Εσύ σε ποια ενεργειακή (σ)κατάσταση βρίσκεσαι;

Χαίρετε, χαίρετε. Εψιλοχάθηκα, ξέρω το. Εν ξέρω πώς αν και απόλυτα αθκιασερή* εν βρίσκω ώρα να ποστάρω τίποτε. Θκιαβάζω σας όμως τζαι ας μεν σχολιάζω πάντα.

Στο μεταξύ κάτσε τζαι βάλε να παίζει: 


Το λοιπόν, έχω να παρατηρήσω ότι φαίνεται να βοηθά το "κλάμα" στο μπλογκ:

Είχα τζείνα τα όνειρα με τον πρώην, επήραν πόδι! Ούτε καν τον σσιάζουμαι κάθε τρεις και λίγο.

Έψαχνα αυτοκίνητο που "να μεν είναι κάσσια, να είναι σχετικά οικονομικό τζαι να μεν είναι σσίλλια ριάλλια". Ήβρα το. Τον Οκτώβρη. Τζαι ΗΤΑΝ** πολλά οικονομικό.

Ήθελα να πνάσω, έπνασα! Σε σημείο που απορώ με τον εαυτό μου.

Γι'αυτό θέλω να σας πω ένα μεγάαααλο ευχαριστώ, γιατί φαίνεται αγαπητοί μπλόγκερς ότι οι ευτζιές σας πιάνουν!

Παρ' όλα αυτά, το σύμπαν φαίνεται να μεν πτοείται τζαι να αρέσκεται στο να μου παίζει πουστιούδες διαφόρων μεγεθών:


Jobless.

Όπως λέμε εκάμαν μας τα ούλλα φέτος. Όπως λέμε εν εντάξει να μεν έχουν δασκάλους τα κοπελλούθκια μας γιατί η Βουλή μας ψηφίζει ό,τι να'ναι ολάν. Νομίζω ούτε καν τα θκιαβάζουν πριν να τα ψηφίσουν. Αλλά είπαμε, αφού τους βολευτές μας πληρώνουμεν τους αρκετά για να πέμπουν τα κοπελλούθκια τους σε ιδιωτικά, έννε; Γιατί να μας κόφτει που το δημόσιο; Το δε Υπουργείο Οικονομικών μας είπε σε ούλλα τα τμήματα της κυβέρνησης να μεν κόψουν τους έκτακτους, αλλά είπε στην Εκπαιδευτική Υπηρεσία να κόψει τους δικούς της. Αλλάααα το jet του Χριστόφκια σε μιαν εφτομάν εγκρίναν το 300 χιλιάδες ευρώ. Ρε δεν πα να @π@φτωθείτε; Μεν ρωτήσετε γιατί εν κάμνω φροντιστήρια, η απάντηση εμφανίζεται σε επόμενο -less. Εψές εθυμηθήκαν καθυστερημένοια να ανακαλέσουν το συγκεκριμένο νόμο που μας έφκαλε εκτός. Χχχχχάατε μάνα μου, πέρκι δουλέψουμενννννν.


Moneyless.

Εν κοντά στο νου. No job, no money. Anergiako, no money prin na deis ta 8kyo stena, pollakis tous 3 mines. No money, no honey. Φυσικά, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, είμαι στη λιγότερο ξοδευτική περίοδο της ζωής μου. Εκτός που τους αρχιτέκτονες, που προς το παρόν δεν αποτελούν οικονομικό αγκάθι. Ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυράαααα.


Homeless.

Όπως λέμε ότι το σπίτι των πεθερικών στο οποίο θα είχαμε μετακομίσει τον Σεπτέμβρη (του 2011 ναι) δεν έχει ακόμα τελειώσει. Τεχνικά και άλλα ζητήματα. Δεν μπορούμε να πιέσουμε πολύ (εν κανεί που εν να μας βάλουν έσσω τους τα πλάσματα). Ως εκ τούτου (α) προσφυγοζιούμε με τους γονείς μου και (β) δεν είχα τη δυνατότητα να ανοίξω φάλιες φροντιστηριακές.
Επίσης homeless όπως λέμε "ποιος βλάκας θα μας δανειοδοτήσει για να χτίσουμε εφόσον εγώ δεν έχω δουλειά τζαι ούτε ξέρω πότε θα έχω". ΧΑΧΑ. Αχεμ.


Car less.

Όπως λέμε ότι 3 μήνες μετά που εχρεώθηκα για να αγοράσω το πρώτο δικό μου αυτοκίνητο, **εσαντουιτσιώσαν με πικ τάημ. Το πρώην αυτοκινητούι μου είναι μάλλον total loss. Που το δυστύχημα εφκήκα με τες λιγότερες σωματικές απώλειες (τα κλασσικά, θλάσεις μυών αυχένα και μέσης). Επίσης το καλό είναι ότι (α) όλοι οι εμπλεκόμενοι ήταν πολλά συνεργάσιμοι και (β) η ασφάλεια του πισινού ανέλαβε αμέσως την ευθύνη και μάλλον θα μου δώσουν λεφτά να αγοράσω άλλο αυτοκινητούι. Σκέφτουμαι να πιάσω το ίδιο. Είμαι πολλά ευχαριστημένη! Στο μεταξύ κυκλοφορώ με μια σαραβάλα πιο σαραβάλα που το παλιό μου σαράβαλο. ΧΑΧΑ. Πφφ τι "κυκλοφορώ" δηλαδή. Αφού δουλειά εν έχω. :Ρ ΟΚ πάω για φυσιοθεραπεία.


Gym less.

