Newsflash: Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι
Με το που ερχόμουν έλεγα να ξεκουραστώ. Ήταν καλό το πακέτο που έφαα με το dissertation (μεν σας πω ήταν container). Αλλά, ως γνωστόν, τα πράγματα στη ζωή εν έρχονται όπως τα σχεδιάζουμε (πρόβλημα των Δυτικών, ανάλυση σε μελλοντικό ποστ).

Ο παππούλης μου, άρρωστος εδώ και πολλά χρόνια, αρρώστησε τζι άλλο. Ετραβούσε μεγάλο σταυρό, αλλά φαίνεται εμπορούσε να τραβήσει και μεγαλύτερο. Όπως και να'χει, το παλεύει στο νοσοκομείο αυτές τις μέρες και πιντώνουνται όλοι και βγάζουν βάρδιες. Εύχομαι το καλύτερο για εκείνον, ό,τι κι αν είναι αυτό...

Σήμερα επήα να τον δω ξανά. Εχάρηκα γιατί ήταν σαφώς καλύτερα που προχτές που τον είδα μόλις ήρθα. Με τη λήξη του επισκεπτηρίου εκατέβαινα για να φύγω και, για να μεν σας τα πολυλογήσω, επροσφέρθηκα να πάρω την εγγλέζα γυναίκα του εγγλέζου "γείτονα" του παππού μου ως ένα κεντρικό σημείο της πόλης, γιατί ελοάρκαζε να πιάσει ταξί μέχρι εκεί, τζαι που τζιαμέ λεωφορείο για Πρωταρά γιατί εκεί εμέναν.
(Θκυό αshελλιές τόπος ήταν να της κόψουν την κκελέ της στο ταξί κι εξάλλου δηλώνω ακόμα πιο ευαισθητοποιημένη προς τες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Κύπρο-μπανανία οι τουρίστες εν όψει έλλειψης ή ανοργανωσιάς των ΜΜΜ μετά την εμπειρία μου εις την Αγγλίαν)

Όπως και να'χει, στο δρόμο η γυναίκα εξιστόρησε μου το πώς ήρθαν για διακοπές στο νησί μας στις 6 Σεπτ και στις 12 ο άντρας της εισήχθη με πνευμονία. Και μάλιστα έπεσε και σε κώμα ο καημένος και είχαν καλά τράβαλα μέχρι να επανέλθει. Στο μεταξύ, η γυναίκα είπε στον manager του ξενοδοχείου στο οποίο έμεναν ότι εν θα έκαμνε το check out της στις συμφωνημένες ημερομηνίες γιατί εν ήθελε να φύει και να αφήκει τον αντρούλη της δαμέ. Πριν να προλάβω να σκεφτώ πιθανές αντιδράσεις του manager, εποστόμωσε με η γυναίκα με το που μου είπε ότι ο τύπος είπεν της να μεν ανησυχεί και για όσο διάστημα ακόμα χρειάζεται να μείνει εν θα πληρώσει ούτε διαμονή, ούτε και φαγητά. Και μάλιστα ήρθαν και τα παιδιά τους, λόγω του ότι ο καημένος κύριος έπεσε σε κώμα, και αφήκαν τους να μείνουν στο δωμάτιο του ζευγαριού και ούτε εκείνοι επληρώσαν μπακίρα σε διαμονή και διατροφή. Και κάθε μέρα ρωτά την το προσωπικό του ξενοδοχείου πώς πάει ο άντρας της κλπ. Και εκατασυγκινήθηκα...

Τα θερμά μου συγχαρητήρια στον manager του ξενοδοχείου, είσαι μεγάλος τσιάκκκος!



