Εσύ σε ποια ενεργειακή (σ)κατάσταση βρίσκεσαι;

ΘΛ: Θεία Λ., αδερφή της γιαγιάς μου
Λ: αν το'βρετε

Την Κυριακή στο μνημόσυνο...

ΘΛ: Λένη μου τι κάνεις;
Λ: Ωω, γεια σου θεία, θείε, καλά είμαι, εσείς;
(ματς μουτς ουφ)
ΘΛ: Καλά!
Λ: Καιρό να σας δούμε!
ΘΛ: Ναι, μα (getting-right-to-the-point-εν-ετζοιμηθηκα-εψές-τζαι-έκαμνα-πρόβα-για-σήμερα-που-έξερα-ότι-εν-να-σε-δω style) εν να φάμε κανένα κοκκαλίν; (i.e. τραπέζωμα χαρτωμάτων) Έμαθα ήβρες το ταίρι σου.
Λ: Ήβρα το θεία, αλλά κοκκαλίν φάτε που κανέναν άλλο γιατί αν καρτεράτε που'μένα εν να αρκήσετε να το φάτε.
ΘΛ: (αμήχανο) χεχε.. Μα έτσι;
Λ: Ε ναι, μα αφού εν τους θωρείτε; Όσοι βιάζουνται στο τέλος χωρίζουν (λέμε τωρά). Οπότε σιγά σιγά.

Σέκος η θεία.

Ε άμα πιααααα

Υ.Γ.1: Τουλάχιστο τωρά οι συγγενείς εσταματήσαν με το που με εβλέπαν να μου λαλούν "Λένη μου μα σάμπου επάshυνες;"
Υ.Γ.2: Τζαι εν νομίζω να είναι επειδή κάθε φορά απαντούσα τους "Ναι θείε/θεία βασικά είχα χάσει κανένα-θκυό κιλά αλλά επαραπονεθήκαν οι θαυμαστές μου, έτσι επροσπάθησα πάρα πολλά τζαι έβαλα τα πίσω."

Σπυρκά.

Ο κόσμος χάνει. Μόνο έτσι εξηγείται γιατί να πιέζουν θκυό πλάσματα να χαρτωθούν.

Σπυρκά.

Εν μου έδωσε κανένας ως τωρά ένα καλό λόγο γιατί. Λόγοι του τύπου "τι θα πει ο κόσμος", "τι θα λαλώ του κόσμου", "συγκατοικείτε", "τι τωρά, τι μετά", "είσαστε σαν τους χαρτωμένους" εν δικαιολογίες του κώλου κατ'εμένα.

Σπυρκά.

"Ο κόσμος".. Χαχ. Μακάρι ο κόσμος να σάσει τα προβλήματα του τζαι να είμαι εγώ το τελευταίο. Τότε θα γίνω θυσία τζαι θα χαρτωθώ και θα ζήσουμε όλοι happily ever after σε ένα αγγελικό κόσμο ονειρικά κλασμένο
πλασμένο.

Σπυρκά.

Συγκατοικούμε. Ε ναι, για να δούμε αν κάμνουμε ο ένας του άλλου. Μπορεί να μεν καμνούμαστε καλέ μου. Υπάρχει λόγος να προχωρήσουμε απλά για τες τυπικότητες; Ύστερα περιπλέκουνται τα πράματα, ειδικά άμα συνδεθούν τα πεθερικά. (πεθερικά... *shiver*)

Σπυρκά.

Για να χαρτωθούν θκυο πλάσματα πρέπει ο ένας που τους θκυό να κάμει πρόταση τζαι ο άλλος να δεχτεί. We're fully in love, ναι, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει τέτοιο πράμα στα πλάνα μας. Άρα τι; Εν να μας χαρτώσετε ερήμην μας; Πού ζιούμε; Στο μεσαίωνα;

Σπυρκά.

Συν τοις άλλοις, έχω να ξοββλήσω τα φοιτητικά μου δάνεια, θέλω να αγοράσω αυτοκίνητο, πληρώνω ενοίκιο τζαι αυτοσυντηρούμαι, πάω ταξίδι τζαι πρέπει να φκάλω τους φρονιμήτες μου. Αν και τυπικό κομμάτι, σε τούτο το οικονομικό schedule που φκαίνει τζαι εν φκαίνει δεν χωρούν τα έξοδα των χαρτωμάτων. Τζαι δε σκέφτουμαι καν μια τυπική δεξίωση για τους συγγενείς για να τους ανακοινώσω μια τι; Μια τυπικότητα. Τζαι όχι, δε θέλω να μου γοράσει κανένας άλλος το δακτυλίδι, ούτε το δώρο για το σύντροφο μου. Άμα εν μπορούν να φκουν που την πούγκα μου/ μας σημαίνει ότι έννεν τζαιρός μας ακόμα.

Σπυρκά.

Τζαι ναι, άμα συστήνω το Μωρό, συστήνω το σαν τον φίλο μου, τον σύντροφο μου. Εν εκατάλαβα ποια διαφορά εν να κάμει εάν τον συστήνω σαν τον χαρτωμένο μου. Εκτός που τα σπυρκά. Το κάθε ζευγάρι κάμνει μόνο του το πλάνο της ζωής του. Εσείς εκάμετε το. Ή εκάμαν σας το. Ποσώς με απασχολεί. Τωρά εν για τη ζωή μου όμως που μιλούμε. Κάθε συμβουλή/ άποψη/ γνώμη είναι καλοδεχούμενη και εξετάζεται. Να σας θυμίσω όμως ότι στο τέλος της ημέρας πρέπει να σεβαστείτε την απόφαση μου/ μας τζαι σαν καλοί γονείς να με/ μας υποστηρίξετε. Τζαι όσο πιο σύντομα καταλάβετε πόσο εγωιστικό είναι το να πιέζετε θκυό ζωές να ενωθούν για να λύσετε το πρόβλημα σας "τι θα πείτε του κόσμου", τόσο πιο σύντομα θα κοιμάστε ήρεμα τες νύχτες. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι εγώ κοιμούμαι πολλά ήρεμα (τζαι όχι μόνο επειδή λατρεύω την αγκαλιά του Μωρού ♥ τζαι το μαξιλάρι μου).

Σπυρκά.

Φκάλλω τεράστια σπυρκά με τούντες κουβέντες.



Don't get me wrong, αυτό με πολλή πολλή ειλικρινή αγάπη: