Εσύ σε ποια ενεργειακή (σ)κατάσταση βρίσκεσαι;

Μαγειρεύω για φίλους,
πίνω iced tea με μπόλικο πάγο
και ακούω Εν Λευκώ, το πρόγραμμα του οποίου ειδικά σήμερα δίνει ρέστα.

Care to join  me?

(μίσιη μου)

• Ούλλος ο κόσμος γυρώ μου παστηνίσκει. 16 κιλά, 20 κιλά, 40 κιλά, 60 κιλά. Πολλά κιλά.
• Πρέπει να είμαι το μόνο πλάσμα που βάλλει κιλά στες δίαιτες. 
• Αγόρασα τζαι steam cooker με aroma diffuser (τρομάρα μου), το πρώτο φαΐ εν ετρώετουν. Το μπρόκολο τζαι το κουνουπίδι όμως ήταν σούπερ γιάμυ.
• Εν ξέρω πόσο θα αντέξει το Μωρό να τρώει άνοστα φαγιά. Εν πειράζει, εν για να πεθυμά τη μάνα του..
• Αγόρασα τζαι μια φάουσα σόγια. Γάλα σόγιας, σόγια σουβλάκι, σόγια κιμά, τοφού. Εν πολλά θρεπτική η σόγια. Για τζείνους που καταφέρνουν να την τρων. Πάντως ένα καιρό πολλά παλιά έκαμνεν μας την η μάνα μου τζαι θυμούμαι εν ήταν άσχημη για εναλλακτική επιλογή του κρέατος. Γιατί πόσο κοτόπουλο να φάεις πριν να αρκέψεις να κακαρίζεις; 
• Σόγια = Τες προκαταβολικές μου απολογίες στο Μωρό, στο τέκνον μας τζαι στην πολυκατοικία για το βομβαρδισμό που κατά πάσα πιθανότητα θα ακολουθήσει.
• Πέρα που τα αστεία, εν τραγικό που οι ρυθμοί ζωής εν μου επιτρέπουν ούτε μια δίαιτα να κάμω κανονικά. 
• Πού να πίνω μάνα μου ανάμιση λίτρο νερό άμα βουρώ ούλλη μέρα; Δαμέ ένα τσάι πίνω τζαι πονώ τα νεφρά μου που το σφίξιμο αν δεν κατουρήσω το δευτερόλεπτο που εν να μου έρτει. Νιώθω όπως τον σκύλο, που κατουρά όπου έβρει. Τζαι όι, εν μαρκάρω το territory μου. Η μόνη λύση που βλέπω εν ο καθετήρας, γιατί ούτε οι πάνες βλέπω να με κανούν. 
• Ακόμα και η τεχνολογία ήρτε να επιβεβαιώσει τζείνο που ήξερα ως τωρά, ότι αναπνέω τζαι παίρνω κιλά. Είμαι 24 τζαι ο μεταβολισμός μου εν 39χρονου ατόμου. Κοινώς χέσε μέσα.
• Πρέπει να ξεκινήσω γυμναστήριο πάλε. Το γυμναστήριο εν άλλη φάση, τονώνει με πολλά. Αλλά τζαι τούτο μια κουβέντα είναι. Γιατί όπου έχει πολλούς πετεινούς αρκεί να ξημερώσει.
• Όπως και να'χει, η ελπίδα (της μάνας μου) πεθαίνει πάντα τελευταία. Κι εγώ με το παρόν ποστ επίσημα δηλώνω έναρξη της εκστρατείας μου για healthy living style. Wish me luck.

Υ.Γ.: Τα λιβανέζικα πασιηνίσκουν;

Love at first listen! ♥ 


Και πραγματικά δεν το χορταίνω!

Το πιο πάνω τραγουδάκι είναι από την τελευταία συλλογή της Άννας Αναστασίου, Lilies & Rainbows, και την οποία για την τελευταία μισή ώρα προσπαθώ να δω πως θα πάρω στα χέρια μου *τριψ τριψ*.

Τελικά η Άννα Αναστασίου του Bestradio είναι πέραν πάσης αμφιβολίας η αγαπημένη μου μουσική παραγωγός. Για να πάρετε μια γεύση συνδεθείτε εδώ Δευτέρα με Παρασκευή, 12:00-14:00. Έτσι promotion, ούτε να πληρώνουμουν. :) 


Στο μεταξύ ονειρεύομαι τη μέρα που στο αυτοκίνητο μου θα μπορώ να ακούω internet radio...

1. Εστολίσαμε δεντράκι, το πρώτο μας δεντράκι! Εχάρηκα που γενικά εσυμφωνούσαμε εύκολα με το Μωρό ως προς το μέγεθος, τα χρώματα και τα στολίδια! Εν το πιο όμορφο δεντράκι του κόσμου!! :) 
2. Τζαι ο ταρανδούλης που κοσμεί την εξώπορτα μας εν όλα τα λεφτά! χιχιχι
3. Φυσικά ακόμα χειμώνας ΔΕΝ εμύρισε, μάλλον δρώματα μυρίζει ακόμα, αλλά δε βαριέ, θα έρτει, που θα πάει. Επίσης εν ευκαιρία να μεν αγοράσω άλλο φόρεμα για τα χριστούγεννα, αφού ίσια που εφόρεσα το αμάνικο που ετσίμπησα το Σεπτέβρη. 
4. Αλλά με τα παπούτσια τι θα κάμω δεν ξέρω. Είναι υπερβολικά περίεργα για το γούστο μου τα παπούτσια  που είναι φέτος στη μόδα. Και ποιος τη χέζει τη μόδα, θέλω απλά γόβες όχι μαύρες, που να συνδυάζονται ωραία με μαύρα. Τζαι να μεν είναι ένα εκατομμύριο ευρώ τζαι 200 πόντους τάκουνος.
   
5. Κατά τα άλλα η δουλειά εν κάμποση. Επήα και στη 2η μου αντικατάσταση, σε ένα φυσιολογικό σχολείο, με φυσιολογικά μωρά. Ετέλειωσε και εκείνη, επέρασα καλά. 
6. Είχα ξεχάσει ότι θα πιάσω και 13ο! Γες ρε! Μπορεί τζαι να κάμω service το αυτοκίνητο μου, να αλλάξω λάστιχα, να ξεχρεώσω την κάρτα μου (τζαι μετά να την κρούσω), να βάλω δόση στο δάνειο μου τζαι γενικά να φυλάξω τζαι 5 μπακκίρες πέρκι πάμε κανένα ταξιδάκι φέτος!
   
7. Ξέρει κανένας πώς λογαριάζεται ο 13ος, δεδομένου ότι έπιασα αύξηση τον Απρίλη; 
8. Δώρα, δώρα, δώρα. Ανυπομονώ να κάμω κάποια!! Φυσικά πρώτα πρέπει να πιάσω τζαι κανένα μισθό..  Άτε κυρία κυβέρνηση, πάτα του λλίο.
   