Συζητώντας αργότερα το θέμα με τη θεία μου, είπε μου την ιστορία κάτι μακρινών συγγενών που το παιδί τους ανέπτυξε μια πολλά σπάνια μορφή καρκίνου, που εν κανεί που ήταν σπάνια, εν το υποπτεφθήκαν γιατί εκείνη η μορφη συναντάται μόνο σε βρέφη και στο μωρό εμφανίστηκε όντας στην εφηβεία! (Χαρά στην τύχη του!) Η γυναίκα έχει ένα χρόνο να δουλέψει, βουρούν το μωρό σε θεραπείες βαρβάτες πιντωμένες και εδιέκοψε και ο σύζυγος που τη δουλειά του που εδούλευκε χρόνια. Βοήθεια που την κυβέρνηση εν επιάσαν διότι επήαν που μόνοι τους Αγγλία τζαι εν εκαρτερούσαν τες πολλά άψε σβήσε κυβερνητικές υπηρεσίες να τους πέψουν εκείνοι πρώτα (θου Κύριε φυλακήν το στόματί μου.....). Εκατασυγκινήθηκα πάλε όμως όταν έμαθα πως όταν επέστρεψαν Κύπρο επεριμέναν τον άνθρωπο οι μισθοί του ούλλοι και που τη δουλειά είπαν του "αν θέλεις έρχεσαι, αν θέλεις εν έρχεσαι, ο μισθός σου εννα έρχεται να σε βρίσκει" ως εκτίμηση για τα χρόνια που εδούλευκε τζιαμέ.

Επίσης τα θερμά μου συγχαρητήρια στους εργοδότες του ταλαίπωρου πατέρα, είσαστε τσιάκκκοι!



Και ακόμα μια κουβέντα που άκουσα πάλε σήμερα: Επήγε η ίδια η ιδιοκτήτρια της (πολύ μεγάλης) επιχείρησης στην οποία ήταν υπάλληλος άλλος ταλαίπωρος πατέρας και έδωσεν του λίγες χιλίαδες λίρες μετρητά στο χέρι γιατί ήταν να ταξιδέψει ο πατέρας εκείνη τη μέρα για το παιδί του και μπορεί να μεν επρολάβαινε να πιάσει λεφτά.

Τα θερμά μου συγχαρητήρια και στην κυρία ιδιοκτήτρια, είσαι τσιάκκκισσα!

Ό,τι κι αν πω μετά που τούτα περισσεύει.
Υπομονή και δύναμη να έχει ο κόσμος.
Και περαστικά σε όλους.
Απλά χαίρομαι που ακόμα υπάρχουν άνθρωποι...
Τακτοποιήθηκε πρόχειρα στις κατηγορίες 6 τσιουτσίσαν | edit post
On the way home
Επάτησα επιτέλους πάτρια εδάφη.

Εν ήθελα να γράψω τίποτε νωρίτερα διότι ήρτα σουρπρίς στο Μωρό (περίεργο και άντεξα, συνήθως καταφέρνω και κάμνω τα μαντάρα). Όπως και την προηγούμενη φορά (μάνα μου το Μωρό μουυυυ), έκαμε κανένα μισάωρο να καταλάβει τι ακριβώς γίνεται και μετά αρκέψαν τα "ό,τι ψέμα λαλείς μου πιστεύκω το όπως τον παλαβό". χεχ. Που να ξέρει το μωρό πόσες τύψεις ένιωθα πάλε που τον εψέφκιαζα για να πετύχει το σουρπρίς... ♥

Ήταν ένα πολλά στρωτό ταξίδι (just for a change), είδαμε και την ταινιούδαν μας (Οver her dead body, ήταν οκ, εγέλασα δυνατά σε κάποιες φάσεις), εκόψαμε και το κουρούδιν μας καμιά ωρούα (ερυάσαμε φυσικά γιατί ενομίζαμε ότι ήταν να πυρώσουμε αν εβάλλαμε την ζακέτα πριν να κοιμηθούμε), δεν είχαμε ούτε καθυστερήσεις, οι βαλιτσούες εφκήκαν γρήγορα, μια χαρά.

Η μόνη παρατήρηση που έχω να κάμω είναι ότι.. αχεμ, εεε, πώς να το θέσω τώρα και να το πάρετε ψύχραιμα;

Αχεμ, τα χειροκροτήματα στις προσγειώσεις της Cyprus Airways λιγοστεύουν όσο παν.

There, I said it.

Κι ερωτώ:
  • Ποιοι είναι αυτοί που χειροκροτούν;
  • Γιατί χειροκροτούν;
  • Γιατί κάποιοι έπαψαν να χειροκροτούν;
  • Πώς νιώθουν εκείνοι που χειροκροτούν που οι άλλοι δε χειροκροτούν;
Έχω κάποιες υποψίες, αλλά είμαι περίεργη να ακούσω απόψεις.







