Εσύ σε ποια ενεργειακή (σ)κατάσταση βρίσκεσαι;

Χαίρετε, χαίρετε. Εψιλοχάθηκα, ξέρω το. Εν ξέρω πώς αν και απόλυτα αθκιασερή* εν βρίσκω ώρα να ποστάρω τίποτε. Θκιαβάζω σας όμως τζαι ας μεν σχολιάζω πάντα.

Στο μεταξύ κάτσε τζαι βάλε να παίζει: 


Το λοιπόν, έχω να παρατηρήσω ότι φαίνεται να βοηθά το "κλάμα" στο μπλογκ:

Είχα τζείνα τα όνειρα με τον πρώην, επήραν πόδι! Ούτε καν τον σσιάζουμαι κάθε τρεις και λίγο.

Έψαχνα αυτοκίνητο που "να μεν είναι κάσσια, να είναι σχετικά οικονομικό τζαι να μεν είναι σσίλλια ριάλλια". Ήβρα το. Τον Οκτώβρη. Τζαι ΗΤΑΝ** πολλά οικονομικό.

Ήθελα να πνάσω, έπνασα! Σε σημείο που απορώ με τον εαυτό μου.

Γι'αυτό θέλω να σας πω ένα μεγάαααλο ευχαριστώ, γιατί φαίνεται αγαπητοί μπλόγκερς ότι οι ευτζιές σας πιάνουν!

Παρ' όλα αυτά, το σύμπαν φαίνεται να μεν πτοείται τζαι να αρέσκεται στο να μου παίζει πουστιούδες διαφόρων μεγεθών:


Jobless.

Όπως λέμε εκάμαν μας τα ούλλα φέτος. Όπως λέμε εν εντάξει να μεν έχουν δασκάλους τα κοπελλούθκια μας γιατί η Βουλή μας ψηφίζει ό,τι να'ναι ολάν. Νομίζω ούτε καν τα θκιαβάζουν πριν να τα ψηφίσουν. Αλλά είπαμε, αφού τους βολευτές μας πληρώνουμεν τους αρκετά για να πέμπουν τα κοπελλούθκια τους σε ιδιωτικά, έννε; Γιατί να μας κόφτει που το δημόσιο; Το δε Υπουργείο Οικονομικών μας είπε σε ούλλα τα τμήματα της κυβέρνησης να μεν κόψουν τους έκτακτους, αλλά είπε στην Εκπαιδευτική Υπηρεσία να κόψει τους δικούς της. Αλλάααα το jet του Χριστόφκια σε μιαν εφτομάν εγκρίναν το 300 χιλιάδες ευρώ. Ρε δεν πα να @π@φτωθείτε; Μεν ρωτήσετε γιατί εν κάμνω φροντιστήρια, η απάντηση εμφανίζεται σε επόμενο -less. Εψές εθυμηθήκαν καθυστερημένοια να ανακαλέσουν το συγκεκριμένο νόμο που μας έφκαλε εκτός. Χχχχχάατε μάνα μου, πέρκι δουλέψουμενννννν.


Moneyless.

Εν κοντά στο νου. No job, no money. Anergiako, no money prin na deis ta 8kyo stena, pollakis tous 3 mines. No money, no honey. Φυσικά, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, είμαι στη λιγότερο ξοδευτική περίοδο της ζωής μου. Εκτός που τους αρχιτέκτονες, που προς το παρόν δεν αποτελούν οικονομικό αγκάθι. Ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυράαααα.


Homeless.

Όπως λέμε ότι το σπίτι των πεθερικών στο οποίο θα είχαμε μετακομίσει τον Σεπτέμβρη (του 2011 ναι) δεν έχει ακόμα τελειώσει. Τεχνικά και άλλα ζητήματα. Δεν μπορούμε να πιέσουμε πολύ (εν κανεί που εν να μας βάλουν έσσω τους τα πλάσματα). Ως εκ τούτου (α) προσφυγοζιούμε με τους γονείς μου και (β) δεν είχα τη δυνατότητα να ανοίξω φάλιες φροντιστηριακές.
Επίσης homeless όπως λέμε "ποιος βλάκας θα μας δανειοδοτήσει για να χτίσουμε εφόσον εγώ δεν έχω δουλειά τζαι ούτε ξέρω πότε θα έχω". ΧΑΧΑ. Αχεμ.


Car less.