Όπως λέμε ότι εφόσον δουλειά δεν έχω, είχα ξεκινήσει εντατικά γυμναστήριο σε ένα που άνοιξε στη γειτονιά μου (2' με τα πόδια). Καινούριο, ολοκαίνουρια μηχανήματα, ευχάριστο περιβάλλον, κοπέλλια γυμναστές, τι άλλο να ζητήσει κανείς απ'τη ζωή. Επηαίναμε με την Τόντα μου το πρωί, χαλαρά, εγυμναζόμασταν, αρέσκει μου πολλά το γυμναστήριο! Μόλις εμπήκε το νερό στ' αυλάκι, επροέκυψε το δυστύχημα. Ο φυσιοθεραπευτής μου, μετά που τον έπρησα, επέτρεψε μου να κάμνω μόνο ποδήλατο, λόγω της θλάσης στον αυχένα - η μέση δε με ενοχλούσε καθόλου. Οπότε έγινα αθκιασερή ΚΑΙ στο γυμναστήριο! Αφού εγελάσαμε καλά καλά με την Τόντα περί τούτου και αφού εσταμάτησα τα αντιφλεγμονώδη, αποφάσισε η μέση μου να πολοηθεί. Μόνο που επαραφώναξε. Γιατί ετάβλαρα. :/  Ετάβλαρα όπως λέμε κομμένο τζαι το γυμναστήριο. Με το 2ο session βελονισμού ήμουν πολλά καλύτερα αν και διάτρητη, αλλά άτε, είπα να κάτσω μια βδομάδα να ξεκουραστώ. *Έτσι τωρά είμαι σπίτι, εν μπορώ να κάμω ιδιαίτερες δουλειές τζαι επίσημα είμαι ο ορισμός της αθκιανοσύνης.



Όλως παραδόξως όμως όλα αυτά τα αντιμετωπίζω με ιδιαίτερη χαλαρότητα και θετική σκέψη, όπως δεν έπραξα ποτέ μου.
Δεν εμετακομίσαμε ακόμα; Δεν πειράζει, πάω γυμναστήριο με την Τόντα μου!
Δεν έχω δουλειά; Δεν πειράζει, βοηθώ στο σπίτι τη μάνα μου που έφαε την παλλούκα το καλοκαίρι με την ασφυκτική δουλειά μου και τον τραυματισμό του μικρού αδερφού. Επίσης δεν φκαίνει το γαίμα πας στην τζεφαλή μου με τες ασφυκτικά αμπάλατες περιπτώσεις στα σχολεία.
Δεν έχω αυτοκίνητο; Δεν πειράζει, αφού δεν έχω δουλειά για να το χρειαστώ! ΧΑΧΑ! Αχεμ.
Υγεία, καλέ μου! Εν να σπάσει το πλάσμα; ΟΚ νάκκον με το γυμναστήριο κιστώ, αλλά υπολογίζω ότι από βδομάδας θα είμαι και πάλι εκεί!!

Ήταν να κάμω ευτζιή, αλλά το μόνο που εύχομαι ειλικρινα είναι και μη χειρότερα!

Άτε παίξετε το τζαι τούτο τζαι ΧΑΛΑΡΑ!
Τα φιλιά μου!

Σε μαειρκό της παλιάς Λευκωσίας, με γκαρσόνια μιας κάποιας ηλικίας:

-Τι θα πάρετε παιθκιά;
-Μια μερίδα γεμιστά, μια μερίδα κολοκάσι με το κρέας.
-Εν να πιείτε τίποτε;
-Που ένα νερό.

(μετά από 3' έρχονται τα μαχαιροπήρουνα, τα χαρτομάντηλα και 2 ποτήρια)

-Τι είπετε ότι θα πιείτε;
-Δύο νερά.

(έρχονται τα νερά και μετά από 3' έρχεται το γκαρσόνι μας, κάπως προβληματισμένο...)

-Παιθκιά σόρυ, το ρόστο έλειψε.
-Μα εν τζαι παραγγείλαμε ρόστο.
-Τι επαραγγείλετε είπαμε;
-Γεμιστά τζαι μια κολοκάσι με το κρέας.
-Α, εντάξει. Έρκουνται.

Μαγειρεύω για φίλους,
πίνω iced tea με μπόλικο πάγο
και ακούω Εν Λευκώ, το πρόγραμμα του οποίου ειδικά σήμερα δίνει ρέστα.

Care to join  me?

Πώς ένας άντρας μπορεί να σώσει 2,2 εκατομύρια βρέφη;

Μάθετε διαβάζοντας το άρθρο της Dailymail εδώ.

Μπορεί να είναι το πιο σπουδαίο πράμα που άκουσα ποτέ.
Μάσσιαλλα του ανθρώπου, μακάρι να'ν' καλά.

(Εσύ στο μεταξύ βάλε το τραγουδάκι να παίζει)


Μετά και την ψυχολογική κατάπτωση της προηγούμενης εβδομάδας, δηλώνω πολύ καλύτερα και το οφείλω σε ένα battery-recharging weekend.

Παρακολούθησα με τις φίλες μου ένα πολύ καλό Συνέδριο εκπαιδευτικής θεματολογίας, όπου γνωρίσαμε πολύ ενδιαφέρων κόσμο, τόσο από Κύπρο όσο και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ανέβηκε η αυτοπεποίθηση και βελτιώθηκε η διάθεσή μου ξέροντας ότι υπάρχει τόσος κόσμος που παλεύει να φέρει την αλλαγή. Ανυπομονώ να συνεργαστώ με τα άτομα που γνωρίσαμε τζαι επίσης ανυπομονώ να πάω στα σχολεία, ΔΙΟΡΙΣΜΕ ΤΕΛΕΙΩΝΕ!

Το Σάββατο μείναμε στη Μαρλέν, βρεθήκαμε με παλιές καλές φίλες, κάναμε gils' activities (μακιγιάζ, τακούνια, internet browsing for clothes and shoes, shopping), φάγαμε, γελάσαμε, πήγαμε για ποτό, ξεπατωθήκαμε στο χορό, περάσαμε τέλεια. Φυσικά, πιο ωραία πέρασα εγώ, όταν στον ύπνο μου χούφτωσα την Τόντα, ανταποδίδοντας υποσυνείδητα το θρυλικό χούφτωμα που μου έκαμε στο πανεπιστήμιο. Απλά εκτός που τα boobies της, έπιασα της τζαι λλίο τον κώλο της. Πάλε πατσίζουμε όμως γιατί τα δικά μου εν πιο μεγάλα. Είχε παράπονο το πρωί, αλλά δεδομένου ότι έπεσε στην πλευρά που πέφτει συνήθως το Μωρό, πρέπει να είναι ευγνώμων που εν την εφίλησα ή/τζαι που εν της εχούφτωσα τίποτε άλλο, αποδεικνύοντας ότι it's all a matter of perspective.