9. Πώς τα φέρνει η άτιμη ζωή. [...] Χαίρομαι που τωρά η γιαγιά μου περνά περισσότερο χρόνο με τη θεία μου.
10. Ελπίζω ο Σ. μας να αναρρώσει γρήγορα και να έρθει Κύπρο για τα Χριστούγεννα. Πώς θα κάμουμε Πρωτοχρονιά χωρίς αυτόν; Λυπούμαι πάρα πολλά για το φίλο του όμως που δεν τα κατάφερε... Μεγάλη πουτάνα η ζωή. 
11. Σε μια βδομάδα θα έχουμε συνάντηση κορυφής!! Θα ταΐσω τους γονιούς μας για τα bday μου που εν τζιαμέ κατά(γ)υρα. Έχει πάνω που 9 μήνες που τους το ετάξαμε, απλά εκάμναν αταξίες. Ελπίζω να μεν τα τελειώσουν μόνοι τους. :/
12. Το Μωρό μου εν το πιο όμορφο μωρό του κόσμου. ♥
13. Ανυπομονώ να πάμε Λεμεσό! Χρειαζόμαστε την κοινωνικοποίηση, τη βόλτα, και το shopping therapy. 
14. O καφές στες Φοινικούδες εν χάννει. Σαν την θάλασσα εν έshει, μεν ακούτε πελλάρες. 
15. Επέρασα ωραία με τες φίλες μου την Κυριακή, επεθύμησα τες βλακείες που λαλεί η μια τζαι πιντώνει η άλλη τζαι καταλήγουμε να φυρνούμαστε που το γέλιο :) 
16. Το Zara home εξελίσσεται σε αγαπημένο μου καταστηματούι. Εβαρέθηκα τα mass production καταστήματα. Τσιμπούν βέβαια λίγο οι τιμές του σε ορισμένα προϊόντα, αλλά γι'αυτό χρειαζόμαστε την καταναλωτική κρίση. 
17. Ξέρει κανείς πού μπορούμε να βρούμε καλόηρο άσπρο/ ασημί/ κόκκινο; Να μεν είναι ξύλινος τελοσπάντων, ούτε μαύρος. Α τζαι να μεν μας την κόψουν like the pig. 
18. Ίσως φέτος να δοκιμάσω να κάμω eggnog. Εν εξαναδοκίμασα, εκτός που τα starbucks στο Λονδίνο (ξέρω ότι εν πολλομετρά τζείνο).Το Μωρό αναγουλιάζεται μόνο στην ιδέα :Ρ
    
19. Εζάλισα σας; 
    
20. P.S. I'm doing good these days :)

αχεμ αχεμ

Αγαπημένες μου Birkenstock,

θέλω να σας ευχαριστήσω ΚΑΙ γι'αυτό το καλοκαίρι. Ήσασταν μια απόλαυση τζαι χωρίς εσάς δε θα τα έφκαλλα πέρα. Με στηρίξατε άριστα τις δύσκολες ώρες της ορθοστασίας στη δουλειά, στο σιδέρωμα, στο καθάρισμα (οι παλιές μου οι Birk), εσυνοδεύσετε με τζαι στην παραλία, τζαι στο camping, τζαι στες εξόδους μου even. Τζαι πρέπει να πω ότι ήσασταν σωτήριες όταν ενόμιζα ότι θα εμείνισκα παράλυτη μετά που περπάτημα σε ξυλοπόδαρα (τα δικά μου εν καφέ, αλλά νομίζω φέτος ήταν να φορήσω παραπάνω τα μωβ) (τζαι γμτ έπιασα τα 55 εγώ :S). Γενικά εν μου είπετε όι.

Θυμούμαι όταν σας πρωτογνώρισα. Είχα φκάλει ούλλα μου τα καλοκαιρινά total loss που το προηγούμενο καλοκαίρι και μόλις μπήκε εκείνο το καλοκαίρι έπιασα 2-3 άσχετα σανταλάκια να περνώ. Και μετά ήρτε η Φόφη. Και εφορούσε σας. Και είπε μου να σας δοκιμάσω. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος. Το ίδιο κιόλας σαββατοκυρίακο πήγα Λεμεσσό για να σας αγοράσω (ήταν πριν να ανακαλύψω ότι υπάρχετε και στη Λευκωσία). Ήσασταν χακί και ήσασταν κουκλιά.Την πρώτη εβδομάδα εζορίσετε με λλίο, μέχρι να σας συνηθίσω. Μετά εν σας έφκαλλα που πάνω μου. Τα άλλα σανταλάκια εν ξέρω ακόμα πού κρατούν.

Ελυπήθηκα πάρα πολλά όμως όταν μια φορά που σας εξίασα μες στο αυτοκίνητο ετράβησε το λάστιχο της σόλας σας που την πυρά. Πάρα πολλά ελυπήθηκα. Φυσικά και εν σας επέταξα, έσασα σας και αγόρασα σας αδελφάκια κιτρινο-κροκι-κόκκινο-πορτοκαλί-μπεshούι-λλίο-πιο-σκούρο-μπεshούι-τζαι-λλίο-γαλάζιο και ήσασταν πολλά χαρούμενα, το ίδιο κι εγώ που σας εφόρουν. 

Πέρσι αγόρασα σας κι άλλα αδελφάκια, που την Αγγλία. Τα νέα σας αδελφάκια εν πάρα πολλά όμορφα τζαι ειδικά φέτος εν τα έφκαλα που πάνω μου. Εν σημαίνει ότι έπαψα να σας αγαπώ. Φορώ σας κι εσάς. Έπιασα και κάτι άλλα αδελφάκια σας για τη μάμα μου. Ελυπήθηκα πάρα πολλά που εν σας φορεί γιατί μίshι μου 1. τα clarks εν πιο άνετα (πφφφφ) τζαι 2. γιατί φαίνεται το άσχημο το δαχτυλούι της το μιτσί. Δικαιολογίες. 1. Τες birkies συνηθίζεις τες στην πρώτη εβδομάδα, τζαι 2. το δαχτυλούι της εν καιρός να το αποδεχτεί τζαι να κάμει τζαι τους άλλους να το αποδεχτούν. Shust because it's different? Τέλοσπαντων. Είπα της ότι αν δεν φορεί τα αδερφάκια της εν να τα δώκω κάποιου που εν να τα εκτιμήσει (της Τόντας μου) (εν ένα size πιο μιτσιά που το δικό μου, οξά έσαζα τα...). Ευτυχώς το Μωρό εκτίμησε τα αδερφάκια σας που του έκαμα δώρο. Εχάρηκα πολλά.

Ελοάρκαζα να σας φέρω αδερφάκι φέτος. Κανένα μαύρο, τζαι όι επειδή εν της μόδας. Επειδή εχρειάζουμουν το για τη δουλειά, αλλά τζαι επειδή μετά από'σάς δεν υπάρχει άλλο καλοκαιρινό υπόδημα. Αλλά όταν υπήρχε ρευστό δεν υπήρχε στοκ και όταν υπήρχε στοκ δεν υπήρχε ρευστό. Εν πειράζει, του χρόνου. Ευτυχώς υπάρχετε κάθε χρόνο.

Μπορεί να βρωμείτε λλίο γιατί εν έτσι το υλικό σας που κάθεται η ποδάκλα μου μέσα, αλλά πιτώ σας shoe spray τζαι πλυνίσκω σας συχνά τζαι είσαστε εντάξει.

Εν να σας φορώ όσο μπόρω, αλλά εν να σας πεθυμήσω τον χειμώνα.

Birkies μου ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ. ♥

Ξέρεις ότι είσαι σε κάμπινγκ στην Πόλη όταν:

1. Ακούεις τα τραούθκια του γάμου, χωρίς τες συμπεθθερές.
2. Ταυτόχρονα ακούεις τζαι psychedelic, trance, έντεχνο, Πλούταρχο, χιπ-χοπ, r'n'b, ράδιο Πύργος, Παπακωνσταντίνου τζαι τους τελευταίους των Μοϊκανών που τον χάη κλασ(ε) ιδιοκτήτη ΤΟΥ σκάφους.
3. Ακούεις τον συνομιλητή του γείτου σου που το σπήκκερ του γείτου.
4. Ακούεις ό,τι λαλούν οι γείτοι σου, ακόμα τζαι όταν προσπαθήσεις να βουλλώσεις τα αυτιά σου με βουλλοκέρι.
   
5. Ακούεις την αεροπουρού του διπλοκάμπινου που επέρασε πόξω που το κάμπινγκ τζαι τον οδηγό του διπλοκάμπινου να προσποιείται ότι εν παγωτάρης.
6. Ακούεις τες μοτόρες που ηχορυπαίνουν το κάμπινγκ τζαι σηκώννουν ττόζι.
   
7. Ακούεις τη γουρούνα του γείτου σου που εν ξεκινά.
   
8. Ακούεις την πουρού του φίλου του γείτου σου που εν πολλά χαρούμενος που ήρτε κάμπινγκ τζαι θέλει να το μάθουν ούλλοι. Ως την Πάφο.
9. Ακούεις τον γείτο σου που αψιουρίζεται όσο πιο δυνατά μπορεί.
   
10. Πολοάσαι "bless you".
    
11. Απαντά σου "θέκκκκιου κουμπάρε".
    
12. Μόλις σουρουπώσει, μυρίζεις τα κάρβουνα που τους γείτους σου.
13. Στο μισάωρο, μυρίζεις τα σουβλούθκια/ σούβλα/ πατάτες/ των γείτων σου.
    
14. Μυρίζεις τους ευκάλυπτους τζαι παίρνεις βαθκιά ανάσα. Γιου λάηκ.
    
15. Μυρίζεις τα σκουπίθκια του κάμπινγκ γιατί άλλαξε ο αέρας.
    
16. Μυρίζεσαι τα νύσια σου για να αποφασίσεις ποιο ντους δουλεύκει.
    
17. Μυρίζεσαι τες χλωρίνες με τες οποίες "καθαρίζει" η καθαρίστρια παντού.
    
18. Τατσώνεις το ολοκαίνουριο παρεό σου γιατί έντζισες πας στον πάγκο με τες χλωρίνες χωρίς να το καταλάβεις.
    
19. Αναρωθκιέσαι πότε εμαύρισες τζαι εφκήκε το σχήμα της παντόφλας πας στα πόθκια σου, εφόσον δεν εφκήκες στον ήλιο, τζαι στα θκυό λεπτά συνειδητοποιάς φυρμένη ότι εν εμαύρισες, απλά ελεσιάσαν τα πόθκια σου που τες χωματσιές.
    
20. Τα πόθκια σου εν αιωνίως χτιτζιασμένα που τες χωματσιές. Τζαι εν σε κόφτει.
    
21. Το αυτοκίνητο σου εν φαίνεται που τη σκόνη και φαντάζει να επέζησε ηφαιστιακής έκρηξης. Τζαι εν σε κόφτει.
22. Το τσιατιρούι σου εν έχει λάθος.
    
23. Το τσιατιρούι του γείτου εν έχει λάθος.
24. Έχεις μόνο τα απολύτως απαραίτητα μαζί σου. Τζαι απολαμβάνεις το.
    
25. Εξίασες την κρέμα για τα μαλλιά σου τζαι προσπαθείς να μεν βρυχάσαι όταν στεγνώσουν για να αποφύγεις τον αχρείαστο πανικό μεταξύ των κατασκηνωτών.
    
    
    
26. Ενώ εσύ εξίασες την κρέμα για τα μαλλιά σου, οι άλλες δίπλα παν στην παραλία με τσάντα παραλίας του Λούη του Βουιττόν. Εν επιχειρείς καν να δεις τα νύχια τους.
    
27. Στο μεταξύ το δικό σου home-made πεντικιούρ αρχίζει πολύ αργά να διαλύεται τζαι οι φτέρνες σου να σκλερυνίσκουν. Τζαι εν σε (πολλο)κόφτει.
    
28. Κυκλοφοράς όπως το σκέδιο. Τζαι εν φακκάς πενιά!
29. Λείφκει η παταρία του κινητού σου. Τζαι ο μόνος λόγος που σε κόφτει στο ελάχιστο είναι γιατί εν θα παίζεις ράδιο για την παρέα πλέον.
    
30. Τελειώνεις το βιβλίο σου σε μιάμιση μέρα τζαι λύνεις το sudoku που σε πόφκαλε τον τελευταίο καιρό.
    
31. Θκιαβάζεις ΟΥΛΛΗ την εφημερίδα τζαι ό,τι υπάρχει σε έντυπο υλικό τζιαμέ γυρό.
    
32. Παίζεις ττάβλι πας στην παγωνιέρα τζαι πουκάτω που το φαναρούι.
33. Αρκέφκεις να μαειρεύκεις ό,τι ώρα σου καπνίσει.
    
34. Μαειρεύκεις ό,τι σου καπνίσει.
    
35. Εν πολλά ωραίο το φαί τζαι απολαμβάνεις την απλότητα του.
    
36. Ό,τι μείνει, τρώεις το την επομένη, τροποποιημένο με πολλή φαντασία (πχ σουβλούθκια με σάλτσα μεξικάνικη, πας στα μακαρόνια).
37. Ό,τι τζαι να γίνεται, οι μπύρες εν πάντα τσακρί.
    
38. Εν ούλλα φιξ.
    
39. Θαυμάζεις την ευρεσιτεχνία του πλασμάτου.
40. Ψελλίζεις "τωρά είδα τα ούλλα" όταν ο γείτος σου μετατρέπει τον ανθώνα σε φούρνο χρησιμοποιώντας το καππάτζι του πυροσβεστικού βαρελιού τζαι shειλώνοντας τον αυτοσχέδιο φούρνο με πηλό, για να ψήσει μέσα οφτό κλέφτικο.
    

Μεν βιαστείς να πάεις πάρακατω. Πάρε θκυό λεπτά να συλλάβεις πλήρως το #40.



Θκυό είπαμε.



Εν τζαι επεράσαν ακόμα αλλά τέλοσπαντων.



Πήαιννε λλίο πιο κάτω για να δεις ντοκουμέντο.



Τωρά πάρε αλλό θκυό λεπτά για να κλείσει η μασέλλα σου.



Τωρά που ολοκληρώθηκες σαν άνθρωπος, πίντωσε τζ'άλλα άμα θέλεις.

Φενκς.

Λοιπόοοοονν κοπέλλια τζαι κοπέλλες μου, τωρά που αξιώθηκα να κάτσω να γράψω θκυό κου(β)έντες τζαι τωρά που έχω όλο το φωτογραφικό υλικό του ταξιδίου, θα μάθετε τζαι'σείς πώς επέρασα στα χόλιτεης μου.

Καταρχάς ο κύριος λόγος του ταξιδίου ήταν η αποφοίτηση μου. Αλλιώς δε θα έμπαινα σε τέτοια έξοδα σε αυτή τη φάση. Αλλά μιας και θα πηγαίναμε, είπαμε να το εκμεταλλευτούμε τζαι να ξεβρακωθούμε οικονομικά τελείως. Λέγοντας εμείς εννοώ η παρέα του Ice Age: η μάνα μου, το Μωρό κι εγώ. Ο ένας τζει τζαι ο άλλος δα.

Η εξόρμηση μας ξεκίνησε από τα Λάντα(ν). Φτάνοντας, μας παρέλαβε η πολυαγαπημένη Μαρλέν. Για λόγους ευκολίας κανονίσαμε να ενοικιάσουμε δωμάτιο στις εστίες της κι έτσι είχαμε την ευκαιρία να περάσουμε ώρες μαζί μετά από ξέρω κι εγώ πόσο καιρό! Στα Λάντα κυρίως χωρκογυρίσαμε σε κλασσικά αξιοθέατα του τύπου Πικ Πέεεν, ανάκτωρα του Πάκινχαμμμ, τάουα μπριτζ οφ Λάντααα, Τραφάλγκαρ σκουέεααα, Σεηντ Τζέημς ππάα'κ, μπλα μπλα, επειδή η μήτηρ δεν είχε ξαναπάει Αγγλία και έπρεπε να δει τα βασικά.

Επίσης επισκεφτήκαμε (ξανά) το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, που και επίσημα είναι ο αγαπημένος μου τόπος στο Λονδίνο. Τελευταίο αφήσαμε και το Greenwich. Ο λόγος ήταν γιατί την τελευταία φορά που είχε έρθει το Πέηπ όταν σπούδαζα, ξεκινήσαμε να πάμε για να δούμε και κανένα show του planetarium τζαι κάποιος μαννοκίκκιρος ντόπιος έστειλεν μας να πάμε στο πάρκο που τ'ανάθεμα (ανεβήκαμε το πιο μεγάλο μακρύ ανήφορο ΕΒΕΡ). Ως συνέπεια εχάσαμε την τελευταία παράσταση τζαι έκτοτε ήμουν πάρα πολλά κιστημένη. Εκαταφέραμεν τα τελικά και επήγαμε, είδαμε και μια παράσταση για τους Ice Worlds (η παρέα του Ice Age βλέπει τους Ice Worlds ΧΑΧΑ). Ήταν πάρα πολλά ωραία, ο θόλος του πλανητάριου στον οποίο επροβαλλόταν το show εν πολλά επιβλητικός και δεν είχε το παραμικρό λάθος, έβλεπες το footage και τις γραφικές απεικονίσεις και ενόμιζες ότι ήσουν εκεί.


Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω τα μάλα την Μαρλέν μου που ήταν άξια οικοδέσποινα και που μας φρόντισε όσο καλύτερα γινόταν. Το φαγητό ήταν υπέροχο και η παρέα ακόμα πιο lovely! Hurry back love! ♥

Ακολούθως το πρόγραμμα είχε Παρίσι. Πήγαμε με το Eurostar και αποκοιμήθηκα στο σημείο που θα περνούσαμε κάτω που τη θάλασσα. ΧΑΧΑ. Αφού ήμουν πτώμα τζαι εζαλίζουμουν (πρώτη φορά εζαλίστηκα στο τρένο). Όπως και να'χει, για κάποιο λόγο το ταξίδι μου φάνηκε κάπως ατελείωτο, γι'αυτό και ήμουν πολύ ανακουφισμένη όταν φτάσαμε αργά το βράδυ. Κωλοσύραμε τις βαλιτσάρες μας μέχρι το ξενοδοχείο μας, όπου και κάναμε check-in, για να διαπιστώσουμε με ιδιαίτερη ανακούφιση ότι το προσωπικό εμιλούσε αγγλικά και ήταν βοηθητικότατο. Αφήσαμε τις βαλίτσες μας και βγήκαμε προς αναζήτηση τροφής και ποτού. Θκυό βήματα που το ξενοδοχείο ήβραμε ένα γραφικό μπαρ-εστιατοριούδι. Όλα τα λεφτά ήταν ο ηλικιωμένος μαύρος κύριος που με κιθάρα και φυσαρμόνικα έπαιζε blues. (WO)MAN, εν είχε λάθος. Παρόλη την κούραση, εκάτσαμε αρκετή ώρα και απολαύσαμε ποιοτική μουσική!

Για τις επόμενες δύο μέρες, αγοράσαμε εισητήρια για το γύρο του Παρισιού με open bus και η οποία αποδείκτηκε πολύ σοφή κίνηση. Γιατί μ'αυτά και μ'ετούτα είδαμε σε λίγο χρόνο όλα τα βασικά αξιοθέατα της πόλης, μαζί κι άλλα. Στο Λούβρο επετύχαμε μια καλαμαρού ξεναγό που είχε το κυνικό μεν απαθές δε ύφος "είπα τα ένα εκατομμύριο φορές, το ότι τα λαλώ ακόμα μια εν μου κάμνει καμία αίσθηση αλλά απολαμβάνω το που σας θωρώ τους μισούς να φύρνεστε που το γέλιο τζαι τους άλλους μισούς να με θωρείτε με το μισό σας". Ακολουθήσαμε κατά πόδας και είχαμε και τη ξενάγηση μας (επλήρωσεν την η μάνα μου φυσικά στο τέλος-μάνα μου τη ρεεε).

Όπως ανέφερα, με το tour είδαμε πολλά αξιοθέατα. Πολλά επιβλητική ήταν η αψίδα του Θριάμβου, η οποία αγνοούσα ότι ήταν τόσο μεγάλη!! Ειδικά τη μέρα που επήαμε, είχε μέσα μια τεραστίων διαστάσεων σημαία της Γαλλίας τζαι ανέμιζε, το θέαμα ήταν breathtaking (βλέπετε φωτογραφικό υλικό πιο κάτω). Μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι έππεσε η μασέλλα μου.

Ο πύργος του Άιφελ ήταν επίσης πολλά εντυπωσιακός, όπως άλλωστε αναμέναμε να ήταν. Εκατάπια την υψοφοβία μου τζαι εφκήκαμε στον τελευταίο όροφο. Μan, θωρείς 67 χιλιόμετρα απόσταση που τζειπάνω! Όπως να πούμε να στέκεσαι στον πύργο του Σιακόλα στη Λήδρας τζαι να θωρείς την παραλία της Λεμεσού! Sh*t man..!

Ένας καμός που είχα για όταν θα πήγαινα στην πόλη του φωτός ήταν (ΤΖΑΙ ΜΕΝ ΓΕΛΑΣΕΤΕ πολλά) να πάω στο cafe της Amelie! Thank Google maps, τα βρήκαμε, πήγαμε και εκπλαγήκαμε πόσο κοντά στο Moulin Rouge ήταν. Επίσης ήταν πολύ καλή ευκαιρία να επισκεφτούμε την γραφικότατη περιοχή της Μονμάρτης, που ήταν κατά την άποψη μου ίσως το ωραιότερο highlight της σύντομης μας επίσκεψης. Εκεί φάγαμε τα πιο τέλια τεράστια κατακόκκινα ζουμερά ευκοίλια κεράσια EVER. Επίσης εκεί έφαα μιαν (τζαι ήταν ούλλη δική μου) που ένα ποδηλάτη γιατί είχα σταθεί χωρίς να το προσέξω μες στον ποδηλατόδρομο. Είδα τον τροχό του στο ύψος του κεφαλιού μου κάπως αργά, μου τσιρίλλησε φτύνοντας από νεύρα "πού παείς γα πελαβήη, δαμέ εν για τα ποηλατάα!" και του απάντησα με τα λιγοστά μου γαλλικά και την ουρά στα σκέλια "ξεσκιούζε μουά". Και όλο το παναΰρι για να φωτογραφίσω αυτό:

Γενικές εντυπώσεις από Παρίσι; Εν πολλά όμορφο, πολλά ακριβό (άκου €8 ένα pint μπύρα τζαι €2 το νερό!) τζαι πολλά λερωμένο. Εν ξέρω γιατί λεν ότι το Λονδίνο εν η πιο λερωμένη πόλη, οι εμπειρίες που είχα εκεί δε με πείθουν στο ελάχιστο. Σε σχέση πάντως με το Παρίσι, τουλάχιστο το underground του Λονδίνου μυρίζει τρένα τζαι όχι κατούρες τζαι εν έχει graffiti μες στα τούνελ.



Χάτε, τρώτε τζαι έρκεται και το 3ο σκέλος της εξόρμησης!

Πάω να πιάσω το χαρτί μου και να δω άλλα μέρη!

Τα λέμε σε καμιά δεκαριά ημέρες!!

Για περισσότερες πληροφορίες, πηγαίνετε εδώ.

Και μετά κάποιος καλοθελητής να μου πει και πού είναι η πλατεία παλιάς Αγλαντζιάς, φενκς!

(pausing)

-I think mixing tequila with beer wasn't such a good idea after all.

-Live your life baby!!

-..Yeah..., you're right! she said and she kept on dancing her feet off.

Το Μωρό επιτέλους εισηγήθηκε να πάμε Wagamama για το μεσημέρι. Εννοείται ότι εδέχτηκα μετά χαράς γιατί έχει πολύ καιρό που με τρώει η περιέργεια για τα πιάτα που σερβίρουν.

Καλές εντυπώσεις:

• ΤΟ ΦΑΪ!!
  Man, ήταν πάρα πολλά ωραίο. Και τα δύο πιάτα που εδοκιμάσαμε, αλλά και το side order.
  Εξεπλάγην ευχάριστα, γιατί συνήθως η ασιατική κουζίνα εν λλλλλλλλίο άνοστη (παρόλο που δηλώνω μεγάλη φαν!).
  
• Τέλειος φρέσκος χυμός πορτοκάλι με μήλο (το οποίο μήλο αμφιβάλλω αν ήταν φρέσκος χυμός) και passion fruit. Ήταν και ότι έπρεπε, μετά που τον πύρουλο που έφαα μες στη λιμουζίνα μου.
  
• Fantastic dessert. Εν πιάνω ποτέ επιδόρπιο γιατί εν συνηθίζω να τρώω τίποτε μετά που το φαΐ, αλλά ερώτησε μας η γκαρσόνα αν εθέλαμε και για να την ξεφορτωθούμε είπαμεν της "ένα λεπτό να τα δούμε". Ήταν μπανάνες καραμελωμένες με παγωτό, αλλά άλλο να σας το λέω και άλλο να το τρώτε. Φυσικά επαραγγείλαμε ένα και ήταν αρκετό για δύο άτομα.
  
• Απόλαυση το non-smoking area, γεαααααα!
• Καθαρό περιβάλλον, καθαρές τουαλέτες.
• Χώρος στάθμευσης, αν είσαι πελάτης. Αν δεν είσαι, πιέρωννε το δεκαευρίν σου.
• Πολλά λογικές τιμές. Εφκήκε μας κάπου 11λίρες το άτομο με τούτα ούλλα.
  

Όχι και τόσο καλές εντυπώσεις:

• Τα γκαρσόνια (και νομιζω ειδικά η δική μας) ήταν λλίο pushy. Ο πελάτης θέλει λλίο το χρόνο του. Μεν προσφέρεσαι να πιάσεις το πιάτο μας αν δεν είσαι απόλυτα σίγουρη ότι ετελειώσαμε ρε φιλενάδα. Φυσικά στην περίπτωση μας επούλησε και ένα dessert που εν θα επούλαν κανονικά, γιατί επιάσαμεν το για να την θκιώξουμε γιατί επέλλανε μας.
  
• Τα μιας χρήσης chopsticks εμπορούσε να είναι να είναι σφραγισμένα, αλλά άτε (είμαι σίγουρη ότι εν πιο καθαρά που "πλυμμένα" μαχαιροπήρουνα σε χάι εστιατόρια).
  
• Το φαΐ ερχόταν όποτε ήταν έτοιμο, σε διαφορετικούς χρόνους δηλαδή. Εν ήταν τζαι πολλά ωραίο, ήρτε το δικό μου το φαΐ, ήρτε τζαι το συνοδευτικό, τζαι του Μωρού ήρτε ύστερα που 10 λεπτά.
  

Weird, πολλά weird ήταν που η γκαρσόνα μας έγραφε πραματούθκια πας στα χάρτινα σουπλά μας!

Το ποστ εγράφτηκε πριν κανένα μήνα, έπρεπε να περάσω τις φωτός στο πι.σι. για τη δημοσίευση.
Στο μεταξύ εξαναπήαμε στο Wagamama τζαι εν επετύχαμε τα πιάτα τη δεύτερη φορά, ούτε ο ένας, ούτε και ο άλλος.
Oh well, ελπίζω την επόμενη φορά να εν καλύτερες οι επιλογές μας.

Χορωδία 1:

Όσοι δραστηριοποιούνται στο χώρο της εκπαίδευσης θα ήξεραν ότι εχτές είχε ΕΤΣΙ συνέδριο με θέμα τις πολλαπλές νοημοσύνες και το ρόλο των νέων τεχνολογιών. Όπως ακόμα καμιά 450αριά άλλοι (κυρίως) εκπαιδευτικοί, έτσι κι εμείς εν εχάναμε έτσι πράμα, όχι τόσο για το θέμα -που ήταν πολύ ενδιαφέρον, θα ξηγηθώ πάρακατω- αλλά κυρίως για τον ομιλητή, τον Howard Gardner. Ναι, ΤΟΝ Howard Gardner.

Έτσι, επληρώσαμε για το Συνέδριο μας πριν τρεις μήνες (και ίσια που προλάβαμε να γραφτούμε) και ξεκινήσαμε τσούκου τσούκου με την Τόντα μου και την Μπριτούλα μου να πάμεεεε.

Το Συνέδριο ήταν σε high ξενοδοχείο της πρωτεύουσας. Αρκετά λογικό, δεδομένου του βεληνεκούς του επιστήμονα που ήταν να έρτει να μιλήσει τους γιουροσύπριους εκπαιδευτικούς.

Ξεκίνησε την παρουσίαση του ο Gardner, μας εντυπωσίασε η απλότητα και η αμεσότητα του. Επίσης ελάτρεψα το αμερικάνικο του το χιούμορ. Ειδικά όταν από την δίπλα αίθουσα (την οποία χώριζαν με τη δική μας πόρτες-ξύλινο παραβάν τεραστίων διαστάσεων) άρχισαν να ακούγονται μουσικές τζαι παναΰρκα από μια χορωδία. Ξέρετε τι στυλ χορωδίες. Τετράφωνες, που απαρτίζονται που μεγάλης ηλικίας κυρίες τζαι κύριους που εν το χόμπυ τους τζαι απολαμβάνουν το παίζοντας τις μεγάλες σοπράνους/άλτους/τενόρους/μπάσσους. Στη φάση που αρκέψαν, άρκεψε να παρανοεί ο καημένος ο Gardner:
"Does anybody else hear music??"

Φαίνεται επήαν δίπλα οι διοργανωτές τζαι εσσιωπήσαν τους λλίο.

Ο Gardner εσυνέχισε χωρίς ιδιαίτερες παρεμβολές. Εκτός που μια κυρία από δίπλα που ενίοτε έκαμνε ανακοινώσεις που το μικρόφωνο.

Όταν όμως άρκεψε ο καημένος ο Υπουργός, ο οποίος ήταν εκεί πρώτιστα με την ιδιότητα του ψυχολόγου, το πάρτυ ζωντάνεψε, η χορωδία πήρε φόρα και ο Υπουργός αντίκρουσε τη θεωρία του Gardner με μουσική υπόκρουση πολλά κλασσικά ελαφρολαϊκά άσματα, τύπου "Κόκκινο γαρύφαλλο" (εκεί ήταν που νόμιζα ότι εφκαίναμε που το τελευταίο "Καλημέρα ζωή"), κ.ά.

Εμείς είχαμε παρανοήσει κανονικά λόγω του ότι:

1. επροσπαθούσαμε να ακούσουμε τίποτε τζαι εν τα καταφέρναμε
2. ήταν το απόλυτους ρεζίλικους για την γιουροσάιπρους
3. ο Υπουργός είχε παρανοήσει
4. ο Υπουργός εφώναζε μάταια πέρκι ακουστεί
5. ο Υπουργός ήταν πολλά κρίμα
6. οι διοργανωτές εφκάλλαν σπυρκά αλλά εν εμπορούσαν να κάμουν τίποτε
7. οι της φιλοξενίας του ξενοδοχείου, που εξέραν καλύτερα ότι η ηχομόνωση μεταξύ των δύο αιθουσών εν ανύπαρκτη, εν επρονοήσαν να μεν βάλουν δίπλα δίπλα τα δύο events
   
8. μετά που κάθε τραγούδι ακούετουν χειροκρότημα
9. το τραγούδι εκορυφώθηκε όταν ο Υπουργός ετέλειωννε την παρουσίαση του
10. εκείνη τη φάση ο κύριος που κάθετουν μπροστά μας είχε τόσο παρανοήσει που έφκαλε ένα μαντηλούι τζαι έσουσεν το στο ρυθμό του τραγουδιού (τζιαμέ έκλαψα που το γέλιο)
    
11. εν εμπορούσαμε να είμασταν δίπλα που είχε γλέντια και χαρές
12. εν είπαν τα αγαπημένα μας τραγούδια

Διαλέξτε τη σωστή απάντηση και κερδίστε μιαν κασέττα με τα τραγούδια που είπε η χορωδία στο συνέδριο για να αναπτύξετε τη μουσική σας νοημοσύνη.

Πάντως πρέπει να είμαι ειλικρινής και να πω ότι έτσι κέφι σε συνέδριο δεν εξανακάμαμε.




Χορωδία 2:

Απόψε πήγαμε στην ανοιξιάτικη παράσταση της Χορωδίας της Προοδευτικής Κίνησης Λάρνακας, η οποία παράσταση ήταν αφιέρωμα στο στιχουργό Λευτέρη Παπαδόπουλο.

Η διδασκαλία, διεύθυνση και εναρμόνιση των τραγουδιών έγινε από το Μάριο Λυσάνδρου, πολλά πολλά συγχαρητήρια. Ήταν πραγματικά delightful, ένας ακουστικός οργασμός, μια απόλαυση για να κλείσει ευχάριστα μια δύσκολη μέρα.

Highlight της βραδιάς ήταν κατ'εμένα το "τι σου'κανα και πίνεις", σε μουσική Μίμη Πλέσσα (εδώ αγαπημένη εκτέλεση, από την πολύ αγαπημένη Πόλυ Πάνου).

Αυτό που με εξέπληξε ευχάριστα ήταν η προσέλευση! Και χάρηκα που ο κόσμος πηγαίνει σε τέτοιες εκδηλώσεις. Τις βρίσκω έμμεσα διαδραστικές. Παίρνεις και δίνεις. Εισπράττεις ποιότητα, δίνεις ψυχή στο χειροκρότημα.

Να είχε περισσότερες τέτοιες εκδηλώσεις..



Όσοι πιστοί περάστε δίπλα για πολύ αγαπημένο από Γλυκερία/ Ζιώγαλα -->

Αν δε δώσεις σημασία στην πινακίδα, ή αν δεν προσέξεις τη μικρή του βιτρίνα δε θα πληροφορηθείς την ύπαρξη του. Παρόλα αυτά, είναι στον πεζόδρομο της Λαϊκής Γειτονιάς στην παλιά Λευκωσία, είναι πολύ κοντά στο δρόμο και η πίσω του πλευρά γειτνιάζει με μαγαζιά που όλοι ξέρουμε.

Πολύ cozy, δροσερό περιβάλλον, με ωραία διακόσμηση, εσωτερική αυλή με κρεμμαστά φυτά, μεγάλους καναπέδες και θετικά χρώματα.

Ωραίο φραπέ, μεγάλη συλλογή από τσάγια και ακόμα και τσιμπήματα (τα οποία δεν δοκιμάσαμε ΑΚΟΜΑ).

Αbove all όμως άψογη μουσικούλα. Με τέτοια κομμάτια ethnic, lounge και jazz, θα μπορούσα να περνώ ώρες εκεί!

Τα αυτοκίνητα λουρίαζαν. Κινούμασταν ελάχιστο. Είχα αργήσει. Έπρεπε να είμαι ήδη στο σπίτι, να έχω φάει και να ετοιμάζομαι για τη δουλειά3. Δε μπορούσα να είχα κάνει κάτι καλύτερο, ο φόρτος εργασίας στη δουλειά1 είναι πολύ μεγάλος αυτές τις μέρες. Ήταν και τέλος της βδομάδας και έπρεπε να τα προλάβω όλα.

Ο τύπος στο ράδιο ορυόταν για την αναλγησία και την ανικανότητα των κυπριακών δικαστηρίων. Είχε απόλυτο δίκαιο αλλά φώναζε πολύ, έλεγε τα ίδια και ένιωθα ότι φώναζε μόνο για να φωνάζει, έτσι για να πει ότι αφιέρωσε ολόκληρη την εκπομπή του στο φλέγον αυτό θέμα. Αλλά για κάποιο λόγο επέμενα να τον ακούω.

Ιδανικές συνθήκες για πονοκέφαλο.

Βάζει όμως ξαφνικά το παρακάτω κομμάτι (στο μεταξύ βάλε εσύ να παίζει) κι εγώ ρίχνω μια ματιά τι γίνεται γύρω μου:



ένα γλυκό απογευματινό ανοιξιάτικο ηλιούι έλουζε τα αυτοκίνητα, τα πρόσωπα, τα κτήρια,

τα δέντρα γύρω καταπράσινα,

αν και πηγμένοι όλοι στην κίνηση κανείς δε φαινόταν να αγχώνεται,

στη στάση δύο νεαρές ασιάτισσες και μία πιθανόν κύπρια γριούλα περίμεναν υπομονετικά το λεωφορείο,

και α υ τ ό το τραγούδι . . .

Δεδομένου ότι όλοι είχαμε τες τρεχάλες μας τες γιορτές τζαι ως επί το πλείστο εν εκαταφέραμε να βρεθούμε,

δεδομένου ότι οι περισσότεροι ήμασταν ένα χρόνο αγουέη για σπουδές,

και δεδομένου ότι επεθυμηστήκαμεν ρε παιδί μου(!),

αποφάσισα να τραπεζώσω τους φίλους μου σήμερα.

Τωρά που έγραψα το "σήμερα" ανακάλυψα μιαν καντήλαν που μάλλον είναι αποτέλεσμα κρούσματος πάνω στον δεξιό μου δείχτη, και πώς την ανακάλυψα - επειδή αφυδατωθήκαν τα χέρια μου που το πολύ βούτημα μες στα νερά τζαι επήα να τα τεντώσω λλίο.

Ήρταν τζαι οι κοντινοί, ήρταν τζαι οι μακρινοί (που άλλες επαρχίες ρε), είχαμε τζαι απώλειες (λλίες, ήταν αναπόφευκτο).

Για να οργανωθώ όμως εβούρουν όπως το Βέγγο εδώ και 4 μέρες, ψωνίζοντας (έκλαψε η πουγκούδα μου:/), καθαρίζοντας και τις τελευταίες 2 μέρες μαγειρεύοντας. Εδώ να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Cuz που με βοήθησε στο μαείρεμα τζαι εχτές τζαι σήμερα!

Αλλά ΑΞΙΖΕ ΤΟΝ ΚΟΠΟ.. ΜΕ ΧΙΛΙΑ!!

Τζαι θα το ξανάκαμνα αύριο αν ήταν να ξαναβρεθούμε όλοι!

Εφάαμεν τζαι εσπάσαμεν (όπως σε κάθε κυπριακό τραπέζι άλλωστε),
ήπιαμεν τζαι τον καφέ μας (ευτυχώς που αντικαταστήσαν έγκαιρα οι parents τη σπασμένη καφετιέρα γιατί εγλύτωσαμε που πολλή φασαρία με τους καφέδες..),
εφάαμε τζαι το γλυκό μας (εφέραν ούλλοι το κατιτίς τους. Μόνο ένας ετίμησε τη φρουτοσαλάτα μου - ελυshιάσαν ούλλοι πας στο cheesecake ρε!!)
τζαι επέξαμε τζαι το επιτραπέζιο μας.

Παρεπιπτόντως, πολλλύ χάζι τζείντο Μεγάλο Ταμπού!
Ο Ευλυγιστούλης είναι όλα τα λεφτά. Όσοι δεν επαίξετε ακόμα, παίξετε τζαι εν να με θυμηθείτε!

Κυρίως εβρεθήκαμε, εγελάσαμε τζαι επεράσαμε μια όμορφη μέρα.

Κλείνω με αυτό που πιστεύω ήταν το highlight της ημέρας. Στο Μεγάλο Ταμπού σε κάποια φάση έπρεπε ο φίλος Κ. να περιγράψει με όσο το δυνατό λιγότερες λέξεις τη λέξη στάνη. Είπε πρόβατα, είπαν οι άλλοι βοσκός, αγελάδες, μπλα μπλα, το μόνο που εκόντεφκε σε στάνη ήταν η μάντρα. Αλλά εν εγύριζε κανενού η γλώσσα του να πει τη στάνη! Τζιαμέ που άρκεψε να φκάλλει αζινούες ο εγκέφαλος του Κ. (είδα τες, εκαθούμασταν δίπλα δίπλα), άψεν η γνωστή λάμπα που πάνω που την τζεφαλήν του:

"Γαμώ..;;"


Και έτσι το Μωρό μου έδωσε τον πόντο στην ομάδα τους :Ρ

... στη φρουταρία!


Ρίχνω ό,τι μου γεμίσει το μάτι μες στο καλάθι και παίρνω την ώρα μου ψωνίζοντας.

Σαν δώρο γενεθλίων το Μωρό μου μού έδωσε κάτι που πραγματικά χρειαζόμουν.

Χαλάρωση.

Στα Χαμάμ Ομεριέ.

Δυκολευτήκαμε λίγο να έβρουμε ημερομηνία που να βολεύει (Δευτέρες μόνο για ζευγάρια) και μετακινήσαμε και το ραντεβού μας μια φορά, αλλά εκαταφέραμεν τα επιτέλους.
Πολλά καλή στιγμή Ι would say, γιατί τελευταία είμαι μες στην τσίτα και το άγχος.

Επήγαμε, εγδυθήκαμε (ladies πάρτε ένα μαγιούι τζαι είσαστε μέσα), κάναμε το ντους μας και μπήκαμε στο χαμάμ. Πώς εν η sauna; Ακόμα πιο ωραία. Η ατμόσφαιρα στη sauna κατ'εμένα εν πιο αποπνικτική. Υδρατμοί, αλλά όχι πολλοί, ωραία χαλαρωτική μουσική, χαμηλός φυσικός φωτισμός, κόσμος τίτσιρος (just kidding), ωραία μυρωδιά του σαπουνιού που έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε, μιαααα χαρά. Μετά που εσαπουνιστήκαμε και ξεπλυθήκαμε, εξαπλώσαμε στη μεγάλη πέτρα που ήταν στο κέντρο του χώρου, πραγματικά τίποτε άλλο εν ήθελες..

Σε κάποια φάση ήρθε η φιλενάδα που θα μας έκαμνε το body scrub, εφαίνετουν τέλια πελλή (με την καλή έννοια). Είπε θα μας έκαμνε ένα-ένα. Και μπήκα πρώτη. Έβαλε με να φκάλω το top και να ξαπλώσω μπρούμυτα. Κατεβάζει μου σχεδόν τέλια τζαι το μαγιώ το κάτω, πιάνει ένα γυαλλόχαρτο ειδικό σφουγγάρι τζαι άρκεψε να με τρίφει. Την περισσότερη ώρα ήταν καλά, υπήρχαν και φάσεις που επονούσα όμως! Ενόμιζα ήταν να φκουν οι πέτσες μου. Για την ακρίβεια, τωρά που το σκέφτουμαι εφκαίναν... Oh well, μετά που τζείνη την επώδυνη φάση έσυρε μου θκυό κούππες νερό βραστό τζαι εξέπλυνε με, τζαι έπιασε ένα σφουγγαρούι κλασσικό, έβαλεν του μουσκομυριστό σαπουνούι τζαι έτριψε με. Στο ένα χέρι είχε το σφουγγάρι και μαζί επερνούσε και το χέρι της. Ωραία αίσθησηηηη.. Ήταν που τα highlights της επίσκεψης μπορώ να πω.
Ύστερα έσυρε μου αλλο-θκυό κούππες νερό, εγύρισεν με που την άλλη τζαι έκαμεν με που γωνιάς.

Μετά εμπήκε το Μωρό τζαι έκοψα ένα κουρούι ώστι να ποσπαστεί. Εν επόνεσε τόσο εκείνος -είπε- φαντάζομαι επειδή το δέρμα του άντρα εν 10 φορές πιο χοντρό που της γυναίκας.

Εχαλαρώσαμε ακόμα λίγο, ξανακάμαμε ντους και μετά πήγαμε για massage. Εκεί υποτίθεται ήταν να μας κάμουν μαζί, αλλά τελικά το "μαζί" τους ήταν "δίπλα δίπλα και να σας χωρίζει κουρτίνα". Ας εν..
Ήρθε ένας τυπάς τζαι ανάλαβε το Μωρό.
Η δική μου ήταν λλλίγο περίεργη, αλλά επεράσαμε.
Εκείνο που με ξένισε λίγο ήταν που το λάδι που εχρησιμοποιούσε για'μένα ήταν μες στο μπουκαλούι που έχουν πας στα τραπέζια στα εστιατόρια...;; Ενώ ο τύπος που ανέλαβε το Μωρό είχεν το λάδι του μες σε ένα πολλά πιο ωραίο μπουκάλι. Επίσης είχα την εντύπωση ότι ήταν να χρησιμοποιήσουν αρωματικά έλαια..

Κατά τα άλλα ήταν πολλά ωραία, (συνήθως κάμνω massage, εν μου κάμνουν) ένιωθα πολλά κουβάρια να διαλύονται (κακό γαλακτικό οξύ, κακό!) εφόσον κιόλας η μασούζ έτριφεν μου τα επίμονα. Σε κάποια φάση έκαμε μου και τη γνωστή αλά-καράτε κίνηση κατά την οποία χτυπά και με τα δύο χέρια εναλλάξ, αλλά τα χέρια εν κάθετα πας στην πλάτη (δείτε την εικόνα και θα καταλάβετε). Λίγο αργότερα επήε ο μασέρ του Μωρού μου να του κάμει την ίδια κίνηση και έκαμεν την με τόση ταχύτητα που
1. έπιαεν μας το γέλιο (την μασούζ μου κι εμένα),
2. ενόμισα εφκάλαν αζίνες τα χέρια του τύπου,
3. το Μωρό μου εγίνην μαστίshι!

Με το πέρας του 50λέπτου αφήσαν μας να χαλαρώσουμε, αλλά εκρύωνα και επήα και εντύθηκα για να μεν αρρωστήσω.. Ευτυχώς είχε όλα τα κομφόρ (βλέπε πχ στεγνωτήρα μαλλιών, ξυλάκια αυτιών), έτσι εμπορούσαμε να φύγουμε νιώθοντας ακόμα άνετα. Εκεραστήκαμε τσαγάκι, επλήρωσε το Μωρό και την κάναμε για μεσημεριανό.

Ήταν πραγματικά μια όαση μες στη ζούγκλα της καθημερινότητας, το συνιστώ με χίλια!
(Για να μην αναφερθώ στα αποτελέσματα που είχε στο δέρμα μας το body scrub και το massage!)
So πιάστε τις φιλενάδες σας/ τους φίλους σας, κλείστε ένα ραντεβουδάκι (απαραίτητο) και spoil yourselves!