Όπως λέμε ότι 3 μήνες μετά που εχρεώθηκα για να αγοράσω το πρώτο δικό μου αυτοκίνητο, **εσαντουιτσιώσαν με πικ τάημ. Το πρώην αυτοκινητούι μου είναι μάλλον total loss. Που το δυστύχημα εφκήκα με τες λιγότερες σωματικές απώλειες (τα κλασσικά, θλάσεις μυών αυχένα και μέσης). Επίσης το καλό είναι ότι (α) όλοι οι εμπλεκόμενοι ήταν πολλά συνεργάσιμοι και (β) η ασφάλεια του πισινού ανέλαβε αμέσως την ευθύνη και μάλλον θα μου δώσουν λεφτά να αγοράσω άλλο αυτοκινητούι. Σκέφτουμαι να πιάσω το ίδιο. Είμαι πολλά ευχαριστημένη! Στο μεταξύ κυκλοφορώ με μια σαραβάλα πιο σαραβάλα που το παλιό μου σαράβαλο. ΧΑΧΑ. Πφφ τι "κυκλοφορώ" δηλαδή. Αφού δουλειά εν έχω. :Ρ ΟΚ πάω για φυσιοθεραπεία.


Gym less.

Όπως λέμε ότι εφόσον δουλειά δεν έχω, είχα ξεκινήσει εντατικά γυμναστήριο σε ένα που άνοιξε στη γειτονιά μου (2' με τα πόδια). Καινούριο, ολοκαίνουρια μηχανήματα, ευχάριστο περιβάλλον, κοπέλλια γυμναστές, τι άλλο να ζητήσει κανείς απ'τη ζωή. Επηαίναμε με την Τόντα μου το πρωί, χαλαρά, εγυμναζόμασταν, αρέσκει μου πολλά το γυμναστήριο! Μόλις εμπήκε το νερό στ' αυλάκι, επροέκυψε το δυστύχημα. Ο φυσιοθεραπευτής μου, μετά που τον έπρησα, επέτρεψε μου να κάμνω μόνο ποδήλατο, λόγω της θλάσης στον αυχένα - η μέση δε με ενοχλούσε καθόλου. Οπότε έγινα αθκιασερή ΚΑΙ στο γυμναστήριο! Αφού εγελάσαμε καλά καλά με την Τόντα περί τούτου και αφού εσταμάτησα τα αντιφλεγμονώδη, αποφάσισε η μέση μου να πολοηθεί. Μόνο που επαραφώναξε. Γιατί ετάβλαρα. :/  Ετάβλαρα όπως λέμε κομμένο τζαι το γυμναστήριο. Με το 2ο session βελονισμού ήμουν πολλά καλύτερα αν και διάτρητη, αλλά άτε, είπα να κάτσω μια βδομάδα να ξεκουραστώ. *Έτσι τωρά είμαι σπίτι, εν μπορώ να κάμω ιδιαίτερες δουλειές τζαι επίσημα είμαι ο ορισμός της αθκιανοσύνης.



Όλως παραδόξως όμως όλα αυτά τα αντιμετωπίζω με ιδιαίτερη χαλαρότητα και θετική σκέψη, όπως δεν έπραξα ποτέ μου.
Δεν εμετακομίσαμε ακόμα; Δεν πειράζει, πάω γυμναστήριο με την Τόντα μου!
Δεν έχω δουλειά; Δεν πειράζει, βοηθώ στο σπίτι τη μάνα μου που έφαε την παλλούκα το καλοκαίρι με την ασφυκτική δουλειά μου και τον τραυματισμό του μικρού αδερφού. Επίσης δεν φκαίνει το γαίμα πας στην τζεφαλή μου με τες ασφυκτικά αμπάλατες περιπτώσεις στα σχολεία.
Δεν έχω αυτοκίνητο; Δεν πειράζει, αφού δεν έχω δουλειά για να το χρειαστώ! ΧΑΧΑ! Αχεμ.
Υγεία, καλέ μου! Εν να σπάσει το πλάσμα; ΟΚ νάκκον με το γυμναστήριο κιστώ, αλλά υπολογίζω ότι από βδομάδας θα είμαι και πάλι εκεί!!

Ήταν να κάμω ευτζιή, αλλά το μόνο που εύχομαι ειλικρινα είναι και μη χειρότερα!

Άτε παίξετε το τζαι τούτο τζαι ΧΑΛΑΡΑ!
Τα φιλιά μου!