Τη δε Κυριακή, εξύπνησα totally με το πάσο μου (precious) και την επέρασα χαλαρά με το πιο γλυτζί Μωρό τζαι το πιο όμορφο Λουλουδάκι του κόσμου! 

Κατά τα άλλα, η εβδομάδα που μπαίνει θα είναι πάρα πολλά δύσκολη, γιατί ο Στόχος που ανέφερα στο προηγούμενο ποστ θα ολοκληρωθεί το σαββατοκυρίακο. Η ευθύνη που μου αναλογεί είναι πολύ μεγάλη, το ίδιο τζαι οι εργασίες. Όμως, είναι ένα βήμα προς εφαρμογή γνώσεων που αποκόμισα από το Μάστερ, έτσι θεωρώ ότι είναι το πρώτο σημαντικό βήμα καριέρας (? if I may) που κάνω που τότε που ουσιαστικά ετέλειωσα τες σπουδές μου.

Χαίρομαι που έχω τη στήριξη του Μωρού και των φίλων μου και χαίρομαι που συνεργάζομαι με ορισμένα (συνεργάσιμα) άτομα. Είμαι σε διάθεση τρεχάλας τζαι προσπεράσματος οποιουδήποτε εμποδίου με θετική διάθεση!! Εν με σταματά τίποτε, θα τα καταφέρω ρε, που θα μου πάει!!

Οπότε wish me luck, lots of luck και θα τα ξαναπούμε μάλλον από Δευτέρας!
Σας αποχαιρετώ με την πιο πρόσφατη μου φωτογραφία.
Ξέρω τι σκέφτεστε, ναι ίσιωσα τα. 

Μια absolutely katapliktik τραγουδάρα από Florence and the Machine!

Δυναμώστε ηχεία, κλείστε τα μάτια, ταξιδέψτε εκεί που σας πάει το μυαλό και ρουφήξτε όλη την ενέργεια της κοσμικής σκόνης που αφήνει πίσω του το τραγούδι!!

Εν μπορώ να σας περιγράψω την αγάπη που έχουμε για τούτο το σκυλί.
Όταν πριν κανένα μήνα επήαμε για το εμβόλιο μας και τη νύχτα εν είχε όρεξη ούτε να φάει, ούτε να παίξει, ούτε καν να μας ακκάσει, εμαραζώσαμε πάρα πολλά. Άστε που ανησυχήσαμε τα μάλα. Εσκέφτουμουν να πιάσω τον κτηνίατρο η ώρα 10 τη νύχτα, τόσο άσχημα ήταν το μωρό.

Χαίρομαι ιδιαίτερα το μεγάλο Μωρό που την αγαπά πάρα πολλά. Πρέπει να τους δείτε να παίζουν, εν έχουν λάθος :)

Φυσικά, το να είσαι γονιός εξυπακούει να κάμνεις τζαι πράματα που εν σου αρέσκουν. Όπως πχ να δέρνεις το λουλουδάκι σου άμα σου τρώει τα φκιόρα τζαι ξανίζει σου τες γλάστρες. Τι να της κάμω που της αρέσκει να τρώει το χώμα;! Εν μπόρω όμως να την έχω έτσι, εν να μάθει να κάμνει ό,τι θέλει. Οπότε δέρνω την τήν ώρα που κάμνει τη ζημιά τζαι ύστερα μαραζώνω. Ούφφου αγαπώ την πολλά.

Τζαι άμα αγαπάς έτσι ένα σκυλί, εν μπορώ να φανταστώ πόσο αγαπάς ένα μωρό. Το δικό σου μωρό...

 Εν τέλια κοπέλλα. Κάμνει κάτι πελλαρούες μέσα μέσα, εν μπορείς να μεν φυρτείς που το γέλιο. Που τες κορυφαίες της φάσεις ήταν όταν ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με μάππα. Μια μιτσιά μαππούα σαν του τέννις, αλλά για σκύλους. Το τι γέλιο εκάμαμε με το Μωρό δεν περιγράφεται! Εκόντεφκεν της λλίο τζαι εππήδαν πίσω. Εκόντεφκεν της λλίο παραπάνω, εππήδαν πίσω. Το χάζι το μεγάλο ήταν όταν επιτέλους άγγιξε τη μάππα τζαι η μάππα -σε αντίθεση με τα υπόλοιπα της παιχνίδια- εκινήθηκε. Άρκεψε να γαβγίζει, σε φάση που εν εγάβγιζε ακόμα. Επεριεργάζετουν την με πολλή περιέργεια για πολλή ώρα τζαι στο τέλος έπρεπε να την πιάσει το Μωρό τζαι να της τη βάλει μες στο στόμα για να ξεθαρρέψει να την πιάσει. Που τότε έγινε που τα αγαπημένα της παιχνίδια. Τωρά έχει μια άλλη μαππούα, μια πορτοκαλί φωσφόρο που εν μαλακή πλαστική spiked. Πολύ γέλιο. Πιο κάτω θα δείτε το κωλί της (ή ό,τι ξεχωρίζει που τούτο) καθώς προσπαθεί να την πιάσει που πουκάτω που το τραπεζάκι της τηλεόρασης. Ήταν φυρμός. Αν εφαίνετουν καλά τζαι η φωτογραφία με το τεντωμένο της ποούδιν ήταν να σας την βάλω! 



Τελευταία αγόρασα της τζαι λουρί που αυξομειώνεται το μήκος του, για να μπόρει να χωρκοϋρίζει άνετα στες βόλτες μας. Τζείνο του ενός μέτρου που μας έδωκε ο κτηνίατρος εκαταπίεζεν την πολλά. Σήμερα εκαταφέραμε να πάμε την 1η μας βόλτα στη νέα γειτονιά με το καινούριο μας λουρί. Μιλούμε έκαμε ΕΤΣΙ χαρές! :) Εγύριζε ποτζεί, εγύριζε ποδά, εβούτταν μες στα χόρτα, μες στα λουλούδια, ήταν σκέτη απόλαυση!