Αυτό από Γαλλία (haven't been to, yet).
(Λαλείτε το terminal 2Β στο συγκεκριμένο αεροδρόμιο να εν για την Cyprus Airways??)
Τακτοποιήθηκε πρόχειρα στις κατηγορίες 3 τσιουτσίσαν | edit post
Historia de un letrero
Για την ιστορία μιας πινακίδας πας εδώ (διάρκεια 5:58).

Όντως, καμιά φορά δεν είναι τι λέμε, είναι πώς το διατυπώνουμε.

Ευχαριστώ την πριγκήπισσα Φω που μου έστειλε το λινκ!!

Παρεπιπτόντως, ΕΠΑΡΕΔΩΣΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!
Τακτοποιήθηκε πρόχειρα στις κατηγορίες 4 τσιουτσίσαν | edit post
OK go!
Εχτές ήταν η τελευταία για πολλά..
Η τελευταία νύχτα στις εστίες, το τελευταίο πάρτυ μέχρι πρωίας, το τελευταίο πακετάρισμα (ή τουλάχιστο έτσι ενόμιζα), οι τελευταίοι αποχαιρετισμοί.
The end of an era.

Ήταν kind of sad, αλλά επεράσαμε πολλά ωραία! Πολύ ποτό, πολύς χορός και πολύ καρκασιαλίκκι και (επιτέλους) κανένας να μας διαλύσει το πάρτυ ή να μας απειλά με 100 λίρες πρόστιμο του καθενού :ρ

Ευτυχώς είχα πακετάρει που την Τετάρτη γιατί είχα κλείσει μεταφορική για την Παρασκευή και τελικά η μεταφορική εμίσθωσε άλλη εταιρία να συνάξει τα ππουρτού μου και εκείνοι εκάμαν τα πίττττες. Ήρταν την Πέμπτη τζαι εβουρούσα όπως την πελλή να κλείσω την τελευταία κάσια και στο μεταξύ να τσιριλλώ της μεταφορικής στο τηλέφωνο. Διότι εν κανεί τούτη η λαθκιά, ο ξινισμέεεεεενος ο αγάμητος (λέει και η tubemap) ο εγγλέζος ο υπάλληλος 1ο εκαρτέραν ότι ήταν να έχω τα πράματα μου σε παλέττα, τυλιμένα με το νάυλον (hello ΓΙΕ μουυυυ, είμαι φοιτήτριαααα) τζαι 2ο τζαι κυριότερο εν μας εβοηθούσε να τα κατεβάσουμε τα πράματα! Να σημειωθεί ότι εμείνισκα στον τρίτο, χωρίς ανσανσέρ. Τζαι στο μεταξύ η εταιρία του είχε πει ότι έπρεπε να με βοηθήσει. Ο ΓΑΡΟΣ. Ευτυχώς εβρέθηκε ένας φίλος και μια φίλη και εκατεβάσαν τα παραπάνω, να εν καλά. Τζαι ο ΓΑΡΟΣ εθώρεν την καημένη την Ξωτικένια, μισή πνοή πλάσμα, να κουβαλά κάσιες και εκούμπαν πας στο μαννοφορτηγόν του τζαι έδειχνεν μας το ρολόι του, ότι τζαι καλά αρκούμε!!! Κατάλαβες κύριε μου;;;
Το μόνο καλό της υπόθεσης ήταν ότι μετά που τα 1000 σόρυ του εγγλεζοκυπραίου της μεταφορικής (διότι ήμουν πυρ και μανία τζαι εσιώνωσα του τα ούλλα) εν να μου κάμνουν 20% πας στα μεταφορικά. Ασσέν.

(Τζείνο που σπάζω είναι που ξέρω τουλάχιστο 5 άλλα πλάσματα που επέψαν τα πράματα τους με τούτους τζαι κανένας εν είχε πρόβλημα! Πάλε πάνω μου;; Αλλά άμα σας λαλώ βουρά με ένα μαύρο σύννεφο.... Ένηγουέη.)