Αυτό το ποστ το είχα τάξει εδώ και καιρό.
Εξίασα και όταν θυμήθηκα, εβαρέθηκα.
Σόρυ.
Για όσους εχάσαν επαφή με τα προηγούμενα ποστ της σειράς Βαρβατίλα στο γυμναστήριο, βρείτε εδώ την πρώτη πράξη και εδώ τη δεύτερη.
Φενκς.

Disclaimer: Το παρόν ποστ χρησιμοποιεί εξειδικευμένη ορολογία φυσικής και βιολογίας (του Γυμνασίου) για να μετριάσει τις αναγούλες που προκαλεί η μεταφορά αυτού στην πραγματικότητα. Αν ήσουν κούσβος/σβήμα/ττάππος ή έστω άχρηστος στα πιο πάνω μαθήματα, ή αν για οποιοδήποτε άλλο λόγο που η συγγραφέας βαρκέται να απαριθμίσει νεουλιαστείς κατά την ανάγνωση, δε φταίμε εμείς!

Αποφάσισες λοιπόν αγαπητέ αναγνώστη να γυμνάσεις την αλαβάστρινη σου κορμάρα.

• Σχολάνεις από τη δουλειά, πάεις γρήγορα γρήγορα σπίτι, βγάζεις τις κανονικές κάλτσες τζαι ξιτιμάζεις γιατί ξέχασες να τις βγάλεις νωρίτερα και τώρα θα έχεις το σημάδι τους να φαίνεται επειδή θα βάλεις ³/₄ φόρμα και κοντά καθαρά καλτσάκια.
• Αλλάζεις τη φανέλα που εφορούσες όλη τη μέρα σήμερα και ίδρωσες σαν γουρούνι*, και επιλέγεις να φορήσεις μια καθαρή.
• Βάζεις και την καθαρή ³/₄ φόρμα σου.
  
• Φοράς τα αθλητικά για το γυμναστήριο, στα οποία έχεις ψεκάσει shoe spray από την προηγούμενη φορά που τα φόρεσες.
• Και, last but NOT least, ανανεώνεις το μουσκομυριστό σου αντιδρωτικό/αποσμητικό.

(*) Θα έλεγα ότι είναι περιττό να πω ότι κάμνεις τζαι ένα ντους πριν να πάεις γυμναστήριο, εάν έχεις ιδρώσει σαν γουρούνι κατά τη διάρκεια της μέρας, αλλά το παρόν ποστ πρόκειται εντός ολίγων γραμμών να αποδείξει το αντίθετο.

Χαουέβαα αγαπητέ αναγνώστη,

όταν κι εσύ με τη σειρά σου γραφτείς σε ένα γυμναστήριο μετά βρώμαςμπόχας θα διαπιστώσεις ότι τα πιο πάνω στοιχειώδη δεν εννοούνται για όλα τα κλάσματαπλάσματα που επιθυμούν να γυμνάζουν τη βρωμάρακορμάρα τους.

Π(ππούφφου)χ(τιτζιόν):
(ένα τζαι φαρματζερό)

Τελειώνεις το προγραμματούδιν σου ζωντανή, και αμέριμνη πάεις να κάμεις κανένα 20λεπτο αερόβιο στο freerunner, το οποίο εν μες στη γωνιά, δίπλα που τους δρόμους.

Σε λίγο καταφθάνει δίπλα σου ο τυπάς με την μακρομάνικη φόρμα (μα εν πυρώνει σιόρ; εσύ είσαι με το ξιμάσχαλο τζαι το τρίκαρτο!) και ξεκινά να περπατά γρήγορα στο δρόμο. Η θερμοκρασία του σώματος του σιγά σιγά ανεβαίνει. Τα εμποτισμένα με ενισχυμένη δόση αμμωνίας που αντίδρασε με τον ατμοσφαιρικό αέραμπόχας μόρια νερού (βλέπεμύριζε ιδρώτα), προσλαμβάνουν θερμότητα ⇒ αυξάνουν την κινητική τους ενέργεια και αρχίζουν να κινούνται μακρυά από το σώμα του, προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ τα περισσότερα συσσωρεύονται στο νοητό χώρο που τον περιβάλλει.

Ξαφνικά όμως το κολάνι του δρόμου κινείται πιο γρήγορα (ακούεις το) και ο τυπάς αρχίζει να τρέχει. Τωρά αγαπητέ αναγνώστη πε μου. Εσύ μπόρεις να τρέχεις με τα χέρια κολλημένα στο σώμα σου; Εν μπορείς. Ούτε και ο τυπάς. Οπότε σχηματίζει γωνία 90^o με τους αγκώνες του και κουνά τα χέρια του όπως θα τα κουνούσες κι εσύ για να μπορέσεις να τρέξεις. Αυτό δε θα αποτελούσε πρόβλημα, εάν
(α) δε συνεπαγόταν περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος του, με άμεσο και αναπόφευκτο επακόλουθο να αυξάνεται περισσότερο η κινητική ενέργεια των μποχερών πλην παιχνιδιάρικων μορίων νερού του ιδρώτα του και μαζί της να αυξάνεται η απόσταση που καλύπτουν πετώντας να φύουν που το εξίσου μποχερό κορμί του, και εάν
(β) τα κινούμενα χέρια και πόδια του δεν προκαλούσαν ένα ρεύμα αέρα που έσπρωχνε πάρατζει τα μποχερά πλην παιχνιδιάρικα μόρια νερού του ιδρώτα του.

Και όταν αγαπητέ αναγνώστη ο δρόμος εν δίπλα που το freerunner το γωνιασμένο, που καταλήγουν αυτά τα μποχερά πλην παιχνιδιάρικα μόρια νερού, οέο;

Να σου πω εγώ αγαπητέ αναγνώστη.

Μπαίνουν μες στο αίμα σου που τη μύτη και το στόμα και με αυτή τη σειρά
1ο. αντικαθιστούν τα ερυθρά αιμοσφαίρια του προσώπου σου με πράσινα αιμοσφαίρια (ναι, υπάρχουν) και αλλάσσει η φάτσα σου χρώμα.
2ο. γαργαλούν τους δακρυγόνους σου αδένες.
3ο. ελέγχουν τις κινήσεις σου, κάνοντας τα πόδια σου να κινούνται πιο γρήγορα (φαίνεται σου γνωστή κίνηση, hey! εν όπως τζείνη που κάμνεις άμα βουράς να φύεις!) και τα χέρια σου να κινούνται σαν τους καθαριστήρες μπροστά που το πρόσωπο σου.
4ο. βρίσκουν το φαΐ που έφαες πριν 937512908 ώρες (κάμνεις δίαιτα, remember?), ώσπου τζαι αν έφτασε, τζαι τραβούν το που τα μαλλιά να φκει που τζιαμέ που έμπην.
5ο. τέλος, και μόνο αν προλάβουν να μεν κάμουν το 4ο, καταλαμβάνουν και τον εγκέφαλο σου το boss και τον υποχρεώνουν να διατάξει τα πόδια και τα χέρια σου να ταράξουν να φύουν επείγον που το freerunner τζαι έshει τζαι ποδήλατα ελεύθερα.

Και όταν βρεθείς σε ακτίνα ασφαλείας (namely που η κινητική ενέργεια των μποχερών πλην παιχνιδιάρικων μορίων νερού που σε βουρούν έχει μετατραπεί σε άλλη, λιγότερο επικίνδυνη μορφή ενέργειας), τα μποχερά πλην παιχνιδιάρικα μόρια νερού που έχουν εισχωρήσει στο αίμα και στον εγκέφαλο σου ξεκινούν να ποστέκουνται και σιγά σιγά μεταφέρονται σαν άχρηστες ουσιές στους πνεύμονες σου, όπου και αποβάλλονται με την εκπνοή σου.

Τότε τα πράσινα αιμοσφαίρια που αλλάξαν το χρώμα στη φάτσα σου αντικαθίστανται και πάλι με τα κόκκινα, τα δάκρυα σου στρέφονται πίσω και τα πόδια και τα χέρια σου κινούνται πλέον με πιο φυσιολογικούς ρυθμούς. Μόνο που τα φαγιά που ως πριν από λίγο εσέρνονταν που τα μαλλιά από τα μποχερά πλην παιχνιδιάρικα μόρια νερού για να φκουν που τζιαμέ που εμπήκαν, τείνουν να διατηρούν την κινητική τους κατάσταση τζαι ακόμα βουρούν να φκουν που τζιαμέ που εμπήκαν. Εδώ τα σενάρια είναι δύο:
(α) Εάν τα φαγιά είχαν φτάσει πολύ βαθιά στο πεπτικό σου σύστημα, τότε πιθανότατα η κινητική τους ενέργεια να εξαντληθεί πριν να φτάσουν στη στοματική σου κοιλότητα.
(β) Εάν τα φαγιά δεν είχαν προλάβει να φτάσουν πολύ βαθιά στο πεπτικό σου σύστημα, τότε πιθανό η κινητική τους ενέργεια να μην εξαντληθεί πρωτού εξέλθουν της στοματικής κοιλότητας, αποκτήσουν δυναμική ενέργεια (λόγω ύψους), ταξιδέψουν all the way to the floor και αναπηδήσουν και λίγο πάνω στα τέλεια, καινούρια σου αθλητικά παπούτσια πιτσικλίζοντας τα καλλιτεχνικά.


Συμπεράσματα:

1. Αν θα γυμναστείς, μη φάεις (τήρα το τόσο ευλαβικά όσο το "αν θα οδηγήσεις, μην πιεις").
   
2. Αν θα κάμεις freerunner βεβαιώσου ότι οι βρωμύλοι του γυμναστηρίου (τους οποίους θα έχεις ήδη ανακαλύψει αφού τα μποχερά πλην παιχνιδιάρικα μόρια νερού ιδρώτα θα κυκλοφορούν ελεύθερα στο γυμναστήριο και σε μεγαλύτερες ποσότητες γύρω από τους βρωμύλους) αργούν ακόμα για το αερόβιο τους.
3. Όταν αναπόφευκτα θα βρεθείς εντός της ακτίνας δράσης των μποχερών πλην παιχνιδιάρικων μορίων νερού ιδρώτα, κλείσε αμέσως τα έντρυ πόιντς (μύτη, στόμα).
   Αν τα μόρια εισχωρήσουν στο σώμα σας που τα αφτιά σου
   (α) πε το του γυμναστή να τους διώξει,
   (β) αναφώνησε "#*%^@$^@ (ξιτιμασιά της αρεσκείας σου), μα κανένας εν λούννεται μες τούντο γυμναστήριο;;;"
   (γ) δε φταίμε εμείς!
   
4. Παρακαλείσαι κι εσύ αγαπητέ αναγνώστη όπως ακολουθήσεις τα bullet points στην αρχή του ποστ ούτως ώστε να μην γίνεις εσύ ο βρωμύλος της υπόθεσης.
   

Συνεχίζουμε τακτικά το γυμναστηριούδιν.
It feels good, παρά το ξεκώλωμα (κυρίως τις Δευτέρες που κάμνει η πελλοεγγλέζα Body power -δηλ. μισή ώρα body pump και μισή ώρα κοιλιακούς, ouch). Αλλά ατού οι Γαβρίληες!

Ο παρέας της πρώτης πράξης επήε να ποκάτσει για 2-3 εβδομάδες, μετά τις έμμεσες απανωτές χυλοπίτες. Εν μας εμίλαν (γες ρε). Άτε κανένα 'γεια' μέσα μέσα. Μιααα χαρά.

Την τελευταία βδομάδα -εν ξέρω- αποφάσισε να ξαναπροσπαθήσει να μας ρίξει (με τες βαρέλλες του).
Η ξάδερφη εν εμπορούσε να έρθει μαζί μου στις αρχές της βδομάδας, έτσι επήα μόνη μου (I don't mind). Ε έκοψε με μόνη μου ο παρέας.. :/
-Εν να δεις τη μάππα πόψε;
-Όι, έχω καλύτερα πράματα να κάμω (εν να έρτει το Μωρό μου.. ^_^ τζαι ύστερα μπορεί να δούμε τζαι ντι.βι.ντι, χιχιιι)
(καθώς τοποθετώ την καρτέλα με τις ασκήσεις μου πίσω στον τόπο της)
-Εν να φύεις;
(ΡΕ ΜΑΝΙΑ! Αφού είπα σου εν θα φύω χωρίς φιλούι!)

Προψές όμως είχαμε μεγάλη.. κατρακύλα.
Καθώς εκάμναμε το ζέσταμα μας, η ξάδερφη στο δρόμο κι εγώ στο freerunner, έρχεται ο παρέας στον παραδίπλα διάδρομο. (ήταν μες στη μέση του προγράμματος του.....)
Μόλλλλις εξεκίνησε, ακούω μια κραυγή αγωνίας:
-Όι, μεν τους κάμνεις έτσι, εν να βλάψεις τη μέση σου!
Ο παρέας να φωνάζει σε ένα μιτσή τζιαμέ μπροστά του που έκαμνε τους κοιλιακούς του ΛΑΘΟΣ (σύμφωνα πάντα με την έμπειρη άποψη ενός σεκιουριτά). (άλλωστε ποιοι άλλοι εκτός που τους σεκιουριτάες ξέρουν καλύτερα πώς κάμνουμε τους κοιλιακούς;)
Κατεβαίνει μονομιάς που το δρόμο του, τζαι πάει να δείξει του μιτσή πώς να κάμνει τους κοιλιακούς. (μάνα μου ρε, εθυσίασε τζαι την ώρα του...) Στο τέλος εκατέληξε να κάμνει τζείνος μόνο τζαι ο μιτσής να θέλει να ποφυσά.. Περιττό να πω ότι ύστερα ούτε που εξανάφκηκε πας στο δρόμο. (ε αφού εφύαμεν εμείς, χαλόου..)

Τελειώνουμε το ζέσταμα και πάμε για τον κοιλιακό μαααας. Όπως ετελειώναμε, μπαίνννει φουρκαστός ο παρέας μες στην αίθουσα, ππέφτει χαμέ, κάμνει τα πιο γρήγορα 5 push-ups ever τζαι φέφκει. Έπιαεν μας το γέλιο! Η ίδια weird φάση επαναλήφθηκε όταν ήμουν χωρίς την ξάδερφη στην αίθουσα τζαι εμπήκε τούτος, ως άλλος Δον Ζουάν, ερώτησε με
-Είσαι καλά;
ένεψα με το κεφάλι "ναι",
έκαμε αστραπιαία τα 5 push-ups και έφυε.

...

Εκάμαμε που λέτε τες ασκήσεις μας, εκάμαμε και την αποθεραπεία μας και εμαζέψαμε τα ππουρτού μας να πάμε σπίτι (με μια πείνα τεραστίων διαστάσεων αλλά άσχετο). Εκουβεντιάζαμε με το Γυμναστούι (ένα πολύ ΟΚ τυπούδι εξ Ελλάδος) για τη μπόχα στο γυμναστήριο από την ημέρα που εξεκίνησε μια συγκεκριμένη παρέα βρωμύλων (σχετικό ποστ coming soon).
Έρχεται που λαλείτε ο παρέας μας, διακόπτει και λέει στο Γυμναστούι με ύφος αλά-σεκιουριτά-που-προστατεύει-τις-ανήμπορες-..κοπέλλες-αλλά-που-κάμνει-τζαι-χιούμορ:
-Ρε Γυμναστούι, ίντα πειράζεις τες γκόμενες;
(βαστάτε με τζαι σκουλλίζουμαι)
-Εν είμαστε γκόμενες.
-Ε ίνταμπου είσαστε;
-Όι γκόμενες πάντως, εννεν έτσι οι γκόμενες.
-Ίνταλως εν οι γκόμενες; Γεναίτζες! (α. έτσι εν οι γκόμενες.. τζαι γω που νόμιζα πως..)

Το μήνυμα της ιστορίας μας;
Είσαι γυναίκα; Είσαι και γκόμενα!

(Γες ρε!)

Εκάμαμε το πτυχίο. Εκάμαμε τζαι το μάστερ, τωρά τζαιρός να χάσουμε τζαι τα κιλά που ήρταν πακέτο με τα χαρτιά μας. Οπότε εξεκίνησα και την διαιτούδαν μου, και το γυμναστηριούδιν μου. Εκοίταξα για κανένα γυμναστήριο δαμέ κοντά στη γειτονιά, είχε ένα που ήταν της κακιάς ώρας τζαι ένα άλλο που παν βασικά άντρες που φιλοδοξούν να γινούν όπως τον Σβατσενεγκερ στα νιάτα του. Άρα άκυρο. So αποφάσισα να πάω στο τακτικό μου γυμναστήριο, που -οκ εννε μακρυά, αλλά το 7λεπτούδιν μου θέλω το. Κι έτσι εξεκινήσαμε με την ξάδερφη μου (εν η πρώτη φορά που έχω και παρέα).