Η φωτό παρακάτω επάρθηκε μόλις ήρθαμε σπίτι, που σαν σωστή πριντζηπέσσα επήε τζαι έπλωσε μες στο ηλιούι, δίπλα που τα φκιορούθκια μου, το λουλουδάκι μου ♥.

1. Εστολίσαμε δεντράκι, το πρώτο μας δεντράκι! Εχάρηκα που γενικά εσυμφωνούσαμε εύκολα με το Μωρό ως προς το μέγεθος, τα χρώματα και τα στολίδια! Εν το πιο όμορφο δεντράκι του κόσμου!! :) 
2. Τζαι ο ταρανδούλης που κοσμεί την εξώπορτα μας εν όλα τα λεφτά! χιχιχι
3. Φυσικά ακόμα χειμώνας ΔΕΝ εμύρισε, μάλλον δρώματα μυρίζει ακόμα, αλλά δε βαριέ, θα έρτει, που θα πάει. Επίσης εν ευκαιρία να μεν αγοράσω άλλο φόρεμα για τα χριστούγεννα, αφού ίσια που εφόρεσα το αμάνικο που ετσίμπησα το Σεπτέβρη. 
4. Αλλά με τα παπούτσια τι θα κάμω δεν ξέρω. Είναι υπερβολικά περίεργα για το γούστο μου τα παπούτσια  που είναι φέτος στη μόδα. Και ποιος τη χέζει τη μόδα, θέλω απλά γόβες όχι μαύρες, που να συνδυάζονται ωραία με μαύρα. Τζαι να μεν είναι ένα εκατομμύριο ευρώ τζαι 200 πόντους τάκουνος.
   
5. Κατά τα άλλα η δουλειά εν κάμποση. Επήα και στη 2η μου αντικατάσταση, σε ένα φυσιολογικό σχολείο, με φυσιολογικά μωρά. Ετέλειωσε και εκείνη, επέρασα καλά. 
6. Είχα ξεχάσει ότι θα πιάσω και 13ο! Γες ρε! Μπορεί τζαι να κάμω service το αυτοκίνητο μου, να αλλάξω λάστιχα, να ξεχρεώσω την κάρτα μου (τζαι μετά να την κρούσω), να βάλω δόση στο δάνειο μου τζαι γενικά να φυλάξω τζαι 5 μπακκίρες πέρκι πάμε κανένα ταξιδάκι φέτος!
   
7. Ξέρει κανένας πώς λογαριάζεται ο 13ος, δεδομένου ότι έπιασα αύξηση τον Απρίλη; 
8. Δώρα, δώρα, δώρα. Ανυπομονώ να κάμω κάποια!! Φυσικά πρώτα πρέπει να πιάσω τζαι κανένα μισθό..  Άτε κυρία κυβέρνηση, πάτα του λλίο.
   
9. Πώς τα φέρνει η άτιμη ζωή. [...] Χαίρομαι που τωρά η γιαγιά μου περνά περισσότερο χρόνο με τη θεία μου.
10. Ελπίζω ο Σ. μας να αναρρώσει γρήγορα και να έρθει Κύπρο για τα Χριστούγεννα. Πώς θα κάμουμε Πρωτοχρονιά χωρίς αυτόν; Λυπούμαι πάρα πολλά για το φίλο του όμως που δεν τα κατάφερε... Μεγάλη πουτάνα η ζωή. 
11. Σε μια βδομάδα θα έχουμε συνάντηση κορυφής!! Θα ταΐσω τους γονιούς μας για τα bday μου που εν τζιαμέ κατά(γ)υρα. Έχει πάνω που 9 μήνες που τους το ετάξαμε, απλά εκάμναν αταξίες. Ελπίζω να μεν τα τελειώσουν μόνοι τους. :/
12. Το Μωρό μου εν το πιο όμορφο μωρό του κόσμου. ♥
13. Ανυπομονώ να πάμε Λεμεσό! Χρειαζόμαστε την κοινωνικοποίηση, τη βόλτα, και το shopping therapy. 
14. O καφές στες Φοινικούδες εν χάννει. Σαν την θάλασσα εν έshει, μεν ακούτε πελλάρες. 
15. Επέρασα ωραία με τες φίλες μου την Κυριακή, επεθύμησα τες βλακείες που λαλεί η μια τζαι πιντώνει η άλλη τζαι καταλήγουμε να φυρνούμαστε που το γέλιο :) 
16. Το Zara home εξελίσσεται σε αγαπημένο μου καταστηματούι. Εβαρέθηκα τα mass production καταστήματα. Τσιμπούν βέβαια λίγο οι τιμές του σε ορισμένα προϊόντα, αλλά γι'αυτό χρειαζόμαστε την καταναλωτική κρίση. 
17. Ξέρει κανείς πού μπορούμε να βρούμε καλόηρο άσπρο/ ασημί/ κόκκινο; Να μεν είναι ξύλινος τελοσπάντων, ούτε μαύρος. Α τζαι να μεν μας την κόψουν like the pig. 
18. Ίσως φέτος να δοκιμάσω να κάμω eggnog. Εν εξαναδοκίμασα, εκτός που τα starbucks στο Λονδίνο (ξέρω ότι εν πολλομετρά τζείνο).Το Μωρό αναγουλιάζεται μόνο στην ιδέα :Ρ
    
19. Εζάλισα σας; 
    
20. P.S. I'm doing good these days :)

Ξέρεις ότι είσαι σε κάμπινγκ στην Πόλη όταν:

1. Ακούεις τα τραούθκια του γάμου, χωρίς τες συμπεθθερές.
2. Ταυτόχρονα ακούεις τζαι psychedelic, trance, έντεχνο, Πλούταρχο, χιπ-χοπ, r'n'b, ράδιο Πύργος, Παπακωνσταντίνου τζαι τους τελευταίους των Μοϊκανών που τον χάη κλασ(ε) ιδιοκτήτη ΤΟΥ σκάφους.
3. Ακούεις τον συνομιλητή του γείτου σου που το σπήκκερ του γείτου.
4. Ακούεις ό,τι λαλούν οι γείτοι σου, ακόμα τζαι όταν προσπαθήσεις να βουλλώσεις τα αυτιά σου με βουλλοκέρι.
   
5. Ακούεις την αεροπουρού του διπλοκάμπινου που επέρασε πόξω που το κάμπινγκ τζαι τον οδηγό του διπλοκάμπινου να προσποιείται ότι εν παγωτάρης.
6. Ακούεις τες μοτόρες που ηχορυπαίνουν το κάμπινγκ τζαι σηκώννουν ττόζι.
   
7. Ακούεις τη γουρούνα του γείτου σου που εν ξεκινά.
   
8. Ακούεις την πουρού του φίλου του γείτου σου που εν πολλά χαρούμενος που ήρτε κάμπινγκ τζαι θέλει να το μάθουν ούλλοι. Ως την Πάφο.
9. Ακούεις τον γείτο σου που αψιουρίζεται όσο πιο δυνατά μπορεί.
   
10. Πολοάσαι "bless you".
    
11. Απαντά σου "θέκκκκιου κουμπάρε".
    
12. Μόλις σουρουπώσει, μυρίζεις τα κάρβουνα που τους γείτους σου.
13. Στο μισάωρο, μυρίζεις τα σουβλούθκια/ σούβλα/ πατάτες/ των γείτων σου.
    
14. Μυρίζεις τους ευκάλυπτους τζαι παίρνεις βαθκιά ανάσα. Γιου λάηκ.
    
15. Μυρίζεις τα σκουπίθκια του κάμπινγκ γιατί άλλαξε ο αέρας.
    
16. Μυρίζεσαι τα νύσια σου για να αποφασίσεις ποιο ντους δουλεύκει.
    
17. Μυρίζεσαι τες χλωρίνες με τες οποίες "καθαρίζει" η καθαρίστρια παντού.
    
18. Τατσώνεις το ολοκαίνουριο παρεό σου γιατί έντζισες πας στον πάγκο με τες χλωρίνες χωρίς να το καταλάβεις.
    
19. Αναρωθκιέσαι πότε εμαύρισες τζαι εφκήκε το σχήμα της παντόφλας πας στα πόθκια σου, εφόσον δεν εφκήκες στον ήλιο, τζαι στα θκυό λεπτά συνειδητοποιάς φυρμένη ότι εν εμαύρισες, απλά ελεσιάσαν τα πόθκια σου που τες χωματσιές.
    
20. Τα πόθκια σου εν αιωνίως χτιτζιασμένα που τες χωματσιές. Τζαι εν σε κόφτει.
    
21. Το αυτοκίνητο σου εν φαίνεται που τη σκόνη και φαντάζει να επέζησε ηφαιστιακής έκρηξης. Τζαι εν σε κόφτει.
22. Το τσιατιρούι σου εν έχει λάθος.
    
23. Το τσιατιρούι του γείτου εν έχει λάθος.
24. Έχεις μόνο τα απολύτως απαραίτητα μαζί σου. Τζαι απολαμβάνεις το.
    
25. Εξίασες την κρέμα για τα μαλλιά σου τζαι προσπαθείς να μεν βρυχάσαι όταν στεγνώσουν για να αποφύγεις τον αχρείαστο πανικό μεταξύ των κατασκηνωτών.
    
    
    
26. Ενώ εσύ εξίασες την κρέμα για τα μαλλιά σου, οι άλλες δίπλα παν στην παραλία με τσάντα παραλίας του Λούη του Βουιττόν. Εν επιχειρείς καν να δεις τα νύχια τους.
    
27. Στο μεταξύ το δικό σου home-made πεντικιούρ αρχίζει πολύ αργά να διαλύεται τζαι οι φτέρνες σου να σκλερυνίσκουν. Τζαι εν σε (πολλο)κόφτει.
    
28. Κυκλοφοράς όπως το σκέδιο. Τζαι εν φακκάς πενιά!
29. Λείφκει η παταρία του κινητού σου. Τζαι ο μόνος λόγος που σε κόφτει στο ελάχιστο είναι γιατί εν θα παίζεις ράδιο για την παρέα πλέον.
    
30. Τελειώνεις το βιβλίο σου σε μιάμιση μέρα τζαι λύνεις το sudoku που σε πόφκαλε τον τελευταίο καιρό.
    
31. Θκιαβάζεις ΟΥΛΛΗ την εφημερίδα τζαι ό,τι υπάρχει σε έντυπο υλικό τζιαμέ γυρό.
    
32. Παίζεις ττάβλι πας στην παγωνιέρα τζαι πουκάτω που το φαναρούι.
33. Αρκέφκεις να μαειρεύκεις ό,τι ώρα σου καπνίσει.
    
34. Μαειρεύκεις ό,τι σου καπνίσει.
    
35. Εν πολλά ωραίο το φαί τζαι απολαμβάνεις την απλότητα του.
    
36. Ό,τι μείνει, τρώεις το την επομένη, τροποποιημένο με πολλή φαντασία (πχ σουβλούθκια με σάλτσα μεξικάνικη, πας στα μακαρόνια).
37. Ό,τι τζαι να γίνεται, οι μπύρες εν πάντα τσακρί.
    
38. Εν ούλλα φιξ.
    
39. Θαυμάζεις την ευρεσιτεχνία του πλασμάτου.
40. Ψελλίζεις "τωρά είδα τα ούλλα" όταν ο γείτος σου μετατρέπει τον ανθώνα σε φούρνο χρησιμοποιώντας το καππάτζι του πυροσβεστικού βαρελιού τζαι shειλώνοντας τον αυτοσχέδιο φούρνο με πηλό, για να ψήσει μέσα οφτό κλέφτικο.
    

Μεν βιαστείς να πάεις πάρακατω. Πάρε θκυό λεπτά να συλλάβεις πλήρως το #40.



Θκυό είπαμε.



Εν τζαι επεράσαν ακόμα αλλά τέλοσπαντων.



Πήαιννε λλίο πιο κάτω για να δεις ντοκουμέντο.



Τωρά πάρε αλλό θκυό λεπτά για να κλείσει η μασέλλα σου.



Τωρά που ολοκληρώθηκες σαν άνθρωπος, πίντωσε τζ'άλλα άμα θέλεις.

Φενκς.

Λοιπόοοοονν κοπέλλια τζαι κοπέλλες μου, τωρά που αξιώθηκα να κάτσω να γράψω θκυό κου(β)έντες τζαι τωρά που έχω όλο το φωτογραφικό υλικό του ταξιδίου, θα μάθετε τζαι'σείς πώς επέρασα στα χόλιτεης μου.

Καταρχάς ο κύριος λόγος του ταξιδίου ήταν η αποφοίτηση μου. Αλλιώς δε θα έμπαινα σε τέτοια έξοδα σε αυτή τη φάση. Αλλά μιας και θα πηγαίναμε, είπαμε να το εκμεταλλευτούμε τζαι να ξεβρακωθούμε οικονομικά τελείως. Λέγοντας εμείς εννοώ η παρέα του Ice Age: η μάνα μου, το Μωρό κι εγώ. Ο ένας τζει τζαι ο άλλος δα.

Η εξόρμηση μας ξεκίνησε από τα Λάντα(ν). Φτάνοντας, μας παρέλαβε η πολυαγαπημένη Μαρλέν. Για λόγους ευκολίας κανονίσαμε να ενοικιάσουμε δωμάτιο στις εστίες της κι έτσι είχαμε την ευκαιρία να περάσουμε ώρες μαζί μετά από ξέρω κι εγώ πόσο καιρό! Στα Λάντα κυρίως χωρκογυρίσαμε σε κλασσικά αξιοθέατα του τύπου Πικ Πέεεν, ανάκτωρα του Πάκινχαμμμ, τάουα μπριτζ οφ Λάντααα, Τραφάλγκαρ σκουέεααα, Σεηντ Τζέημς ππάα'κ, μπλα μπλα, επειδή η μήτηρ δεν είχε ξαναπάει Αγγλία και έπρεπε να δει τα βασικά.

Επίσης επισκεφτήκαμε (ξανά) το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, που και επίσημα είναι ο αγαπημένος μου τόπος στο Λονδίνο. Τελευταίο αφήσαμε και το Greenwich. Ο λόγος ήταν γιατί την τελευταία φορά που είχε έρθει το Πέηπ όταν σπούδαζα, ξεκινήσαμε να πάμε για να δούμε και κανένα show του planetarium τζαι κάποιος μαννοκίκκιρος ντόπιος έστειλεν μας να πάμε στο πάρκο που τ'ανάθεμα (ανεβήκαμε το πιο μεγάλο μακρύ ανήφορο ΕΒΕΡ). Ως συνέπεια εχάσαμε την τελευταία παράσταση τζαι έκτοτε ήμουν πάρα πολλά κιστημένη. Εκαταφέραμεν τα τελικά και επήγαμε, είδαμε και μια παράσταση για τους Ice Worlds (η παρέα του Ice Age βλέπει τους Ice Worlds ΧΑΧΑ). Ήταν πάρα πολλά ωραία, ο θόλος του πλανητάριου στον οποίο επροβαλλόταν το show εν πολλά επιβλητικός και δεν είχε το παραμικρό λάθος, έβλεπες το footage και τις γραφικές απεικονίσεις και ενόμιζες ότι ήσουν εκεί.


Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω τα μάλα την Μαρλέν μου που ήταν άξια οικοδέσποινα και που μας φρόντισε όσο καλύτερα γινόταν. Το φαγητό ήταν υπέροχο και η παρέα ακόμα πιο lovely! Hurry back love! ♥

Ακολούθως το πρόγραμμα είχε Παρίσι. Πήγαμε με το Eurostar και αποκοιμήθηκα στο σημείο που θα περνούσαμε κάτω που τη θάλασσα. ΧΑΧΑ. Αφού ήμουν πτώμα τζαι εζαλίζουμουν (πρώτη φορά εζαλίστηκα στο τρένο). Όπως και να'χει, για κάποιο λόγο το ταξίδι μου φάνηκε κάπως ατελείωτο, γι'αυτό και ήμουν πολύ ανακουφισμένη όταν φτάσαμε αργά το βράδυ. Κωλοσύραμε τις βαλιτσάρες μας μέχρι το ξενοδοχείο μας, όπου και κάναμε check-in, για να διαπιστώσουμε με ιδιαίτερη ανακούφιση ότι το προσωπικό εμιλούσε αγγλικά και ήταν βοηθητικότατο. Αφήσαμε τις βαλίτσες μας και βγήκαμε προς αναζήτηση τροφής και ποτού. Θκυό βήματα που το ξενοδοχείο ήβραμε ένα γραφικό μπαρ-εστιατοριούδι. Όλα τα λεφτά ήταν ο ηλικιωμένος μαύρος κύριος που με κιθάρα και φυσαρμόνικα έπαιζε blues. (WO)MAN, εν είχε λάθος. Παρόλη την κούραση, εκάτσαμε αρκετή ώρα και απολαύσαμε ποιοτική μουσική!

Για τις επόμενες δύο μέρες, αγοράσαμε εισητήρια για το γύρο του Παρισιού με open bus και η οποία αποδείκτηκε πολύ σοφή κίνηση. Γιατί μ'αυτά και μ'ετούτα είδαμε σε λίγο χρόνο όλα τα βασικά αξιοθέατα της πόλης, μαζί κι άλλα. Στο Λούβρο επετύχαμε μια καλαμαρού ξεναγό που είχε το κυνικό μεν απαθές δε ύφος "είπα τα ένα εκατομμύριο φορές, το ότι τα λαλώ ακόμα μια εν μου κάμνει καμία αίσθηση αλλά απολαμβάνω το που σας θωρώ τους μισούς να φύρνεστε που το γέλιο τζαι τους άλλους μισούς να με θωρείτε με το μισό σας". Ακολουθήσαμε κατά πόδας και είχαμε και τη ξενάγηση μας (επλήρωσεν την η μάνα μου φυσικά στο τέλος-μάνα μου τη ρεεε).

Όπως ανέφερα, με το tour είδαμε πολλά αξιοθέατα. Πολλά επιβλητική ήταν η αψίδα του Θριάμβου, η οποία αγνοούσα ότι ήταν τόσο μεγάλη!! Ειδικά τη μέρα που επήαμε, είχε μέσα μια τεραστίων διαστάσεων σημαία της Γαλλίας τζαι ανέμιζε, το θέαμα ήταν breathtaking (βλέπετε φωτογραφικό υλικό πιο κάτω). Μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι έππεσε η μασέλλα μου.

Ο πύργος του Άιφελ ήταν επίσης πολλά εντυπωσιακός, όπως άλλωστε αναμέναμε να ήταν. Εκατάπια την υψοφοβία μου τζαι εφκήκαμε στον τελευταίο όροφο. Μan, θωρείς 67 χιλιόμετρα απόσταση που τζειπάνω! Όπως να πούμε να στέκεσαι στον πύργο του Σιακόλα στη Λήδρας τζαι να θωρείς την παραλία της Λεμεσού! Sh*t man..!

Ένας καμός που είχα για όταν θα πήγαινα στην πόλη του φωτός ήταν (ΤΖΑΙ ΜΕΝ ΓΕΛΑΣΕΤΕ πολλά) να πάω στο cafe της Amelie! Thank Google maps, τα βρήκαμε, πήγαμε και εκπλαγήκαμε πόσο κοντά στο Moulin Rouge ήταν. Επίσης ήταν πολύ καλή ευκαιρία να επισκεφτούμε την γραφικότατη περιοχή της Μονμάρτης, που ήταν κατά την άποψη μου ίσως το ωραιότερο highlight της σύντομης μας επίσκεψης. Εκεί φάγαμε τα πιο τέλια τεράστια κατακόκκινα ζουμερά ευκοίλια κεράσια EVER. Επίσης εκεί έφαα μιαν (τζαι ήταν ούλλη δική μου) που ένα ποδηλάτη γιατί είχα σταθεί χωρίς να το προσέξω μες στον ποδηλατόδρομο. Είδα τον τροχό του στο ύψος του κεφαλιού μου κάπως αργά, μου τσιρίλλησε φτύνοντας από νεύρα "πού παείς γα πελαβήη, δαμέ εν για τα ποηλατάα!" και του απάντησα με τα λιγοστά μου γαλλικά και την ουρά στα σκέλια "ξεσκιούζε μουά". Και όλο το παναΰρι για να φωτογραφίσω αυτό:

Γενικές εντυπώσεις από Παρίσι; Εν πολλά όμορφο, πολλά ακριβό (άκου €8 ένα pint μπύρα τζαι €2 το νερό!) τζαι πολλά λερωμένο. Εν ξέρω γιατί λεν ότι το Λονδίνο εν η πιο λερωμένη πόλη, οι εμπειρίες που είχα εκεί δε με πείθουν στο ελάχιστο. Σε σχέση πάντως με το Παρίσι, τουλάχιστο το underground του Λονδίνου μυρίζει τρένα τζαι όχι κατούρες τζαι εν έχει graffiti μες στα τούνελ.



Χάτε, τρώτε τζαι έρκεται και το 3ο σκέλος της εξόρμησης!

Επροσπάθησα τζαι έκοψα σε ringtone ένα από τα πολύ αγαπημένα μου καλοκαιρινά τραγουδάκια, το ψαράκι των Νάμα (άλεξ, εκατάφερα τα τελικά:-] ).

Όσοι το θέλουν, here it is!

Προσοχή: Ακολουθεί μακρυνάρι ΑΛΛΑ θκιάβαζε τζαι μεν διαμαρτύρεσαι ρε αναγνώστη, έχει τόσο καιρό να γράψω κάτι μεγάλο.

Καταρχάς, σε συνέχεια παλαιότερου ποστ, εδήλωσα εθελόντρια. Έτσι πράμα εν έχανα. Και εκατάφερα να πείσω λίγες φίλες επίσης. Φυσικά εν ελάβαν ποτέ τις αιτήσεις μας και εχρειάστηκε να τες ξαναστείλουμε, εν μας είχαν ειδοποιήσει μέχρι την τελευταία στιγμή, και συγκεκριμένα την Μπριτούλα μου κι εμένα εν μας ειδοποίησαν καθόλου για τη συνάντηση των εθελοντών (φυσικά ενημερωθήκαμε και επήαμε). Ίσως να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του εθελοντισμού (καλά, ίσως υπερβάλλω λιγάκι) που ο εθελοντής παρακαλά τους διοργανωτές να προσφέρει τη βοήθεια του τζαι ο τελευταίος πέρα βρέσιει. Oh well.

Όταν επήαμε στη συνάντηση των εθελοντών εκαταλάβαμε προς τι ο πανικός. Εμείναν τελευταία στιγμή. Όλοι ήταν στην πρίζα και πολλά πεδία ήταν ασαφή, όπως πχ οι ακριβείς υπευθυνότητες μας στη διοργάνωση. Πρέπει όμως να είμαι ειλικρινής και να πω ότι έχασα την επόμενη συνάντηση, που ήταν με τους υπεύθυνους των ομάδων (εξεχάστηκα στη δουλειά, οκ;;), οπότε δεν είμαι σε θέση να ξέρω εάν εξεκαθαρίστηκε σε οποιαδήποτε φάση το θέμα "υπευθυνότητες".

Κατά τα άλλα, οι στολές μας ήρθαν σε μια πολύ όμορφη μπλε αθλητική τσαντούλα (γες ρε, τζαι ήθελα μια για το γυμναστήριο), η μπλούζα και το jokey είναι πολύ όμορφα, μόνο η βερμούδα εν χάλι μαύρο δόξα σοι ο Θεός. Γιατί είναι μεν κάποια μπεζ που συνδυάζονται με το κροκί κίτρινο (της μπλούζας), αλλά αυτό το σκατί χρώμα δεν περιλαμβάνεται σ'αυτά. Επίσης το κόψιμο της είναι το κλασσικό, με τον κοψιά να κουμπώνει πας στο αρφάλι. Έπιαεν με η λλιοψυshιά όταν την δοκίμασα. Ευτυχώς οι περισσότεροι εθελοντές φορούν κάτι άλλο σχετικό από κάτω, έτσι εφόρησα την τρίκαρτη μου βερμούδα που ήταν πολλά κοντά χρωματικά στην άχαρη βερμούδα τζαι ήταν τζαι πολλά cool, thank you.
Επίσης, και οι υπόλοιπες στολές (αθλητών, κριτών, οργανωτικής επιτροπής) πρέπει να πω ότι είναι πολύ όμορφες και το logo είναι πολύ πετυχημένο!

