο της ποσότητας που αμολύεται. Άσχετο πως το πιστολάκι το είχε συνέχεια πατημένο..

Κοντοστέκομαι και σκέφτομαι.

Να την καταγγείλω στην αστυνομία;
-Ναι γεια σας.
-Τι θέλεις πάλε κυρία μου;
-Θέλω να καταγγείλω..
-..surprise, surprise
-..μια κυρία στην οδό τάδε, νούμερο τάδε, που πλυνίσκει τα πεζοδρόμια με το λάστιχο. -Εντάξει κυρία, να στείλουμε κάποιο να ελέγξει.
Στο μεταξύ ΕΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ πάει κάποιος, τα περισσότερα νερά θα έχουν στεγνώσει και ό,τι έμεινε η φιλενάδα θα μπορούσε άνετα να πει ότι ήταν το νερό της σίκλας του σφογγαρίσματος.
@@

Όχι, όχι. Πρέπει να της πω εγώ κάτι.

Μα να της πω εγώ;

Πνίγομαι. Τι να κάνω;

Ώστι να σκεφτώ, έχω φτάσει ήδη στη λιμουζίνα μου, η οποία είναι παρκαρισμένη ακριβώς απέναντι από τη σκηνή του εγκλήματος, πίσω από το φράκτη-πρασινάδα. Λες τζαι μια ανώτερη δύναμη όριζε ότι πρέπει να της πω κάτι, εκεί που ήταν το αυτοκίνητο μου υπήρχε μια χαραμάδα στο φράκτη. Ετρύπωσα τζειμέσα με τη φουστούα μου, θέτοντας σε κίνδυνο το καλτσόν και τις καινούριες μου μπαλαρίνες, με σκοπό να της πω κάτι.

Τότε χτυπά το τηλέφωνο μου. "Γαμ* το κέρατο μου.."
Ήταν η Τόντα μου. Ήθελε να μου πει κάτι αστείο. Εμαλάθκιανα λλίο, αλλά ακόμα έτρωε με. Στο μεταξύ μπήκα στο αυτοκίνητο και εκκίνησα. Αν έβγαινα από την κανονική έξοδο του πάρκινγκ, τότε για να πάω εκεί που ήθελα δε θα περνούσα μπροστά από το σπίτι της. Αυτή θα συνέχιζε αναίσθητα να πλυνίσκει τα πεζοδρόμια με το νερό που μετά βίας έβρεξε τες τελευταίες μέρες και το οποίο θα στερηθεί big time ο κόσμος σε λίγους μόνο μήνες κι εγώ θα το έφερνα για πάντα βάρος στη συνείδηση μου, ότι εκεί που ο κόσμος με χρειάζεται (αχεμ αχεμ) δεν έκανα αυτό που μπορούσα να κάνω.

Έτσι αποφασίζω να βγω παράνομα από την είσοδο του πάρκινγκ (I plead guilty, your honor) και στα 10 μέτρα που έχω να οδηγήσω ως το σπίτι της αναίσθητης κλείνω βιαστικά το τηλέφωνο στην Τόντα μου, αφήνω τη λιμουζίνα μου να κυλά, ανοίγω το παράθυρο μου και προσπαθώ να είμαι όσο ευγενική μου το επιτρέπει η μετά-εγκεφαλικό κατάσταση μου:

-Συγγνώμηηη, μα ενι ξέρετε ότι έχουμε έλλειψη νερού;; Αντροπή!

Και η απάντηση που επήρα;

-Αντροπή εσύ!

Και η ερώτηση είναι:

1. Μισή αντροπή δική της, μισή δική μου;
2. 95% της αντροπής δική της, 5% δική μου;
3. 100% η αντροπή δική της;
4. Κανένα από τα πιο πάνω. Η αντροπή εν όλη δική μου;
   

Ένα πολύ λυπηρό φιλμάκι (απόσπασμα από ταινία) για την "εκπαίδευση" των ζώων στο τσίρκο.

Περιέχει σκηνές που μπορεί να ενοχλήσουν.



Τελικά τα τσίρκα εμείς είμαστε, που ούτε συνάνθρωπο σεβόμαστε, ούτε ζώο, ούτε τίποτε.
Ό,τι πάθουμε εν που την κεφαλή μας...

(Salisbury District Council)

Έτσι πάει φίλε μου. 80 λιρούες. Αν σου περνά.

Είμαι πολλά ρομαντική που θέλω να πιστεύω ότι με τέτοια ίσως να ευαισθητοποιηθούμε και στην Κύπρο-Μπανανία; Αλλά, θα μου πείτε, στο Salisbury έχει καλάθους και ειδικά διαμορφωμένα απορριμματοδοχεία για τσιγάρα κάθε 5 βήματα. Ε, ναι. Άρα διαπιστώνουμε για άλλη μια φορά πως ό,τι πάθουμε εν που την κεφαλή μας.

Ξεκινώντας το blogάκι μου αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω το φίλο που συνέβαλε τα μέγιστα στην εύρεση τίτλου!

Tο φιλμάκι αυτό μου άρεσε ιδιαίτερα και το 'φύλαγα' για την πρώτη μου καταχώρηση. Enjoy!