Πάμε 1η μέρα, έβλεπα ένα τυπά που εθώρε. Αγνόησα τον ευγενικά (όσο ευγενικά γίνεται άμα αγνοείς κάποιον), βασικά νομίζω έπαιξα πελλόν.

Πάμε 2η μέρα κ εκεί που ήμασταν στην αίθουσα με την cuz και εκάμναμε τον κοιλιακό μας (γιατί έναν έχουμε) ήταν τζαι ο παρέας τζαι έκαμνε βάρη δικέφαλο. Σε κάποια φάση ακούω κάτι τζαι αν ήμουν στέκοντα ήταν να καλυφτώ, τελικά εν ήταν τίποτε, ήταν το τηλέφωνο του τζαι εχτύπαν, με ringtone μια λαϊκούρα ποτζείνη που πρέπει να είσαι λλίο-πριν-τη-λιποθυμία-πίττα για να την ακούσεις. Τζαι εννοείται επουμπούριζε. Και αναγκαστικά ακούμε (με αυτό το format τα σχόλια μου):

Έλα ρε κουμπάρε...
Ναι...
Πού εν να σας έβρω;...
Caprice?... (Λευκωσία α..)
Πού εν τούτο;...
Αα, τζείνο στη Μακαρείου;... (ναι, είπες μας ότι εν να πάεις τζαι Μακαρείου..)
Ίνταμπου λαλεί ο τζαιρός; Εν καλός, να έρτω με τη μοτόρα;... (έσιεις τζαι μοτόρα, ακούσαμεν το)
Ψιχαλλίζει; Ίνταλως εν να έρτω με τη μοτόρα;... (έσιεις μοτόρα, εμπεδώσαμεν το)
Εν θέλω να έρτω με το ΠιΕνΤάπλουγιου... (έσιεις τζαι bmw, εκαταλάβαμεν το)
Ναι ναι..
(ακολουθούν ασυναρτησίες εκ μέρους του και, σε συνδυασμό με τα χάχανα που δε μπορέσαμε να συγκρατήσουμε με την cuz, χάνουμε ένα μικρό μέρος του action)
Ναι ρε. Τζείνη είναι. Αφού εν η μόνη ξανθή που έρκεται στες κόντρες... (πάεις τζαι σε κόντρες. ουάο. Τωρά εππέσαμεν.)
(ακολουθούν τζ'άλλα ασυνάρτητα τζαι μετά ακούσαμε κάτι του τύπου "να πάω να φάω το μέλι" τζαι αηδιάσαμε τζαι εκουβεντιάσαμε λίγο για να μεν μας βιάσει τζ'άλλο τα αυτιά μας ο παρέας)