Εφόσον λοιπόν έκλεισα μεταφορική, λαλώ να αφήκω πολλά λλία πράματα, εν θέλω να μου κάμουν πρόβλημα με τα κιλά. Μάνα μου μάνα μου όμως, εψές τζαι σήμερα έμπηα, έμπηα τζαι εν ελείφκαν! :/ Τελικά εκατάληξα με 1 μέτρια βαλίτσα και 2 μιτσιές (άλλα τζείνα που εννα κρατώ πάνω μου).

Πολλή ιστορία τζαι πολλύν κακό μέχρι να τα κατεβάσουμε, να έρτει ο Θείος να με συνάξει για να με πάρει στην κόρη του που θα με φιλοξενήσει λίγες μέρες γιατί ΟΙ ΕΣΤΙΕΣ ΜΟΥ ΘΚΙΩΧΝΟΥΝ ΜΕ 4 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ DEADLINE MOY, παρόλο που έκαμα ολόκληρο καφκά και εμεσολάβησε και ο tutor μου (αυτό θα πει πανεπιστημιακές υπηρεσίες...).

Τζαι που έφτασα πλέον στην κόρη του Θείου, αθθυμήθηκα ότι εν είχα πιάσει το πολυμηχάνημα (πρίντερ, σκάνερ, κόπιερ) που πουπάνω που το ερμάρι! Είχα της πει να της το αφήσω. Πάω στο πανεπιστήμιο, επιστρέφω τα 579 βιβλία που εκρατούσα και πιάνω λεωφορείο να πάω στες εστίες. Ευτυχώς εν είχε μπει κανένας ακόμα μες στα δωμάτια (άρα γιατί στο καλό μας εθκιώξαν που τες 10 το πρωί;;; :/) τζαι ευτυχώς που επήα πίσω γιατί είχα ξεχάσει κάτι καρτ-ποσταλ που είχα πας στον τοίχο. Ε, μια τζαι εμπήκα να μεν πιώ τζαι λλίο νερό; Ανοίγω το ψυγείο και ήταν τζιαμέ μια τελευταία κυπριακή πίττα και λίγο τελευταίο χαλλούμι. Εβλέπαν με, έβλεπα τα, εβλέπαν με, έβλεπα τα. Ώσπου τζαι εμιτσοκάμμησα τους τζαι εμιτσοκαμμήσαν πίσω! Τζαι έκαμα τζαι μια πίττα με χαλλούμι χεχεχε!
(Ένιωθα όπως που να έκαμνα λεηλασίες α.. Όχι ότι ως πριν 2 ώρες ήταν το φλατ μου..)

Τωρά είμαι στο πανεπιστήμιο, με θκυο ωρούες ύπνο, λυμένη τζαι σταμένη, πρέπει να γονατίσω πας στη διπλωματική διότι Κυριακή πρέπει να είναι ποσπασμένη! Ααααα, ένα κρεββάτι... ://
Να'ν καλά το Μωρό μου, επροσφέρτηκε να μου σάσει τη βιβλιογραφία (γιατί έκαμνα την με άλλο στυλ που τζείνο που θέλουν - προφανώς άρκησα να πάρω μπρος).

Αλλά..τελειώνω..... Γουυυχουυυυυυ ρε!!

Και ένα κατάπελλο φιλμάκι από τους OK go, έτσι για να ανέβουν οι ρυθμοί :)
(Τζαι όϊ δέτε τους στίχους τζαι πέτε μου!!)


Τακτοποιήθηκε πρόχειρα στις κατηγορίες , , 6 τσιουτσίσαν | edit post
Kiwi
A kiwi is any of the species of flightless birds endemic to New Zealand (wikipedia).
Απειλείται με εξαφάνιση.

Πολύ καλή δουλειά από ένα τύπο για το Master Τhesis του.



Για όσους το βλέπουν πρώτη φορά, ακούστε προσεκτικά στο 2:29.. :/

Επίσης, το Mad World version is killing me...

Έτσι, επειδή άμα θέλεις κάτι πολύ μπορείς να το πετύχεις, κι ας είναι το κόστος αβάστακτο...
Τακτοποιήθηκε πρόχειρα στις κατηγορίες 10 τσιουτσίσαν | edit post