Το μόνο που με ξένισε ιδιαίτερα (γιατί χωνεύκεις τη βερμούδα σε κάποια φάση όταν δεις ότι κάθεται καλά πας στην πλειοψηφία του υπόλοιπου κόσμου), είναι ότι οι στολές είναι made in china, από ιταλική εταιρεία. Γιατί; Έχουμε τόσες βιομηχανίες στην Κύπρο, εμπορούσαμε να στηρίξουμε τα εγχώρια προϊόντα, τζαι πιθανό να μας μείνουν τζαι λεφτά για διαφήμιση. Επήεν πιον φυσικά, αλλά εν σημαντική λεπτομέρεια που πρέπει να την προσέξουμε σε επόμενες διοργανώσεις.

Κατά τα άλλα, οι εθελοντές μπαίνουν δωρεάν σχεδόν παντού, συμπεριλαμβανόμενης και της τελετής έναρξης. Καλά, εκαθούμασταν στη νότια κερκίδα και εβλέπαμεν τα όλα που το πλάι -άρα σχηματισμοί κλπ δεν εφαίνουνταν- αλλά τολμώ να πω ότι επεράσαμε πολλά ωραία. Ήταν λλίγο κοψοφλέβ σε κάποιες φάσεις, και δε μιλώ για το θεό Φραγκούλη, ήταν λλίγο copy-paste από Ολυμπιακούς Αθήνας σε άλλες φάσεις, αλλά γενικά η γεύση που άφησε η βραδιά ήταν γλυκειά και ελαφριά!

Τα highlights της βραδιάς θα έλεγα ότι ήταν:
(α) τα μωρά που εσυμμετείχαν στα χορευτικά [είχε πραγματικά πολλλά μικρά μωρά που πχ εκωλοσύρναν τη βράκα τους!! μάνα μου ρε:)]
(β) η παρέλαση των αθλητών και το waving που τους εκάμναμε/ μας εκάμναν και
(γ) τα χρώματα, εγράφαν πάααρα πολλά ωραία!



Πρώτη μέρα των Αγώνων χθες, και τα καθήκοντα μου ήταν στο ΓΣΠ. Μα τι ωραία που ήταν!! Φυσικά το άγχος και η ένταση υπήρχε, από πλευράς της ομάδας τεχνικών που εβοηθούσαμε, αλλά ένα χαμόγελο, μια FANTA, ένα αστείο, ένα σάντουιτς λούντζα-χαλλούμι και ένα tap στην πλάτη τους βοηθούσε να μην πάθουν κανένα εγκεφαλικό επί τόπου. Εκεί ξεκαθάρισαν και τα καθήκοντα μας (it was about time) - κάνουμε λίγο από όλα :)

Βρέθηκα στο χώρο αθλήματος σαν παρατηρητής και αναμεταδότης (όϊ, εν ήμουν εγώ τζείνη που ακούατε στην τηλεόραση) και ένιωσα πιο κοντά στους αθλητές. Σε αυτό το σημείο θέλω να πω σε όσους εσκεφτήκατε την πρώτη μου πρόταση για εθελοντισμό τζαι απορρίψατε την, είδα τους τ έ λ ε ι ο υ ς κώλους που απόσταση αναπνοής. ΜΑΝ, όπως των αρχαιοελληνικών αγαλμάτων που ήταν ααα..!! Ένα γούτζιου στον κούκλο μιγά αθλητή που το Μονακό! Επίσης, εσηκώστηκε η ΠΕΤΣΑ μου όταν η Κύπρος κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση, με την Στέλλα Χριστοφόρου στο δρόμο 800μ. Και γενικά εχτές επήαμε πολλά καλά, με 12 χρυσά μετάλλια!

Κλείνοντας, ανυπομονώ να ξαναπάω αύριο!!

Για όσους άντεξαν μέχρι το τέλος, πάρτε και το μπόνους σας: τσιλλάτε πας στην εικόνα στην αρχή του ποστ για να πάτε στην ιστοσελίδα των ΑΜΚΕ 2009. Για τους πιο πορωμένους, στα downloads βρίσκετε τζαι backgrounds για το desktop σας. Φενκς :)

Τα αυτοκίνητα λουρίαζαν. Κινούμασταν ελάχιστο. Είχα αργήσει. Έπρεπε να είμαι ήδη στο σπίτι, να έχω φάει και να ετοιμάζομαι για τη δουλειά3. Δε μπορούσα να είχα κάνει κάτι καλύτερο, ο φόρτος εργασίας στη δουλειά1 είναι πολύ μεγάλος αυτές τις μέρες. Ήταν και τέλος της βδομάδας και έπρεπε να τα προλάβω όλα.

Ο τύπος στο ράδιο ορυόταν για την αναλγησία και την ανικανότητα των κυπριακών δικαστηρίων. Είχε απόλυτο δίκαιο αλλά φώναζε πολύ, έλεγε τα ίδια και ένιωθα ότι φώναζε μόνο για να φωνάζει, έτσι για να πει ότι αφιέρωσε ολόκληρη την εκπομπή του στο φλέγον αυτό θέμα. Αλλά για κάποιο λόγο επέμενα να τον ακούω.

Ιδανικές συνθήκες για πονοκέφαλο.

Βάζει όμως ξαφνικά το παρακάτω κομμάτι (στο μεταξύ βάλε εσύ να παίζει) κι εγώ ρίχνω μια ματιά τι γίνεται γύρω μου:



ένα γλυκό απογευματινό ανοιξιάτικο ηλιούι έλουζε τα αυτοκίνητα, τα πρόσωπα, τα κτήρια,

τα δέντρα γύρω καταπράσινα,

αν και πηγμένοι όλοι στην κίνηση κανείς δε φαινόταν να αγχώνεται,

στη στάση δύο νεαρές ασιάτισσες και μία πιθανόν κύπρια γριούλα περίμεναν υπομονετικά το λεωφορείο,

και α υ τ ό το τραγούδι . . .