Κλείνει το τηλέφωνο (επιτέλους) τζαι λαλεί μας:
-Εσείς κάμνετε τους κοιλιακούς σας α. (ατσσς, pick-up line!)
-Εμείς κάμνουμεν τους, εσύ κάμνεις τες ασκήσεις σου;
-Ε εν να τες κάμω τωρά.
-Μεινίσκετε δαμέ κοντά;
-Ναι, δαμέ γυρώ (5χλμ).
-(άρκεψεν τζαι ελάλεν χωρκά σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων μπας τζαι πετύχει το, αλλά εν του εδώκαμε ποτέ επιβεβαίωση :p) (τζαι συνεχίζει) Ήρτετε σε τούντο γυμναστήριο γιατί έσιει ωραία κοπέλλια αα;
-(ΠΑΙΧΤΟΥ ΓΙΕ ΜΟΥ) Όχι, λέω του, αν επρόσεξες εχτές εξεκινήσαμε τζαι ήρταμε γιατί ξέρουμε τον γυμναστή που εν πολλά καλός.
-Ε καλά, εν τζαι είπα τίποτε (όι ρε,, μάνα μου,, εν μόνη μου που επάλαρα). Ήντα δρακούνα είσαι!
-(όσο πιο σύντομα το συνειδητοποιήσεις τόσο το καλύτερο) Απλά απάντησα σου. (Τζαι δρακούνα είμαι για να τα φκάλλω πέρα με κοπελλούθκια που έχουν γονιούς σαν τζαι'σένα) (Άσταδγιαλα)
-Είσαστε φοιτήτριες;
-Όχι, ετελειώσαμε.
-Δασκαλούες;
-(γιατί, φαίνεται; γμτ..) Εγώ ναι, λέω του. Εσύ;
-(με περίλυπο μεν αλλά περήφανο δε ύφος..) Εγώ εν εσπούδασα.
-Και..;
-Και τι;
-(ήντα γάρος είσαι) Τζαι με τι ασχολείσαι;
-Δουλεύκω σεκιούριτι (σε γνωστή φατρία) τζαι βάλλω κόντρες.
-(βάλλεις οξά έσιεις;) Εν καλά.
-Αρέσκουν σας οι μοτόρες;
-(εγώ) Εμένα όχι.
-(η ξάδερφη) Εμένα ναι.
-Ποιες σου αρέσκουν; (σκέφτεται: "πε οι street, πε οι street!")
-Οι chopper. (σκέφτεται: "εν έσιεις υπόθεση")
-(εγώ) Α τζείνες αρέσκουν μου τζαι'μένα. (σκέφτεται: "ούτε εσύ έσιεις υπόθεση. κκιάορκα, εν καταλάβουν οι γεναίτζες που εσπουδάσαν")
(συνεχίζει για πολύ λίγο ακόμα η συζήτηση και γυρίζουμε εμείς για ραχιαίους. Εκείνος πιάνει επιτέλους τη μπάρα με τα βάρη για να κάμει δικέφαλο. Τζαι μετρά:)
-Ένα, δύο, τρία, τέεσσερα, πέεντεε (τι εννοείς έσιεις τζείνο το σφιγμένο τόνο φωνής;!), έεεεξι (απαναΐα μου, εννα κλάσει!!), εφτάααα (σκουλλιστείτε!!!), οχτώωωωω (ε τωρά σίουρα έφυεν του...).
Περιττό να σας πω ότι η ξάδερφη μου εφύρτηκε που το γέλιο, δυνατά, τζαι εμάχουμουν να τα σάσω... Ευτυχώς εποσπαστήκαμε που την αίθουσα τζαι εσυνεχίσαμε στο υπόλοιπο γυμναστήριο.

Ύστερα ο τύπος εκαταδίωκεν μας, επήε τζαι έθκιωξε την cuz που ένα μηχάνημα τάχα για να κάμνουν μια με μια φορά (είμαι σίουρη εν το είσιε καν μεν στο πρόγραμμα του!!) τζαι ήρτεν η καημένη να μου πει ότι εφύρτηκε που τη βρώμα του. ΑΛΛΑ πέτε μου, έννεν έτσι οι άντρες οι βαρβάτοι; Τζαι έβαλλεν τζαι 40 κιλά, τάχα "εσείς κάμνετε 10, εγώ κάμνω τζαι βάρη".. Τέλοσπαντων.
Ποσπάζουμαι που τα μηχανήματα τζαι έμεινε μου το αερόβιο στο τέλος, γι' αυτό επήα να βάλω την καρτέλα με τες ασκήσεις μου πίσω στον τόπο της. Ο παρέας:
-Εν να φύεις;;
-(γιατί, έσιεις έγνοια άμπα τζαι φύω χωρίς φιλούι;) Όι.
Μετά που έκατσε η κακορίζικη η cuz στο ποδήλατο, επήε τζαι εθρονιάστηκε δίπλα της τζαι έπρησεν την. Έπαιζε στην τε.βε ο Λάκης ο Γλυκούλης. Τζαι λαλεί τζείνος:
-Εν ο Λάκης ο Ομορφούλης.
-Ο Γλυκούλης, διορθώνει η cuz.
-Βρίσκεις τον γλυκούλη;; (ΠΑΙΧΤΟΥ)
Ύστερα σε κάποια φάση τούτος εγέλασε με μιαν ατάκα τζαι ελάωσεν τον η cuz:
-Εν τέλια χαζές τούτες οι ατάκες τους. Μόνο τίποτε βλάκες γελούν.
(χεχεχε, όι που ήταν να τον ξαπολύσει.. Λλίες κουβέντες αλλά μπαμ τζαι κάτω η cuz!)
Σε κάποια φάση και ενώ ήμουν 4 μηχανήματα πάρακατω, ρωτά την:
-Μα η φίλη σου έφυε;
-(αυτομολημένη απαντά) Όι, εν τζιαμέ, πήαιννε.

Ήταν να τη λύσω :p

Όι πέτε, έννεν ο άντρας που όλες ονειρευόμαστε;
Μια μια κοπέλλες, μεν κουντιέστε.